MotoGP Bagnaia: Δηλώσεις για Marquez, Ducati και τον τίτλο

Μιλά σαν να έχει ήδη αποδεχτεί μία συγκεκριμένη εξέλιξη για φέτος
Μιλά σαν να έχει ήδη αποδεχτεί μία συγκεκριμένη εξέλιξη για φέτος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/4/2025

Ο Francesco Bagnaia γνωρίζει πως έχει κάνει πολλά λάθη στο παρελθόν, και αυτός είναι ο λόγος που η Ducati έφερε τον Marc Marquez στην εργοστασιακή ομάδα με στόχο το παγκόσμιο πρωτάθλημα ενώ ίδιος μοιάζει σχεδόν να έχει εγκαταλείψει τη μάχη για τον τίτλο.

Αν και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη σκιά του ομόσταυλού του Marc Marquez, ο Ιταλός έχει παρ' όλα αυτά μια σεζόν MotoGP με σταθερά θετικά αποτελέσματα. Σε οκτώ αγώνες (Sprint και Grand Prix), έχει τερματίσει στο βάθρο έξι φορές και δεν έχει εγκαταλείψει σε κανέναν. Κέρδισε το Grand Prix στο Austin – εν μέρει χάρη στην πτώση του MM93 – και τερμάτισε δεύτερος στη Doha. Η μόνη φορά που δεν είχε κορυφαίο αποτέλεσμα ήταν στον αγώνα Sprint στο Qatar, όπου τερμάτισε όγδοος.

Το 2024, ο Bagnaia έχασε πολλούς βαθμούς λόγω των συχνών λαθών του μέσα στη σεζόν, ιδιαίτερα εξαιτίας των εγκαταλείψεων σε Sprint. Φέτος έχει δείξει μεγαλύτερη συνέπεια, αλλά εξακολουθεί να υστερεί απέναντι στον πανίσχυρο Marquez, κάτι που του κοστίζει ψυχολογικά. Ο ίδιος γνωρίζει ότι η Ducati δημιούργησε σκόπιμα αυτόν τον ανταγωνιστικό συνδυασμό στα paddock της, καθώς θέλει πάση θυσία να κατακτήσει τον τίτλο με την εργοστασιακή ομάδα.

"Πιστεύω πως η Ducati ήθελε να δημιουργηθεί αυτή η κατάσταση. Πέρσι χάσαμε το πρωτάθλημα λόγω των δικών μου λαθών. Είχαμε την ταχύτερη μοτοσυκλέτα, κερδίσαμε 18 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων και των σπριντ, και τελικά χάσαμε τον τίτλο, κάτι δεν πήγαινε καλά" τόνισε ο Bagnaia στο TNT Sports. "Ήμουν πάντα εκεί για να παλέψω για τη νίκη, αλλά αντί να τερματίσω, έπεφτα ή είχα προβλήματα ενώ ήμουν μπροστά."

Ο Bagnaia αναγνωρίζει ότι πρέπει να προσαρμοστεί γρήγορα στη νέα πραγματικότητα. Στο παρελθόν είχε ανταγωνιστικούς teammates όπως τον Jack Miller και τον Enea Bastianini αλλά ήταν πάντα ο ηγέτης. Αυτό άλλαξε με την άφιξη του Marc Marquez.

"Θα χρειαστεί λίγος χρόνος για να το αποδεχτώ, αλλά είναι 100% δικό μου φταίξιμο και προσπαθώ να εξελιχθώ" δήλωσε ο 28χρονος. "Μετά το 2025, θα είναι σημαντικό να επιστρέψω στη μάχη για τον τίτλο. Φυσικά, θα ήταν υπέροχο αν μπορούσα να το πετύχω και φέτος, αν και φαίνεται δύσκολο."

Ακούγεται σαν να έχει ήδη εγκαταλείψει τη μάχη για το πρωτάθλημα του 2025.

Παρά τη εμφανή εσωτερική ανταγωνιστικότητα, οι σχέσεις μεταξύ Bagnaia και Marquez είναι μέχρι στιγμής καλές χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη έντασης.

"Προς το παρόν δουλεύουμε πολύ καλά μαζί και προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να βελτιωθούμε κατά τη διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου," διαβεβαίωσε ο Ιταλός.
"Ο Marc έχει προσαρμοστεί τέλεια στη στρατηγική της ομάδας και το κλίμα παραμένει καλό. Αυτό είναι πολύ θετικό. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ πριν, και είμαι χαρούμενος που τον γνώρισα και είδα πόσο καλή μπορεί να είναι η σχέση μας."

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.