MotoGP Αυστρία: Ψύχραιμος Vinales, έξαλλος Rossi, καυστικός Morbidelli απολογητικός ο Zarco – Όλες οι δηλώσεις για το ατύχημα

Παρασκήνιο με συναντήσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/8/2020

Εξαιρετικά ψύχραιμος ήταν ο Vinales για το δραματικό ατύχημα στον πρώτο από τους δύο διαδοχικούς αγώνες της Αυστρίας, καθώς δεν είχε δει ποτέ την μοτοσυκλέτα να περνά ξυστά από το κεφάλι του! Σήκωσε τα χέρια για να μην τον χτυπήσουν τα θραύσματα και άνοιξε αμέσως το γκάζι να φύγει, για να μην τον περάσει ο Rossi. Εκείνη την στιγμή δεν είχε καταλάβει τίποτα. Όπως και ο περισσότερος κόσμος για την δική του περίπτωςη!

Είχαμε γράψει από την περιγραφή του αγώνα πως η Yamaha είναι πολύ τυχερή που δεν έχει ΔΥΟ αναβάτες σοβαρά τραυματίες. Ωστόσο το βάρος των αντιδράσεων του κοινού αμέσως μετά έπεσε κυρίως στον Rossi, καθώς οι κάμερες του Rossi είναι εκείνες που έδειχναν τι συνέβη και μόνο μία κάμερα ασφαλείας είχε πιάσει την μοτοσυκλέτα του Zarco να περνά πάνω και ξυστά από το κεφάλι του Vinales. Αυτές οι εικόνες όμως θα κυκλοφορούσαν πολύ αργότερα, το γενικό πλάνο στην αρχή έδειχνε πως η μοτοσυκλέτα του Zarco πέρασε ανάμεσα στους δύο και κινδύνεψαν και οι δύο, το πόσο κοντά πέρασε από το κεφάλι του Vinales φάνηκε αργότερα. Τότε είδε και ο ίδιος ο Vinales πόσο κοντά στο ατύχημα είχε φτάσει. Τότε μπόρεσαν να μιλήσουν και οι μαχητές του πληκτρολογίου για τον Vinales, αργά το βράδυ που άρχισαν να κυκλοφορούν τα πλάνα από την κάμερα ασφαλείας και να αναρωτούνται γιατί οι περισσότεροι μιλάνε μόνο για τον Rossi. Η αντίδραση του κόσμου όμως ήταν φυσιολογική με βάση τις εικόνες που διακινούνταν, και οι εικόνες του Rossi ήταν άμεσα διαθέσιμες καθώς τόσο η πίσω κάμερα του Vinales όσο και η εμπρός κάμερα του Rossi μαζί με την κάμερα του σκηνοθέτη, είχαν αποθανατίσει καλύτερα την δική του οπτική.

Η δύναμη της εικόνας οδήγησε σε αντιδράσεις και πάντα με βάση το γεγονός πως κανείς δεν είχε τραυματιστεί, άρα όλοι μπορούσαν να δείχνουν αυτές τις εικόνες εκ του ασφαλούς. Ο ίδιος ο Rossi αντέδρασε πολύ περισσότερο από τον Vinales κι αυτό γιατί είχε καλύτερη εικόνα του τι συνέβη με την μοτοσυκλέτα του Morbidelli να περνά εκατοστά από μπροστά του και του Zarco ελάχιστα μέτρα.

