MotoGP Austin: Νέες ποινές & το δράμα συνεχίζεται

Παρά την πτώση η pole position χάθηκε από ποινή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/4/2018

Ο Marquez δεν έχει αντίπαλο στο Τέξας, κάνοντας συνέχεια τον καλύτερο χρόνο και κλειδώνοντας την pole position κάθε φορά που θα εμφανιστεί σε αυτή την πίστα. Ακριβώς όπως έγινε και τώρα, κάνοντας το μοναδικό 2.03 παρόλο που σημείωσε πτώση. Ήταν από εκείνες τις πτώσεις που στην αρχή τους πήγαιναν να γίνουν ένα μαγικό σώσιμο, με τον Marquez να βάζει αγκώνα, γόνατο και μπότα, και να στηρίζει την μοτοσυκλέτα που γλιστρούσε στο πλάι και με τους δύο τροχούς. Όμως στο τέλος γύρισε αντίθετα από την φορά της πίστας και η πρακτική του Marquez δεν πέτυχε με τον ίδιο να μας χαρίζει μία συγκλονιστική στιγμή, καθώς δεν άφηνε το γκριπ ούτε όταν οι σπίθες γέμισαν την πίστα! Επέστρεψε άμεσα στα pit για να ξεκινήσει με την δεύτερη μοτοσυκλέτα και να υπερασπιστεί την pole position από ένα γκρουπ αναβατών που όλοι τους ήταν πολύ κοντά.

Ένας από τους υπόλοιπους είχε τις περισσότερες πιθανότητες να κλέψει την pole position από τον Marquez: Ο Vinales οδηγούσε σε εξαιρετικό ρυθμό, όταν στην μέση ενός καλού γύρου συνάντησε έναν Marquez που πήγαινε σιγά, και εκνευρίστηκε απίστευτα εκδηλώνοντας άμεσα με πλούσιες χειρονομίες, τον εκνευρισμό του. Δεν θα μάθουμε ποτέ λοιπόν, αν ο Vinales θα έκανε καλύτερο χρόνο από τον Marquez αλλά την pole position την πήρε: Θα ξεκινήσει πρώτος, έπειτα από ποινή τριών θέσεων στην κατάταξη που αποφάσισαν οι κριτές για την καθυστέρηση του Marquez. Η εξήγηση του Marquez για το συμβάν ήταν χιουμοριστική, αλλά σοβαρή: Έψαχνε τον Iannone μήπως και εξακολουθεί να τον κάνει «μουλάρι», θυμίζοντάς μας όλους, το καλύτερο τρικ ξεφορτώματος που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Ο Ιταλός πάλι προσπάθησε να κάνει το ίδιο, να μπει στην ουρά του Marquez και να τον ακολουθήσει ανεβαίνοντας στην κατάταξη, σε μία προσχεδιασμένη κίνηση, γνωρίζοντας πως ο Ισπανός δεν έχει αντίπαλο σε αυτή την πίστα!

Ωστόσο με την ποινή, ο Marquez χάνει την πρώτη θέση στην εκκίνηση, ενώ δεν θα ήταν ο μόνος, καθώς έπειτα από μία εξαιρετική προσπάθεια να ξεφύγει από την Q1, ο Pol Espargaro θα έκανε ένα αντίστοιχο σφάλμα. Ο ίδιος το θεώρησε πταίσμα που δεν θα έπρεπε να τιμωρηθεί όπως το παράπτωμα του Marquez, αλλά η ποινή αποφασίστηκε και ήταν η ίδια..

Με τον Vinales πρώτο και τον Marquez να χάνει τρεις θέσεις, η κατάταξη άλλαξε αρκετά. Πίσω από τον Vinales και στην δεύτερη θέση ξεκινά ο Iannone, που κατάφερε να κάνει αυτό που ήθελε και πλέον στην τρίτη θα είναι ο Zarco ο οποίος δεν είχε σταθερή απόδοση, αλλά κατάφερε ορισμένους πολύ γρήγορους γύρους. Κι έπειτα η εικόνα είναι απίστευτη: Ο Marquez και δίπλα ο Rossi και πιο δίπλα ο Lorenzo! Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα για τους θεατές! Με τον Crutchlow να είναι πίσω τους και να είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσει επίθεση, η εκκίνηση σε λίγες ώρες, δεν θα μπορούσε να είναι πιο δυναμιτισμένη!

Συγχαρητήρια πρέπει να δοθούν στον Pedrosa για την ηρωική του εμφάνιση, ελάχιστες ημέρες από έναν χειρουργημένο καρπό!

Οι δοκιμές στο Τέξας έγιναν εν μέσω της επικράτησης της λογικής, έπειτα από το θερμό κλίμα του προηγούμενο αγώνα, όπου ακόμα και ο Miller δήλωσε πως δεν χωρά καμία πίκρα για όσα συνέβησαν. Ο Rossi πως δεν είναι ακόμα ώριμη η κατάσταση να μιλήσει με τον Marquez αλλά δεν το απέκλεισε για το μέλλον με τον Zarco να ζητά κάθε καυγάς να μένει εντός πίστας. Αυτό σε λίγες ώρες, η αντιπαράθεση μέσα στον αγώνα, είναι παραπάνω από βέβαιη…

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.