MotoGP Αυστρία: Pole position Bezzecchi από τράβηγμα Bagnaia και συμβουλευτική Rossi με πτώση Marc Marquez

Η πρώτη του pole position από το 2023

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/8/2025

Σε ρυθμό να πάρει την pole position καθαρά χωρίς slipstreaming ήταν ο Acosta και να κάνει τους πάντες να ξεσηκωθούν, στο σπίτι της KTM που θα διεξαχθεί ο Sprint σε λίγη ώρα και αύριο ο αγώνας.

Ήταν μία χαρακτηριστική στιγμή σε μία συνολικά δύσκολη κατάταξη τόσο στην Q2 όσο και στην Q1 καθώς είχαμε πολλούς αναβάτες με μικρή διαφορά να παλεύουν για την πρώτη θέση.

Ο Marc Marquez ολοκλήρωσε την FP2 ταχύτερος όλων, όπως ήταν και μέχρι αυτή την στιγμή στην κατάταξη. Πήγαινε ολοταχώς για το ρεκόρ μάλιστα και για ακόμη μία pole position, έχοντας θέσει τον ταχύτερο χρόνο στην πρώτη προσπάθεια και πηγαίνοντας για την επόμενη προσπάθεια, έχοντας ξεκινήσει κερδίζοντας χρόνο μέχρι την πτώση.

Ο Bezzrecchi όμως από την άλλη ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος και σύμφωνα με τα δικά του λόγια, είχε τον Rossi στο box μέχρι αργά το βράδυ να συζητούν για την στρατηγική που θα ακολουθήσει σήμερα. Καθόλου περίεργο αν εκείνος ήταν που του πρότεινε να κάνει slipstreaming στον Bagnaia και μάλιστα τόσο πιστό που όταν ο Bagnaia έφυγε από την πίστα σε έξοδο γυρνώντας στο box από τον βοηθητικό δρόμο, ο Bezzecchi μαγνητισμένος τον ακολούθησε.

Στην Q1 τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα. Οι δύο Aprilia ξεχώρισαν στο πρώτο μισό, όμως γρήγορα πολύ ο Bastianini πήρε τον καλύτερο χρόνο και το πρώτο εισιτήριο ενώ και ο Marini κατάφερε να φτάσει τον χρόνο των Aprilia. Βασικά δεν περίμενες από την Honda του Marini να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά από την Yamaha του Quartararo που όμως δεν κατάφερε να βρει την πρόσφυση που ήθελε και για πρώτη φορά να μην πάρει ένα από τα δύο εισιτήρια για να συνεχίσει.

Bastianini και Bezzecchi ήταν οι ταχύτεροι της Q1 και ο Bastianini συνέχισε να είναι ταχύτερος του Bezzecchi σε σημεία και στην Q2 όπως ήταν και ο Acosta. Κανείς όμως δεν κατάφερε να κάνει έναν απροβλημάτιστο γύρο για να του πάρει την πρώτη θέση.

Όπως είπαμε ούτε και ο Bezzecchi θα την είχε μόνος του την πρώτη θέση πράγμα που κόβει πόντους από την προσπάθεια του Alex Marquez ο οποίος έκανε καλύτερο χρόνο από τον Bagnaia που σημαίνει πως θα μπορούσε να πάρει την pole position αν ο Bagnaia δεν τραβούσε άθελά του τον Bezzecchi.

Παρά την τραυματισμένη μοτοσυκλέτα, ο Marc Marquez κατάφερε να εξασφαλίσει μία τέταρτη θέση, έχοντας δίπλα του τον Bastianini και τον Aldeguer και πίσω του τον Acosta.

Αυτή η διάταξη εξασφαλίζει δύο δυναμιτισμένες εκκινήσεις αργότερα σήμερα και αύριο καθώς όλη η πίσω σειρά και μαζί και ο Acosta, μπορούν να παλέψουν για την πρώτη στροφή με τον Bezzecchi να ξέρει πως πρέπει να εκμεταλλευτεί την pole position αν θέλει να μείνει εμπρός και να έχει ευκαιρία απέναντι στις εργοστασιακές Ducati και έπειτα την KTM.

Έρχεται λοιπόν ένας ενδιαφέρον Sprint, τουλάχιστον για την αρχή του!

Κατάταξη Q2
ΘΕΣΗ	Αναβάτης	Ομάδα	Διαφ.	Χρόνος
1	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing		01:28.060
2	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.016 / +0.016	01:28.076
3	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+0.142 / +0.126	01:28.202
4	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team	+0.160 / +0.018	01:28.220
5	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+0.176 / +0.016	01:28.236
6	54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.242 / +0.066	01:28.302
7	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+0.356 / +0.114	01:28.416
8	21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.379 / +0.023	01:28.439
9	25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+0.488 / +0.109	01:28.548
10	36J. Mir	Honda HRC Castrol	+0.611 / +0.123	01:28.671
11	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+0.701 / +0.090	01:28.761
12	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+0.727 / +0.026	01:28.787
Κατάταξη Q1
1	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3		01:28.353
2	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+0.056 / +0.056	01:28.409
3	10L. Marini	Honda HRC Castrol	+0.275 / +0.219	01:28.628
4	1J. Martin	Aprilia Racing	+0.311 / +0.036	01:28.664
5	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.334 / +0.023	01:28.687
6	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.385 / +0.051	01:28.738
7	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.531 / +0.146	01:28.884
8	88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+0.671 / +0.140	01:29.024
9	79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+0.727 / +0.056	01:29.080
10	43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+0.732 / +0.005	01:29.085
11	12M. Viñales	Red Bull KTM Tech3	+1.233 / +0.501	01:29.586

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!