MotoGP Αυστρίας: Η Ducati σπάει δύο αρνητικά ρεκόρ και κυριαρχεί στην νέα πίστα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/8/2016

Έπειτα από το σύντομο καλοκαιρινο διάλειμμα τα MotoGP επέστρεψαν για έναν αγώνα που επιτέλους ο καιρός δεν είχε τον πρώτο ρόλο. Για πρώτη φορά από το 1997, οι Αυστριακοί υποδέχτηκαν ξανά τον κορυφαίο αγώνα μοτοσυκλέτας σε μία πίστα με μεγάλη ιστορία καθώς δημιουργήθηκε το ’69. Την σημερινή της μορφή την απέκτησε το 1996 ωστόσο από το 2011 που πήρε την χορηγία της Red Bull, η πίστα αναβαθμίστηκε σε υποδομές και εγκατάσταση αναμετάδοσης, ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει αγώνες όπως τα MotoGP.

Με μήκος 4,3 χιλιόμετρα και 10 στροφές, 3 αριστερές και 7 δεξιές, πρόκειται για μία πίστα με πολύ γρήγορο ρυθμό, ιδιαίτερα στην αρχή της, κάτι που ήταν δεδομένο ότι θα ευννοήσει την Ducati. Τα χρονομετρημένα το απέδειξαν καθώς  ο Iannone πήρε την πρώτη του pole position από το Mugelo το 2015 και ο Rossi έκανε σημαντική προσπάθεια να βρεθεί στην 2 θέση της εκκίνησης.

Η εκκίνηση άλλωστε ήταν επεισοδιακή, καθώς Marquez και Lorenzo είχαν την ίδα γραμμή με αποτέλεσμα ο Lorenzo να βρεθεί εκτός την στιγμή που πιο πίσω γινόντουσαν μάχες που οδήγησαν και σε τιμωρίες... Ωστώσο όλες οι προγνώσεις βγήκαν γρήγορα αληθινές, καθώς οι Ducati έδειξαν από την πρώτη στιγμή ότι η πίστα τους ανήκει και θα συνέχιζαν έτσι μέχρι το τέλος του αγώνα. Μπορεί οι ουσιαστικές μάχες να ήταν λίγες όμως ο αγώνας είχε πραγματικό ενδιαφέρον, τόσο γιατί η πίστα ήταν καινούρια και ο καιρός άψογος μετά από πολύ καιρό,  αλλά και γιατί μπορούσες να διακρίνεις διαφορές μοτοσυκλετών και οδηγικού στυλ. Οι Yamaha ακολουθούσαν τις Ducati εξαιτίας της ακρίβειας που διατηρούσαν στις στροφές με τον Rossi να κάνει ένα λάθος στους αρχικούς γύρους όταν βασίστηκε υπερβολικά σε αυτό το χαρακτηριστικό, αφήνοντας τον Marquez να περάσει για λίγο εμπρός, χωρίς να μπορέσει να διατηρίσει το προβάδισμα. Άλλωστε οι Honda τα είχαν βρει δύσκολα όλο το Σαββατοκύριακο καθώς σημείωσαν πτώσεις ενώ κατά την διάρκεια του FP3 η πτώση του Marquez είχε ως συνέπεια να βγει ο αριστερός του ώμος...

