MotoGP Austin 2019: Αγώνας αμαξοστοιχία με εκτροχιασμό

Να σε κάνει να πιστεύεις στην βασκανία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2019

Τους αξίζει αυτή η ημέρα στους γαλάζιους. Τους αξίζει αν και από συγκυρίες ερχόμενη η ευκαιρία, γιατί έχουν κάνει όλη αυτή την δουλειά και γιατί είναι τόσο καιρό πιστοί στο να εργάζονται περιμένοντας την ώρα τους. Όχι πως έχει έρθει αυτή η ώρα, τουλάχιστον δεν μπορεί να το πει κανείς αυτό από μία και μόνο νίκη, και με έναν Marquez στο χειρότερό του, αλλά σίγουρα πλησιάζει... Μπράβο στην Suzuki, και διπλά μπράβο στον Rins που κάθισε και μέτρησε τις στιγμές, κρατήθηκε και δεν όρμησε όπως θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του βλέποντας την ευκαιρία για την πρώτη νίκη της καριέρας. Και μπροστά από το είδωλο μάλιστα, το δικό του είδωλο όπως ο ίδιος πολλές φορές έχει πει. Η Suzuki πήρε την πρώτη της νίκη εδώ και τρία χρόνια! Ο Rins επέδειξε μία εγκράτεια που έρχεται με εμπειρία και μόνο και για αυτό η νίκη αξίζει και με το παραπάνω.

Η μεγαλύτερη ωστόσο στιγμή του αγώνα, ήταν η άτυχη στιγμή του Marquez.

Όταν δεν πέφτει ο Marquez στα δοκιμαστικά είναι περίεργο, σε κάνει να αγχώνεσαι για τον αγώνα. Συνήθως έχει πέσει τουλάχιστον δύο φορές στις δοκιμές και σώζει τα πάντα στον αγώνα. Δικαιολογημένα λοιπόν έρχονται οι Άγγλοι, οι Ισπανοί και δεν ξέρουμε ποιος άλλος, να λένε πριν την 12η στροφή, πως είναι περίεργο που δεν έχουμε δει κάποια από τις πολλές πτώσεις στα δοκιμαστικά, όπως κάνει πάντα - και σε αποκορύφωμα την περσινή σεζόν. Το 2018 πήρε το ρεκόρ με τις περισσότερες πτώσεις, εκτός όμως αγώνα… Και τονίζουν αυτό το περίεργο πράγμα, αυτή την αντίθεση με τις πτώσεις στα δοκιμαστικά δευτερόλεπτα πριν πέσει, έτσι για να σε κάνει να πιστεύεις στην τύχη και την ατυχία. Σίγουρα ήταν τεράστια ατυχία και διπλή για την Honda που αμέσως μετά εγκατάλειπε και ο Lorenzo, όχι από συμπαράσταση βέβαια αλλά από πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα, το δεύτερο σε δύο ημέρες, ο άλλος μεγάλος άτυχος, εδώ και πολλές σεζόν αυτός βέβαια.

Μονάχα η πτώση θα χαλούσε τελικά το σερί του Marquez που κερδίζει στο Τέξας από την εποχή που η πίστα αυτή μπήκε στο πρωτάθλημα! Το 2012 τελείωσε η κατασκευή της, το 2013 μπήκε στο καλεντάρι, και από τότε ο Marquez έχει κάθε της πιθαμή δική του, του ανήκει και όχι γιατί έχει «αγοράσει οικόπεδα» αλλά γιατί ήταν σαν να την έχτισε. Σήμερα δεν θα ήταν μία διαφορετική ημέρα, ξεκίνησε όπως ήταν το σίγουρο πως θα ξεκινούσε. Πήρε την εκκίνηση και κρατήθηκε εμπρός από τον Rossi για ελάχιστα, μέχρι δηλαδή να ανοίξει και να φύγει μπροστά προσθέτοντας δευτερόλεπτα απόστασης. Δεν υπήρχε λόγος να πέσει στην 12η στροφή, κρατώντας τα φρένα μία ιδέα περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε. Ήταν μπροστά και μεγάλωνε την διαφορά του, σε μία πίστα που είναι πολύ χειρότερη από πέρσι, που το υπέδαφος μετακινείται και έχει γεμίσει σαμαράκια. Το λάθος τον οδήγησε σε μία πτώση που ολοκληρώθηκε με αυτό που θα κάναμε όλοι μας, με την ανησυχία στα χέρια από την διαχείριση ενός γεγονότος που δεν πιστεύεις ότι το ζεις εκείνη την στιγμή. Σήκωσε την μοτοσυκλέτα, έπεσε από την άλλη μεριά, προσπάθησε με την βοήθεια των κριτών να την βάλει εμπρός, ξανά έπεσε. Κάπου εκεί τα παράτησε κιόλας, δεν είχε νόημα. Το θέαμα δεν ήταν καθόλου αστείο. Μοιραζόσουν την αγωνία του, ένιωθες την απογοήτευση, όσο ροσσικός ή οτιδήποτε άλλο είσαι. Ήταν κρίμα. Και ήταν ταυτόχρονα το καλύτερο για το πρωτάθλημα, για την αγωνία αυτή που θέλει ο θεατής, που το δεδομένο αποτέλεσμα τον ξενερώνει! Ο Marquez δεν ηγείται πλέον του πρωταθλήματος! Κι ασχέτως αν αυτό μπορεί κάλλιστα να αλλάξει πολύ γρήγορα, το γεγονός είναι πως τα πάντα πήραν μία νέα τροχιά.

