MotoGP, Assen Practice: Bezzecchi ξανά πρώτος - Όλες οι ιαπωνικές μοτοσυκλέτες εκτός δεκάδας - Highside για Alex Marquez

Acosta τρίτος, M. Marquez έκτος και Martin ένατος
bez
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/6/2026

Ο Marco Bezzecchi συνέχισε από εκεί που σταμάτησε στο FP1, καθώς ήταν και πάλι ο ταχύτερος με τον Raul Fernandez να ακολουθεί. Μάλιστα στις τέσσερις πρώτες θέσεις είδαμε τρεις Aprilia, ενώ καμία Honda και Yamaha δεν κατάφεραν να μπουν στη δεκάδα.

Η θερμοκρασία στην Ολλανδία είναι αρκετά υψηλή, κάτι που δεν βοήθησε ούτε τους αναβάτες, αλλά ούτε και τα ελαστικά για να αποδώσουν στο μέγιστο. Στο ξεκίνημα των δοκιμών ο Bezzecchi έδωσε τον ρυθμό με 1:32:275, ενώ αμέσως μετά έγραψε 1:32:145. Πίσω του κι από κοντά ήταν ο Pedro Acosta, με τους υπόλοιπους αναβάτες να είναι μακριά, πάνω από μισό δευτερόλεπτο από τον πρώτο.

Στην συνέχεια ο Jorge Martin έκανε έναν πολύ γρήγορο γύρο και ήταν ο μόνος αναβάτης ως τότε που έγραψε 1:31, για λίγο όμως, αφού Bezzecchi και Fernandez πέρασαν μπροστά. Fermin Aldeguer, Acosta και Ai Ogura έκλειναν την πρώτη εξάδα.

Τότε ο Ai Ogura, που είναι σε εξαιρετική κατάσταση, έγραψε 1:31:443 και πέρασε μπροστά από όλους! Αυτό αυτόματα σήμαινε εκείνη τη στιγμή πως τέσσερις Aprilia βρίσκονταν στις τέσσερις πρώτες θέσεις!

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος των δοκιμών, ο Marc Marquez έβαλε μαλακό ελαστικό και έγραψε τον τρίτο καλύτερο χρόνο, μπαίνοντας ανάμεσα στα Aprilia και λίγο αργότερα ο Acosta πέρασε τέταρτος, την ώρα που ο Aldeguer είχε πτώση, από την οποία μάλιστα πιθανώς τραυματίστηκε.

Μπαίνοντας στα τελευταία δέκα λεπτά των δοκιμών ο Bezzecchi έγραψε 1:31:123, ο Fernandez πέρασε δεύτερος και ο Alex Marquez τρίτος, ενώ την ώρα εκείνη ο Pecco Bagnaia ήταν 17ος.

Πτώση είχε ο Martin με πολλά χιλιόμετρα, αλλά ευτυχώς ήταν ανώδυνη για τον Ισπανό, όμως ο Alex Marquez είχε κι εκείνος πτώση και πιθανώς ο Ισπανός να έχει τραυματιστεί ξανά, αφού δεν έχει αναρρώσει πλήρως από τον προηγούμενο τραυματισμό του, με την κόκκινη σημαία να κάνει την εμφάνισή της.

Στο τέλος ο Bagnaia μπήκε στην 10άδα πετυχαίνοντας τον 5ο καλύτερο χρόνο, ενώ εκτός δεκάδας έμειναν οι Diogo Moreira, Fabio Quartararo και Luca Marini, κάτι που σημαίνει πως θα τους δούμε αύριο στο Q1.

Ας δούμε παρακάτω τον καλύτερο χρόνο ανά αναβάτη με τους δέκα πρώτους να προκρίνονται στο Q2.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:31.12

2

Raul Fernandez

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

1:31.30

3

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:31.31

4

Ai Ogura

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

1:31.36

5

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:31.38

6

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:31.44

7

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:31.46

8

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:31.58

9

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:31.63

10

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:31.70

11

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:31.72

12

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:31.82

13

Diogo Moreira

Pro Honda LCR

1:31.85

14

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:31.86

15

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1:32.08

16

Maverick Viñales

Red Bull KTM Tech3

1:32.30

17

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1:32.37

18

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:32.40

19

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1:32.42

20

Toprak Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1:32.59

21

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:32.82

22

Augusto Fernandez

Yamaha Factory Racing

1:33.11

23

Cal Crutchlow

Castrol Honda LCR

1:33.21

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.