Ο Vinales δεν κατάλαβε πως ήταν εξαιρετικά τυχερός παρά μόνο αρκετά αργότερα κι ενώ κουβαλούσε την απογοήτευση της απόδοσης για την δεύτερη εκκίνηση. Το γεγονός της καθυστέρησης της εικόνας, όπως και των προβλημάτων που τον άφησαν να οδηγεί τελευταίος, έκαμψαν τις αντιδράσεις του. Αυτό που τον έκαιγε ήταν η απόδοση της Yamaha: «Μόνο στις επαναλήψεις είδα πόσο κοντά πέρασε η μοτοσυκλέτα, σήκωσα απλά τα χέρια για να αποφύγω τα κομμάτια που είδα να έρχονται επάνω μου αλλά κατευθείαν άρχισα να πιέζω για να μην με περάσει ο Rossi. Ξέρουμε όλοι πόσο μεγάλα ρίσκα έχουμε δεν χρειάζεται να το μεγεθυνθούμε και δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο για το συγκεκριμένο σκηνικό. (ψύχραιμος πολύ). Υπάρχουν άλλα προβλήματα καθώς για δύο συνεχόμενους αγώνες αντιμετωπίζω θέματα με την μοτοσυκλέτα. Έχω τον ρυθμό να παλέψω με το βάθρο αλλά δεν μπορώ να αγωνιστώ για τον τίτλο με αυτές τις συνθήκες. Δίνω τον καλύτερο εαυτό μου αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Είναι εκνευριστικό, στις ευθείες απλά δεν μπορούμε να πάμε όπως οι άλλοι. Είναι συνέχεια η ίδια ιστορία, μόνο για ένα γύρο στις δοκιμές κατάταξης είδα τις δυνατότητες μου!».

Ο Vinales εξήγησε επίσης πως το πρόβλημα τελικά ήταν αυτό που αναφέραμε, με τον συμπλέκτη, και ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει, αλλά βελτιώθηκε η κατάσταση και συνέχισε. Έχει πάψει να σκέφτεται το πρωτάθλημα γιατί σε κάθε αγώνα κάτι θα του συμβεί, όπως λέει...

Ο Rossi από την άλλη ήταν επικεντρωμένος σε αυτά που έγιναν στο ατύχημα. Ιδιαίτερα από την στιγμή που είχε άμεση επίγνωση από το τι γλίτωσε! Η μοτοσυκλέτα του Morbidelli έξυσε την ζελατίνα του και γέμισε λάδια την μοτοσυκλέτα του. Μίλησε πολλές φορές στις κάμερες και πρώτα στους Ιταλούς που είπε και τα χειρότερα για τον Zarco. Εν συντομία πως αυτό που έκανε ο Γάλλος ήταν εσκεμμένο, γιατί η Yamaha είναι καλύτερη στα φρένα και δεν ήθελε να τον περάσει, για αυτό φρέναρε μπροστά στον Morbidelli. Πως στον προηγούμενο αγώνα κατέστρεψε την προσπάθεια του Pol ενώ μπορούσε να το αποφύγει δίνοντας ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ και στην συγκεκριμένη περίπτωση. Κάλεσε μάλιστα την Dorna να πάρει μέτρα για να τον περιορίσει.

Ταυτόχρονα ο Morbidelli έκανε δηλώσεις χαρακτηρίζοντας «σχεδόν δολοφονική» την οδήγηση του Zarco και απέδωσε σκοπιμότητα στο άνοιγμα γραμμής με στόχο να τον κόψει στα φρένα. Όταν ο προπορευόμενος σου κόβει τον αέρα και ταυτόχρονα πατά φρένο, οι δυνατότητες που έχεις να αντιδράσεις είναι πολύ μικρές. Κι αν αυτά τα κάνει ακριβώς μπροστά σου, ενώ σας χωρίζουν μερικά μέτρα τότε πρακτικά κανείς δεν μπορεί να αντιδράσει. Και χωρίς φρένα, μόνο από το slipstreaming είναι δύσκολο να αποφύγεις κάποιον που αφήνει το γκάζι τόσο κοντά μπροστά σου, πόσο μάλλον όταν πατά και φρένο στα 300 χιλιόμετρα. Όταν τα κάνει όλα αυτά εσκεμμένα όμως είναι «σχεδόν δολοφόνος».

Μετά από αυτές τις πρώτες δηλώσεις, ο Zarco ανέβαλλε κάθε δική του δήλωση και προσπάθησε να συναντηθεί και με τους δύο. Κατάφερε να έχει δέκα λεπτά με τον Rossi όπου του εξήγησε πως δεν είχε κανένα στόχο όταν άνοιγε γραμμή, ακριβώς γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από κάτι τέτοιο και θα καταστρεφόταν και ο δικός του αγώνας, όπως και έγινε. Ζήτησε συγνώμη για το αγωνιστικό αυτό συμβάν και να μην γίνονται τέτοιες δηλώσεις. Δήλωσε ευχαριστημένος από την συνάντηση με τον Rossi, είπε πως του ζήτησε να είναι προσεκτικός και του επανέλαβε πως το ίδιο θέλει κι εκείνος και πώς δεν κόβει γραμμές άλλων με δόλο. Θεωρεί πως έγινε μία ειλικρινή, ιδιωτική συζήτηση. Με τον Morbidelli δεν κατάφερε να συναντηθεί, οι μόνες στιγμές ήταν στο εξεταστήριο που του ευχήθηκε καλή ανάρρωση. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει…