Από την εκκίνηση ακόμη ο αγώνας αυτός δεν φαινόταν να ξεκινά φυσιολογικά. Ολόκληρο ζήτημα, διχασμός μεγάλος για την πρόωρη εκκίνηση του Crutchlow στον προηγούμενο αγώνα και έχουμε αμέσως δύο που έχουν κάνει αυτό το λάθος; Ήταν σαν κάποιος να θέλει να φουντώσει ο πόλεμος των οπαδών του αθλήματος με την Dorna! Ευτυχώς πολύ γρήγορα θα έδειχναν τα στιγμιότυπα από την εκκίνηση γιατί ήξεραν πολύ καλά τι θα ακολουθούσε. Κι αν κι αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η τιμωρία του Crutchlow ήταν υπερβολική, στην συγκεκριμένη περίπτωση το πρόβλημα ήταν των δύο αναβατών. Απλά έγινε σε δύο ταυτόχρονα, πράγμα σπάνιο, αμέσως μετά από μία διχαστική απόφαση για το ίδιο γεγονός, πράγμα ακόμη πιο σπάνιο.

Μοιραία εκείνοι που έκαναν λάθος εκκίνηση, ήταν και οι ομόσταβλοι των αναβατών που θα διεκδικούσαν την πρώτη θέση! Ο Mir δεν το πίστευε, φανερά τσατισμένος πέρασε από την pit lane, αλλά τι να πει και ο Vinales! Η Yamaha έβγαλε πινακίδα στον Vinales που έγραφε πέναλντι και αυτό σημαίνει πως έπρεπε να περάσει από την εναλλακτική τροχιά, χάνοντας πολύτιμα δευτερόλεπτα. Το πρόβλημα ήταν πως η ποινή του δεν ήταν αυτή… Έπρεπε να περάσει από την pit lane! Και ναι, πέρασε καθυστερημένα από την pit lane, αλλά τι να πουν στην Dorna, είχε ήδη τιμωρήσει τον εαυτό του διπλά!

Πριν από αυτό ο δρόμος εμπρός θα είχε καθαρίσει από την πτώση του Crutchlow. Ο Βρετανός κρατούσε την τρίτη θέση κυνηγώντας τον Rossi. Και από το γεγονός πως ήταν ο Crutchlow που έχει τις πτώσεις για στραγάλια, όπως επίσης από το γεγονός πώς έχανε ελάχιστα πρόσφυση εμπρός προσπαθώντας να φρενάρει μπαίνοντας εμπρός στον Rossi, η ανησυχία ήταν αν πέσει, μην πέσει πάνω στον Rossi. Τελικά έπεσε πίσω του, σε ένα αποτέλεσμα που το έβλεπε κανείς να έρχεται, εκτός από τον ίδιο που μετά και την Αργεντινή η σεζόν ξεκινά τελείως ανάποδα από εκείνο για το οποίο είχε προετοιμαστεί. Μόλις λίγο μετά βγήκε και ο Vinales εκτός, κι έπεσε και ο Marquez, ο κάποτε δεύτερος του πρωταθλήματος, ο Dovizioso, ανέβαινε στην 4η θέση έχοντας ξεκινήσει από την 13η θέση! Μπροστά του η πιο γρήγορη Ducati, εκείνη του Miller, ο οποίος κάθε χρονιά κάνει και κάτι που μπορεί να τον φέρει πιο κοντά σε μία εργοστασιακή σέλα, και φέτος το έχει ξεκινήσει πολύ καλά! Ο Miller δεν θα μπορούσε να κυνηγήσει τον Rossi και τον Rins.

