MotoGP Assen Sprint: Νίκη Fernandez με Aprilia Trackhouse στο 1-2!

Η πρώτη φορά με δύο Trackhouse στις δύο πρώτες θέσεις
MotoGP Assen Sprint: Νίκη Fernandez με Aprilia Trackhouse στο 1-2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2026

Την δεύτερη του νίκη σε αγώνα Sprint πήρε ο Fernandez και μαζί και την ηθική ικανοποίηση για την χαμένη pole position και το ρεκόρ πίστας. Ο ταχύτερος γύρος του ακυρώθηκε χωρίς να υπάρχει χρόνος να κάνει μία ακόμη προσπάθεια. Ο λόγος ήταν πως πάτησε εκτός ορίων της πίστας, κάτι πολύ εύκολο στην συγκεκριμένη περίπτωση και μπορεί εύκολα να συμβεί και στον αγώνα, όπως θα δούμε παρακάτω.

Στην εκκίνηση ο Martin πέρασε πρώτος ακολουθούμενος από τον Ai Ogura και τον Fernandez. Πίσω ερχόταν ο Bezzecchi με τον Di Giannantonio και τον Marquez και κλασσικός ο Mir, πέφτει στις πρώτες στροφές.

Πολύ γρήγορα ο Fernandez πέρασε εμπρός εκμεταλλευόμενος την κατάσταση και μαζί του πέρασε και ο Di Giannantonio αφήνοντας τον Martin να παλέψει με τον Ai Ogura σε μία μάχη που έχασε. Οι δύο Aprilia κατέληξαν πολύ γρήγορα μπροστά από τις εργοστασιακές Ducati όπου ο Marquez ήταν πρώτος. Όχι όμως για πολύ.

Στον 7ο γύρο ο Bagnaia πέρασε εμπρός σε μία κίνηση που δεν θα αποτυπωθεί στα χαρτιά καθώς πάλεψε να περάσει την Aprilia μπροστά του μέχρι τον τελευταίο γύρο, εκεί που τα έπαιξε όλα για όλα και κέρδισε ποινή μίας θέσης επειδή πάτησε εκτός. Πράγμα που έφερε την θέση πίσω στον Marquez.

Ο Martin προσπάθησε να ανακτήσει την θέση του αλλά δεν τα κατάφερε, είχε πάντα τον Bezzecchi να πιέζει, την ίδια στιγμή που η Trackhouse ήταν σε άλλο ρυθμό και δεν πιανόταν.

Ο Ai Ogura που είχε χάσει θέσεις στην εκκίνηση και όπως είπε θα είχε ξεχωρίσει νωρίτερα πέρασε στα μισά του αγώνα και τον Di Giannantonio κάνοντας το 1-2.

Η μάχη Martin και Bezzecchi είχε ενδιαφέρον κυρίως γιατί ήταν στο όριο και δεν άφηνε περιθώριο για λάθη, ενώ μέχρι να επικρατήσει ο Bezzecchi το φλερτ με την πτώση υπήρξε, πράγμα σπάνιο μεταξύ αναβατών της ίδιας ομάδας.

pos.

rider

Team

time / gap

pts

1

25R. Fernandez

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

20:05.31

 

2

79A. Ogura

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

+0.362

 

3

9F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+1.131

 

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+2.161

 

5

89J. Martin

Aprilia Racing

+4.591

 

6

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+4.801

 

7

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+4.901

 

8

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+5.486

 

9

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+9.847

 

10

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+11.383

 

11

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+12.060

 

12

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+13.232

 

13

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+13.351

 

14

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+13.663

 

15

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+14.762

 

16

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+15.535

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+19.437

 

18

47A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+29.250

 

19

35C. Crutchlow

Castrol Honda LCR

+29.462

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

   
 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

   

 

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.