Στον επόμενο κύκλο δηλώσεων στην βρετανική τηλεόραση, ο Rossi τόνισε πως ήταν η τρομακτικότερη στιγμή της καριέρας του, και η καριέρα του είναι πολύ μεγάλη οπότε καταλαβαίνουμε όλοι την βαρύτητα αυτής της δήλωσης. Η εικόνα μίας μοτοσυκλέτας που εκτοξεύεται με τριακόσια χιλιόμετρα πάνω του, δεν είναι κάτι που θα το ξεπεράσει εύκολα.

Είπε πως οι μοτοσυκλέτες είναι κανονικές οβίδες σε αυτά τα χιλιόμετρα και πως τα πράγματα στα GP έχουν αλλάξει και είναι όλοι πολύ επιθετικοί ξεκινώντας από την Moto3. Επιβεβαίωσε την συνάντηση με τον Zarco και όλα όσα ειπώθηκαν λέγοντας πως ακόμη κι αν δεν υπήρχε δόλος, εκείνο που θα έπρεπε να υπάρχει είναι η σκέψη για την συνέπεια μίας τέτοιας πράξης. Τρόμαξε πάρα πολύ και αισθάνθηκε την ανάγκη να προσευχηθεί σε όποια δύναμη ορίζει τις τύχες του κόσμου, και πρέπει αυτό να είναι ένα παράδειγμα για να αλλάξουν πράγματα στο μέλλον. Ήταν πολύ δύσκολο να συγκεντρωθεί ξανά στον αγώνα για την δεύτερη εκκίνηση. Μίλησε με τους δικούς του ανθρώπους που έβλεπαν ζωντανά όλα όσα συνέβησαν και έπρεπε να καλμάρει και εκείνους…

Τόνισε πως υπάρχει πολύ πίεση στους αναβάτες γιατί είναι μία ζορισμένη σεζόν με κοντινούς αγώνες, -δεν το είπε αλλά το εννόησε σε άλλο σημείο- πως λείπει και κάποιος παραδοσιακός πρωταγωνιστής και όλοι αισθάνονται πως πρέπει να υπερβάλλουν σε αυτή την χρονική συγκυρία, αλλά πρέπει να θυμούνται πως το ίδιο το άθλημα είναι επικίνδυνο. Δεν χρειάζεται να το κάνουμε περισσότερο με το να είμαστε απερίσκεπτοι.

Ερωτώμενος αν περιμένει μέτρα κατά του Zarco είπε πως δεν μπορεί να είναι σίγουρος αλλά σε αυτό το σημείο έδειξε πως πιστεύει την εξήγηση του Γάλλου, διότι τόνισε πως του ορκίστηκε πως δεν υπήρχε σκοπιμότητα. Το γεγονός παραμένει όμως, συνέχισε, πως αιτία για όλα όσα έγιναν, είναι η αλλαγή στην γραμμή που έκανε.

Ο Rossi τόνισε στο τέλος πως είναι μία δύσκολη πίστα για την Yamaha γιατί της λείπει η τελική ταχύτητα και τα πράγματα έχουν χειροτερέψει ακόμη περισσότερο. Ωστόσο εξακολουθεί να είναι εκείνος που έχει την καλύτερη επίδοση με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα για αυτό και τον ρώτησαν αν υπάρχει περίπτωση να παραμείνει και να μην πάει στην Petronas. Αυτό που είπε έχει την δική του αξία: «Στεναχωριέμαι που φεύγω, θα ήταν ευκολότερα τα πράγματα αν έμενα αλλά προσπαθώ να φτιάξω μία κορυφαία τεχνική ομάδα, σαν εργοστασιακή. Ωστόσο πιστεύω πως όλα έχουν δρομολογηθεί και είναι δύσκολο να αλλάξουν. Ποιος ξέρει, ίσως αν κερδίσω την επόμενη Κυριακή…!».

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.