MotoGP Bagnaia: Δηλώσεις για Marquez, Ducati και τον τίτλο

Μιλά σαν να έχει ήδη αποδεχτεί μία συγκεκριμένη εξέλιξη για φέτος
Μιλά σαν να έχει ήδη αποδεχτεί μία συγκεκριμένη εξέλιξη για φέτος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/4/2025

Ο Francesco Bagnaia γνωρίζει πως έχει κάνει πολλά λάθη στο παρελθόν, και αυτός είναι ο λόγος που η Ducati έφερε τον Marc Marquez στην εργοστασιακή ομάδα με στόχο το παγκόσμιο πρωτάθλημα ενώ ίδιος μοιάζει σχεδόν να έχει εγκαταλείψει τη μάχη για τον τίτλο.

Αν και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη σκιά του ομόσταυλού του Marc Marquez, ο Ιταλός έχει παρ' όλα αυτά μια σεζόν MotoGP με σταθερά θετικά αποτελέσματα. Σε οκτώ αγώνες (Sprint και Grand Prix), έχει τερματίσει στο βάθρο έξι φορές και δεν έχει εγκαταλείψει σε κανέναν. Κέρδισε το Grand Prix στο Austin – εν μέρει χάρη στην πτώση του MM93 – και τερμάτισε δεύτερος στη Doha. Η μόνη φορά που δεν είχε κορυφαίο αποτέλεσμα ήταν στον αγώνα Sprint στο Qatar, όπου τερμάτισε όγδοος.

Το 2024, ο Bagnaia έχασε πολλούς βαθμούς λόγω των συχνών λαθών του μέσα στη σεζόν, ιδιαίτερα εξαιτίας των εγκαταλείψεων σε Sprint. Φέτος έχει δείξει μεγαλύτερη συνέπεια, αλλά εξακολουθεί να υστερεί απέναντι στον πανίσχυρο Marquez, κάτι που του κοστίζει ψυχολογικά. Ο ίδιος γνωρίζει ότι η Ducati δημιούργησε σκόπιμα αυτόν τον ανταγωνιστικό συνδυασμό στα paddock της, καθώς θέλει πάση θυσία να κατακτήσει τον τίτλο με την εργοστασιακή ομάδα.

"Πιστεύω πως η Ducati ήθελε να δημιουργηθεί αυτή η κατάσταση. Πέρσι χάσαμε το πρωτάθλημα λόγω των δικών μου λαθών. Είχαμε την ταχύτερη μοτοσυκλέτα, κερδίσαμε 18 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων και των σπριντ, και τελικά χάσαμε τον τίτλο, κάτι δεν πήγαινε καλά" τόνισε ο Bagnaia στο TNT Sports. "Ήμουν πάντα εκεί για να παλέψω για τη νίκη, αλλά αντί να τερματίσω, έπεφτα ή είχα προβλήματα ενώ ήμουν μπροστά."

Ο Bagnaia αναγνωρίζει ότι πρέπει να προσαρμοστεί γρήγορα στη νέα πραγματικότητα. Στο παρελθόν είχε ανταγωνιστικούς teammates όπως τον Jack Miller και τον Enea Bastianini αλλά ήταν πάντα ο ηγέτης. Αυτό άλλαξε με την άφιξη του Marc Marquez.

"Θα χρειαστεί λίγος χρόνος για να το αποδεχτώ, αλλά είναι 100% δικό μου φταίξιμο και προσπαθώ να εξελιχθώ" δήλωσε ο 28χρονος. "Μετά το 2025, θα είναι σημαντικό να επιστρέψω στη μάχη για τον τίτλο. Φυσικά, θα ήταν υπέροχο αν μπορούσα να το πετύχω και φέτος, αν και φαίνεται δύσκολο."

Ακούγεται σαν να έχει ήδη εγκαταλείψει τη μάχη για το πρωτάθλημα του 2025.

Παρά τη εμφανή εσωτερική ανταγωνιστικότητα, οι σχέσεις μεταξύ Bagnaia και Marquez είναι μέχρι στιγμής καλές χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη έντασης.

"Προς το παρόν δουλεύουμε πολύ καλά μαζί και προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να βελτιωθούμε κατά τη διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου," διαβεβαίωσε ο Ιταλός.
"Ο Marc έχει προσαρμοστεί τέλεια στη στρατηγική της ομάδας και το κλίμα παραμένει καλό. Αυτό είναι πολύ θετικό. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ πριν, και είμαι χαρούμενος που τον γνώρισα και είδα πόσο καλή μπορεί να είναι η σχέση μας."

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.