MotoGP Βαρκελώνη: Εγκαίνια συμβολαίου 2021 για Petronas με Pole Position και FULL Yamaha εκκίνηση!

Morbidelli και Rossi στην πρώτη γραμμή εκκίνησης!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/9/2020

Με έντονα προβλήματα πρόσφυσης, παρά τους ώμους που ακουμπούσαν στο κερμπ της 5ης στροφής -μάλιστα ώμο όχι αγκώνα- η κατάταξη ολοκληρώθηκε με λιγότερες πτώσεις από εχθές και FULL Yamaha πρώτη σειρά!

Ο Morbidelli πήρε την pole position βγάζοντας από εκεί τον Quartararo που πήγε στην δεύτερη θέση, και με τον Rossi τρίτο. Αυτά είναι και τα καλύτερα εγκαίνια που θα μπορούσαν να γίνουν, για την σημερινή ανακοίνωση του συμβολαίου που υπέγραψε η Petronas με τον Rossi και την συνέχεια για το 2021 με τον Morbidelli.

Ώμο κάτω ο Quartararo! 5η στροφή με 63 μοίρες κλίση!

Ο Morbidelli ήταν και ο μοναδικός που κατέβηκε κάτω από το ’39 κάνοντας χρόνο 1:38.798 κοντά στον καλύτερο της πίστας που έχει γίνει το 2018 από τον Lorenzo (1’38:680)! Ήταν μία εξαιρετική επίδοση, η καλύτερη που θα μπορούσε να γίνει και με διαφορά από τους υπόλοιπους. Ο Quartararo ήταν ο μόνος που πλησίασε τον χρόνο του Morbidelli κάνοντας 1’39:008 ενώ μικρή απόσταση είχε και ο Rossi που ξεκινά αύριο από την τρίτη θέση της εκκίνησης.

Ο Vinales που έπαιζε με τον Quartararo σε FP3 και FP4 για το ποιος είναι ο πιο γρήγορος, πήρε τελικά την 5η θέση και ήταν η πιο αργή Yamaha, έχοντας μπροστά του τον Zarco και πίσω του τον Espargaro που η πίστα αυτή είναι η έδρα του, μεγάλωσε κυριολεκτικά δίπλα της και ήταν αρκετά γρήγορος σε όλες τις δοκιμές.

Η Yamaha σήμερα ήταν συνολικά ταχύτερη από όλους, με Quartararo να παίρνει την FP3 έχοντας πίσω του τον Vinales ενώ στην FP4 ο Γάλλος αντιμετώπισε τεχνικά θέματα, αλλάζοντας εξάτμιση και ο Ισπανός πήρε τον καλύτερο χρόνο όταν όμως συνολικά οι χρόνοι ήταν ανεβασμένοι.

Στην Q1 ο Jack Miller έκανε έναν άψογο γύρο κερδίζοντας το πρώτο εισιτήριο με τον Rins να κρατά για λίγο το δεύτερο αλλά το έχασε από την μοναδική Honda που θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο: Ο Nakagami ήταν ταχύτερος και από τον Crutchlow που οδηγεί τραυματισμένος αλλά σημείωσε και πτώση μάλιστα που ευτυχώς δεν επηρέασε τα τραύματά του, ούτε τα πολύ καινούρια ούτε και τα πρόσφατα.

Ο Morbidelli είχε δηλώσει ήδη από την αρχή της ημέρας πως έχουν κάνει πολύ καλή πρόοδο με την ομάδα και αισθάνεται εκπληκτικά, το ίδιο όμως και ο Rossi που σημαίνει πως οι δύο ομάδες, εργοστασιακή και δορυφορική, κάνουν τα βήματα μαζί. Ένα καλό στοιχείο για την επόμενη σεζόν που στην Petronas θα είναι ο Rossi.

Τα πράγματα για την Petronas και την Yamaha πήγαν να χαλάσουν όταν τους πολύ καλούς γύρους αναγκάστηκαν να τους ακυρώσουν γιατί έπεσε ο Oliveira και βγήκε η κίτρινη σημαία. Με τα ελαστικά να είναι περιορισμένα και να τρέχουν με μεταχειρισμένο μπροστινό, το πρόβλημα ήταν σίγουρα μεγάλο. Ο Morbidelli ήταν το φαβορί για την πρώτη θέση, ο Quartararo την κράτησε για λίγο και εκείνος αλλά τελικά βολεύτηκε στην δεύτερη με τρίτο τον Rossi.

Ο Miller έβαλε το τελευταίο ελαστικό που είχε για πίσω και κατάφερε να ανέβει στην τέταρτη θέση από την πρώτη της Q1 και μαζί με την Ducati του Zarco, να κάνουν σαντουιτσάρουν τον Vinales στην μέση.

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η αυριανή εκκίνηση γιατί θα έχουμε τρεις Yamaha μαζί με μία Ducati πίσω τους που κάνει εξαιρετικές εκκινήσεις και τον Mir όχι και πάρα πολύ πίσω με την Suzuki που επίσης μπορεί να πεταχτεί μπροστά. Ευγένειες στην πρώτη στροφή δεν θα υπάρχουν μεταξύ μαθητή / δασκάλου, αν ο Rossi φτάσει να παλεύει με τον Morbidelli, μονάχα σεβασμός και από τους δύο, αν και ο Quartararo έχει βάλει στόχο να στρίψει πρώτος… Η πρώτη pole position για τον Morbidelli όμως, την ημέρα που ανακοίνωσε το νέο του συμβόλαιο, σημαίνει πως θα παλέψει για να την κρατήσει μέχρι και το τέλος…

 
 
Θέση
N#
Rider
Εθν/τα
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
43
AUS
Pramac Racing
Ducati
350.6
1'39.399
 
2
30
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
341.7
1'39.547
0.148 / 0.148
3
42
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
342.8
1'39.751
0.352 / 0.204
4
63
ITA
Pramac Racing
Ducati
349.5
1'39.777
0.378 / 0.026
5
41
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
347.2
1'39.973
0.574 / 0.196
6
35
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
346.1
1'39.988
0.589 / 0.015
7
4
ITA
Ducati Team
Ducati
349.5
1'40.109
0.710 / 0.121
8
73
SPA
Repsol Honda Team
Honda
346.1
1'40.164
0.765 / 0.055
9
27
SPA
Red Bull KTM Tech 3
KTM
341.7
1'40.490
1.091 / 0.326
10
6
GER
Repsol Honda Team
Honda
342.8
1'40.721
1.322 / 0.231
11
38
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
341.7
1'40.838
1.439 / 0.117
12
53
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
347.2
1'41.013
1.614 / 0.175
 
 
Θέση
N#
Rider
Εθν/τα
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
21
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
339.6
1'38.798
 
2
20
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
345.0
1'39.008
0.210 / 0.210
3
46
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
345.0
1'39.129
0.331 / 0.121
4
43
AUS
Pramac Racing
Ducati
350.6
1'39.225
0.427 / 0.096
5
12
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
343.9
1'39.371
0.573 / 0.146
6
5
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
346.1
1'39.378
0.580 / 0.007
7
44
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
345.0
1'39.495
0.697 / 0.117
8
36
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
345.0
1'39.628
0.830 / 0.133
9
9
ITA
Ducati Team
Ducati
347.2
1'39.641
0.843 / 0.013
10
33
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
346.1
1'39.659
0.861 / 0.018
11
30
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
343.9
1'39.713
0.915 / 0.054
12
88
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
341.7
1'40.188
1.390 / 0.475

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.