MotoGP Βαρκελώνη: Ταχύτερος ο Morbidelli, κοντά ο Zarco!

Όλοι με το δάκτυλο στη σκανδάλη

Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/9/2020

Η ημέρα στην πίστα της Βαρκελώνης ξεκίνησε με “άγριες” διαθέσεις για τους τέσσερεις πρωταγωνιστές της βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Αυτό αποδεικνύεται και από τις πολλές πτώσεις, ευτυχώς χωρίς κανένα τραυματισμό που είχαμε στα δύο σκέλη των ελεύθερων δοκιμαστικών. Ο Quartararo ήταν από την αρχή ταχύτερος όλων και στο τέλος του FP1 είχε κάνει 0,430’ ταχύτερο χρόνο από τον δεύτερο Dovizioso που αυτή τη φορά φάνηκε πολύ πιο ανταγωνιστικός σε σχέση με την χλομή παρουσία που είχε στους δύο αγώνες του Misano. Πίσω τους ήταν – ποιος άλλος – ο Mir αν και είχε μια πτώση με τη Suzuki του στην Κ5. Στην τέταρτη θέση των FP1 ήταν ο Vinales με διαφορά 0,674’ από την Yamaha του Quartararo. Έκπληξη εδώ ήταν η 5^η θέση της Aprilia του Aleix Espargaro, όπου μαζί με την 6^η θέση του Morbidelli και την 7^η του Rins αποτελούσαν τους μοναδικούς αναβάτες που ήταν στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον Quartararo. Η επιστροφή του Cal Crutchtlow (9^ος στα FP1) σε αυτό τον αγώνα πρόσθεσε άλλον έναν αναβάτη στο ταλαιπωρημένο από τραυματισμούς στρατόπεδο της Honda. Μπροστά του είχε τον Rossi στην 8^η θέση και πίσω του ήταν ο Oliveira με την μοναδική KTM μέσα στη δεκάδα. Ο ουρανός το πρωί ήταν ηλιόλουστος, όμως επικρατούσαν πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες απ ό,τι τις προηγούμενες χρονιές και η Michelin δεν είχε έτοιμα δεδομένα να δώσει στους αναβάτες σχετικά με τα ελαστικά, όπου φαίνεται πως θα είναι και πάλι ρυθμιστής του αγώνα και δύσκολη απόφαση για τους αναβάτες.

Στα FP2 όμως, η εικόνα άλλαξε ριζικά, καθώς ο Quartararo, ο Dovizioso, ο Vinales και ο Rossi ήταν οι μόνοι αναβάτες που δεν βελτίωσαν τον χρόνο τους. Αυτό σημαίνει πως όλοι οι άλλοι το έκαναν και καλύτερα απ όλους ο Franco Morbidelli σπάζοντας το φράγμα του 1:40 που είχε πλησιάσει στα FP1 ο Quartararo, κάνοντας τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας με 1:39.789 πριν πέσει όμως κι αυτός. Πίσω του άλλος ένας που άρπαξε τούμπα αλλά πρόλαβε να τρελάνει τα χρονόμετρα… ο Zarco! Κι αν αυτό δεν είναι κάποια έκπληξη, τότε η τρίτη θέση του Brand Binder που οδηγούσε για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα των MotoGP σε αυτή την πίστα και μάλιστα της KTM σίγουρα είναι. Μην ξεχνάμε πως η KTM μαζί με την Suzuki είναι τα δύο εργοστάσια που δυσκολεύονται περισσότερο να βρεθούν στις εμπρός θέσεις με τα μαλακά ελαστικά, όμως εδώ δεν φάνηκε να υπάρχει τέτοιο θέμα. Ο Vinales κράτησε ξανά την 4^η όμως ο Quartararo είχε πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τα FP2, αλλά χάρη στο χρόνο που έκανε στα FP1 έπεσε μόλις στις 6^η θέση των συνδυασμένων αποτελεσμάτων. Ανάμεσα σε Vinales και Quartararo μπήκε με το σπαθί του ο Nakagami που διαρκώς βελτιώνει την απόδοσή του σε κάθε αγώνα ανεξάρτητα την πίστα. Η Honda είχε μέσα στη δεκάδα άλλη μια μοτοσυκλέτας, του Alex Marquez στην 9^η θέση, ενώ τη δεκάδα σήμερα έκλεισε ο Valentino Rossi. Για άλλη μια φορά, το τέλος των ελεύθερων δοκιμαστικών βρήκε τις δύο εργοστασιακές Ducati εκτός δεκάδας.

Συνδυασμένα αποτελέσματα πρώτης δεκάδας:

1. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) – 1:39.789

2. Johann Zarco (Esponsorama Racing) + 0.109

3. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.219

4. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.419

5. Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu) + 0.623

6. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) + 0.642

7. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.652

8. Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.685

9. Alex Marquez (Repsol Honda Team) + 0.689

10. Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.713

https://bit.ly/MOTO_683

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"

Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2026

Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2

Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.

Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα

Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.

Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.

Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.

Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.

Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.

Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).

Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Η περίπτωση του Ai Ogura

Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ιαπωνία απέκτησε έναν ισχυρό τοπικό ήρωα, στα πρότυπα του Takaaki Nakagami, μετά την αποτυχία του Ταϊλανδού Somkiat Chantra να καθιερωθεί σταθερά στη μεγάλη κατηγορία - ο Chantra μετακινήθηκε από τη Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.

Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας

Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.

Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.

Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.

Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.

Carmelo Ezpeleta: "Χρειαζόμαστε ισορροπημένο grid"

Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."

Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία

Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.

Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.