Ο αγώνας στους πρώτους γύρους έδειχνε τον Lorenzo να παλεύει με τον Iannone αλλά ήταν πρόσκαιρο μέχρι να βρει ο Ιταλός το σωστό πάτημα στα φρένα σε κάθε στροφή και όχι μόνο στις πρώτες. Του πήρε λίγο περισσότερο από όσο περίμενε και ο ίδιος, και έτσι μέχρι να το κάνει ο Dovizioso είχε περάσει και τον Lorenzo και τον ίδιο. οδηγώντας τον αγώνα για πολλούς γύρους, με τον Iannone να γυρνά στον τροχό του. Η θέα των δυο Ducati να ανταγωνίζονται μπροστά με τον Iannone σε απόσταση αναπνοής από τον Dovizioso, δεν γινόταν να μην οδηγήσει σε μία μικρή ανατριχίλα για την περίπτωση που ο δεύτερος κάνει κάποιο λάθος, παρόλο που δεν του άξιζε μια τέτοια υποψία. Δεν του άξιζε γιατί οδηγούσε χωρίς υπερβολές αυτή τη φορά, χωρίς άσκοπες επιθέσεις και στους τελευταίους γύρους ξεκαθάρισε ότι θα περάσει μπροστά και ότι απλά ψάχνει τον καλύτερο τρόπο. Υπήρχαν σκέψεις, που πριν τον αγώνα τις υποστήριξε και ο ίδιος ο Iannone με τον τρόπο του, ότι εξαιτίας τους γρήγορου ρυθμού της πίστας, η Ducati μπορεί να αντιμετωπίσει πρόβλημα αυτονομίας, παρόλο που τα ηλεκτρονικά της συνέχεια κάνουν υπολογισμούς και είναι έτοιμα να κόψουν ελάχιστα από την ιπποδύναμη σε όφελος της αυτονομίας.

Ο αγώνας έδειξε ότι το θέμα είναι μεγαλύτερο στις συζητήσεις από την πραγματικότητα, καθώς στο τέλος οι δύο Ducati ήταν με διαφορά εμπρός από τις Yamaha δημιουργώντας ξεχωριστές οντότητες στην πίστα. Μπροστά οι δύο Ducati, πίσω οι Yamaha και με διαφορά μεγαλύτερη από 6,5 δευτερόλεπτα ο Marquez με τον Viniales την στιγμή που στην μέση του αγώνα αυτοί οι έξη ήταν ένα γκρουπ μόνοι τους.

Περνώντας ο Iannone εμπρός άνοιξε την διαφορά με τον Dovizioso αρκετά γρήγορα και στον τελευταίο γύρο μονάχα από δικό του λάθος θα έχανε την νίκη, την πρώτη του νίκη στα MotoGP  στις τελευταίες ευκαιρίες που έχει με την Ducati. Με τις δύο πρώτες θέσεις στο βάθρο, η Ducati θα πρέπει τώρα να συγχωρέσει τον Iannone για την προηγούμενη χαμένη ευκαιρία! Στην ομάδα λοιπόν δεν έχασαν στιγμή να πανηγυρίζουν καθώς έσπασαν δύο μεγάλα αρνητικά σερί: Από το 2007 είχαν να πάρουν διπλή νίκη και από το 2010 την πρώτη θέση του βάθρου! Iannone και  Dovizioso οδήγησαν υπέροχα και ανέδειξαν τα καλά στοιχεία των Ducati, στην νέα πίστα του πρωταθλήματος. Πριν από τον αγώνα η KTM, δικαιωματικά, έκανε την είσοδο της στην πίστα παρουσιάζοντας τα πρωτοποριακά αγωνιστικά της που θα δούμε από την νέα σεζόν, ενώ για να γιορτάσουν την είσοδό τους στα MotoGP, οι Αυστριακοί υπεύθυνοι της πίστας είχαν οργανώσει πολλά παράλληλα event θέλοντας να προσελκύσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο.

Η πρωτοκαθεδρια των Ducati στον αγώνα σημαίνει επίσης ότι η τελικη βαθμολογία του πρωταθλήματος δεν άλλαξε σημαντικά, με τον Marquez να χάνει μόλις πέντε βαθμούς και να προηγείται με 181 από τον Lorenzo που έχει 138 και τον Rossi στην τρίτη θέση με 124 πόντους.

Επόμενος αγώντας στην Τσεχία, σε μία πίστα που πέρασε πολλά μέχρι να εξασφαλίσει την συνέχιση του συμβολαίου της, μέχρι που εξασφάλισε την υποστήριξη της HJC. Στις 21 Αυγούστου λοιπόν τα MotoGP ταξιδεύουν στο Brno σε μία πίστα που είναι φτιαγμένη μέσα σε ένα φυσικό «μπολ» και έτσι οι θεατές έχουν άριστη θέα από κάθε σημείο!

Ετικέτες

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.