MotoGP Βαρκελώνη: Ταχύτερος ο Morbidelli, κοντά ο Zarco!

Όλοι με το δάκτυλο στη σκανδάλη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/9/2020

Η ημέρα στην πίστα της Βαρκελώνης ξεκίνησε με “άγριες” διαθέσεις για τους τέσσερεις πρωταγωνιστές της βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Αυτό αποδεικνύεται και από τις πολλές πτώσεις, ευτυχώς χωρίς κανένα τραυματισμό που είχαμε στα δύο σκέλη των ελεύθερων δοκιμαστικών. Ο Quartararo ήταν από την αρχή ταχύτερος όλων και στο τέλος του FP1 είχε κάνει 0,430’ ταχύτερο χρόνο από τον δεύτερο Dovizioso που αυτή τη φορά φάνηκε πολύ πιο ανταγωνιστικός σε σχέση με την χλομή παρουσία που είχε στους δύο αγώνες του Misano. Πίσω τους ήταν – ποιος άλλος – ο Mir αν και είχε μια πτώση με τη Suzuki του στην Κ5. Στην τέταρτη θέση των FP1 ήταν ο Vinales με διαφορά 0,674’ από την Yamaha του Quartararo. Έκπληξη εδώ ήταν η 5η θέση της Aprilia του Aleix Espargaro, όπου μαζί με την 6η θέση του Morbidelli και την 7η του Rins αποτελούσαν τους μοναδικούς αναβάτες που ήταν στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον Quartararo. Η επιστροφή του Cal Crutchtlow (9ος στα FP1) σε αυτό τον αγώνα πρόσθεσε άλλον έναν αναβάτη στο ταλαιπωρημένο από τραυματισμούς στρατόπεδο της Honda. Μπροστά του είχε τον Rossi στην 8η θέση και πίσω του ήταν ο Oliveira με την μοναδική KTM μέσα στη δεκάδα. Ο ουρανός το πρωί ήταν ηλιόλουστος, όμως επικρατούσαν πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες απ ό,τι τις προηγούμενες χρονιές και η Michelin δεν είχε έτοιμα δεδομένα να δώσει στους αναβάτες σχετικά με τα ελαστικά, όπου φαίνεται πως θα είναι και πάλι ρυθμιστής του αγώνα και δύσκολη απόφαση για τους αναβάτες.

Στα FP2 όμως, η εικόνα άλλαξε ριζικά, καθώς ο Quartararo, ο Dovizioso, ο Vinales και ο Rossi ήταν οι μόνοι αναβάτες που δεν βελτίωσαν τον χρόνο τους. Αυτό σημαίνει πως όλοι οι άλλοι το έκαναν και καλύτερα απ όλους ο Franco Morbidelli σπάζοντας το φράγμα του 1:40 που είχε πλησιάσει στα FP1 ο Quartararo, κάνοντας τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας με 1:39.789 πριν πέσει όμως κι αυτός. Πίσω του άλλος ένας που άρπαξε τούμπα αλλά πρόλαβε να τρελάνει τα χρονόμετρα… ο Zarco! Κι αν αυτό δεν είναι κάποια έκπληξη, τότε η τρίτη θέση του Brand Binder που οδηγούσε για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα των MotoGP σε αυτή την πίστα και μάλιστα της KTM σίγουρα είναι. Μην ξεχνάμε πως η KTM μαζί με την Suzuki είναι τα δύο εργοστάσια που δυσκολεύονται περισσότερο να βρεθούν στις εμπρός θέσεις με τα μαλακά ελαστικά, όμως εδώ δεν φάνηκε να υπάρχει τέτοιο θέμα. Ο Vinales κράτησε ξανά την 4η όμως ο Quartararo είχε πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τα FP2, αλλά χάρη στο χρόνο που έκανε στα FP1 έπεσε μόλις στις 6η θέση των συνδυασμένων αποτελεσμάτων. Ανάμεσα σε Vinales και Quartararo μπήκε με το σπαθί του ο Nakagami που διαρκώς βελτιώνει την απόδοσή του σε κάθε αγώνα ανεξάρτητα την πίστα. Η Honda είχε μέσα στη δεκάδα άλλη μια μοτοσυκλέτας, του Alex Marquez στην 9η θέση, ενώ τη δεκάδα σήμερα έκλεισε ο Valentino Rossi. Για άλλη μια φορά, το τέλος των ελεύθερων δοκιμαστικών βρήκε τις δύο εργοστασιακές Ducati εκτός δεκάδας.

 

Συνδυασμένα αποτελέσματα πρώτης δεκάδας:

 

1. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) – 1:39.789

2. Johann Zarco (Esponsorama Racing) + 0.109

3. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.219

4. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.419

5. Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu) + 0.623

6. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) + 0.642

7. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.652

8. Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.685

9. Alex Marquez (Repsol Honda Team) + 0.689

10. Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.713

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.