Ούτε ο Rins έδειχνε πως θα μπορούσε να το κάνει αυτό από την στιγμή που γυρνούσε στην μισή πίστα ελάχιστα πιο γρήγορα από τον Rossi και στην υπόλοιπη ελάχιστα πιο αργά με τον Rossi να κρατά έναν πιο γρήγορο ρυθμό με λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου. Διαβάζοντας και μελετώντας στροφή με την στροφή, ο Rins τελικά πραγματοποιεί μία πεντακάθαρη, εξαιρετική προσπέραση για σεμινάριο με τον Rossi γρήγορα να περνά σε αποτυχημένη αντεπίθεση. Φρέναρε πιο αργά, άνοιξε γραμμή και έχασε πολύτιμα δέκατα τα οποία αν και ανέκτησε, δεν ήταν σε θέση να περάσει εμπρός. Δεν ήρθε ποτέ σε θέση να επιτεθεί στον Rins, ο οποίος έκανε μερικούς εξαιρετικούς γύρους, πατώντας ακόμη και στο όριο των κερμπ και μαζεύοντας το λάθος άμεσα. Στην 11η στροφή έχασε τα φρένα, αλλά και πάλι, συμπεριφέρθηκε ομαλά με εμπειρία, και κατάφερε την πρώτη του νίκη. Ο Rins δεν περίμενε ποτέ να κερδίσει σήμερα, και το μυστικό του είναι πως δεν το πίστεψε παρά την στιγμή που σηκώθηκε η σημαία. Τα είπε αργότερα ο ίδιος, μαζί με το γεγονός πως μπορεί να ξυρίσει το κεφάλι του τώρα που πήρε την νίκη, σε ένα παλιό τάμα που είχε κάνει. Ούτε ο Rossi πίστευε πως θα βρισκόταν εμπρός, είχε από την αρχή την δεύτερη θέση στο μυαλό του, όπως επίσης ο ίδιος είπε…

Η πτώση του Marquez έφερε μία αναζωπύρωση στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, που αν και στην αρχή ακόμη έμοιαζε να κλειδώνει ολοένα και περισσότερο επάνω του!

Στην Moto2 ο Luthi επιτέλους θα έπαιρνε μία νίκη παλεύοντας με τον νεότερο Marquez και αφού τον κέρδισε ξεκάθαρα εξαφανίστηκε εμπρός με εντυπωσιακή διαφορά!

Αντίστοιχα στην Moto3 ο Aron CANET, άλλος ένας που δεν ήταν φαβορί, θα κέρδιζε τον επεισοδιακό αγώνα, κι έτσι έμελλε το Τέξας σήμερα να είναι η ημέρα που δεν θα υπήρχαν φαβορί!

 

 
Θέση
Βαθμοί
N.
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ
1
25
42
Alex RINS
Suzuki
158.4
41'45.499
2
20
46
Valentino ROSSI
Yamaha
158.3
+0.462
3
16
43
Jack MILLER
Ducati
157.8
+8.454
4
13
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
157.8
+9.420
5
11
21
Franco MORBIDELLI
Yamaha
157.2
+18.021
6
10
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
157.0
+21.476
7
9
20
Fabio QUARTARARO
Yamaha
156.7
+26.111
8
8
44
Pol ESPARGARO
KTM
156.5
+29.743
9
7
63
Francesco BAGNAIA
Ducati
156.5
+30.608
10
6
30
Takaaki NAKAGAMI
Honda
156.4
+31.011
11
5
12
Maverick VIÑALES
Yamaha
156.3
+34.077
12
4
29
Andrea IANNONE
Aprilia
156.2
+34.779
13
3
5
Johann ZARCO
KTM
155.7
+42.458
14
2
88
Miguel OLIVEIRA
KTM
155.6
+44.272
15
1
53
Tito RABAT
Ducati
155.6
+44.623
16
 
17
Karel ABRAHAM
Ducati
155.6
+44.740
17
 
36
Joan MIR
Suzuki
155.4
+48.063
18
 
55
Hafizh SYAHRIN
KTM
154.2
+1'07.683

Εγκατάελειψαν

 
 
99
Jorge LORENZO
Honda
156.3
10 Laps
 
 
93
Marc MARQUEZ
Honda
159.3
12 Laps
 
 
35
Cal CRUTCHLOW
Honda
158.6
15 Laps
 
 
41
Aleix ESPARGARO
Aprilia
143.3
15 Laps

 

 

Ετικέτες

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες