MOTOGP Brno: Δοκιμαστικά δύσκολα σε αποφάσεις

Τρίλιζα με τα σύννεφα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2019

Οι «demi» καταστάσεις είναι οι πλέον δύσκολες, εκεί που καμία απόφαση δεν είναι ακριβώς σωστή και το ρίσκο η μόνη λύση. Έτσι θέλησε το Brno να είναι φέτος η κατάσταση για τα δοκιμαστικά, όπου κανένα ελαστικό δεν ήταν ακριβώς εκείνο που θα έπρεπε και χρειαζόταν παραχωρήσεις και αρκετά μεγάλη προσαρμοστικότητα. Αυτός είναι ο λόγος που ο Zarco θα ξεκινήσει αύριο από την τρίτη θέση, γιατί έχοντας κερδίσει το πρώτο χρυσό εισιτήριο ως ταχύτερος της Q1 είχε επίσης κερδίσει και περισσότερο χρόνο σε μία απρόβλεπτη πίστα, εξαιτίας των συνθηκών. Περισσότερος χρόνος, μεγαλύτερες ευκαιρίες για τις σωστές επιλογές, αυτές ακριβώς που έκανε και η KTM.

Για τον Miller δεν πρέπει κανείς να απορήσει, είναι ο μάγκας της βροχής, ο άνθρωπος που έτσι κι αλλιώς δεν έχει πρόβλημα να πάρει το ρίσκο, πόσο μάλιστα στην βροχή, εκεί ακριβώς που έχει διαπρέψει αμέτρητες φορές. Όπως πριν -όχι πολλά- χρόνια στο Assen, για να μην επεκταθούμε στην πιο περίεργη εκκίνηση όλων των εποχών στην Αργεντινή. Ο άνθρωπος που πρώτος θα βάλει slick αν υπάρχει η ευκαιρία. Δεν μπορείς να πεις πως υπήρξε τέτοια στην αρχή, όπου ναι η πίστα στέγνωνε, αλλά όχι τόσο που να βγάλεις τα βρόχινα, και ταυτόχρονα δεν κρατούσε και το νερό που έπρεπε για να τα προστατέψει από την υπερθέμανση. Και τα σύννεφα που πύκνωναν έμπλεκαν ακόμα περισσότερο την σωστή απόφαση.

Ο Marquez είχε τις περισσότερες πιθανότητες για την πρώτη θέση, όχι από αυτά που έβλεπες στην αρχή των γύρων, αλλά από την συνολική του εικόνα σήμερα. Διότι στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν ευχάριστα ούτε για τον ίδιο έχοντας τον Rins να θέλει να αποδείξει πως ο κάποτε βασιλιάς των WSBK, ο αναβάτης εξέλιξης, Guintoli, είναι δικαιωματικά σταματημένος στην Q1, που δεν ήταν…

Αν υπήρχε άλλος ένας σαν τον Miller βέβαια, που θα δοκίμαζε από τους πρώτους τα slick, αυτός φυσικά και θα ήταν ο Marquez που επίσης παίρνει το περισσότερο ρίσκο από κάθε άλλον αναβάτη στην ιστορία των GP που βρίσκεται στην θέση του. Ο Marquez δεν κυνηγά μονάχα τον τίτλο κάθε χρόνια, αλλά και τα συνολικά στατιστικά καριέρας, κι αυτό σημαίνει πως το βάρος ενός τραυματισμού θα έπρεπε να το σκέφτεται διπλά. Απεναντίας συχνά – πυκνά το διώχνει πλήρως από πάνω του, έχοντας την ομάδα του να τον παρακαλά να μην το ξεχνά ποτέ… Για μία στιγμή που ο Dovizioso με τα βρεγμένα ήταν ταχύτερος του Marquez, φάνηκε πως για πρώτη φορά ο Ισπανός είχε πέσει έξω, όμως δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Παίζοντας με τα δευτερόλεπτα και τα χιλιοστά βροχής σε κάθε στροφή ξεχωριστά, ο Marquez πήρε το τεράστιο ρίσκο, δυσανάλογο με την θέση του στο πρωτάθλημα -να το ξανά τονίσουμε- και έκανε την θεαματική διαφορά! Ο μόνος που θα μπορούσε να του πάρει την θέση του «πιο γενναίου» ήταν ο Miller που λέγαμε στην αρχή, αλλά του έλειπε αυτό το κοκαλάκι της νυκτερίδας που έχει κολλημένο στο σβέρκο ο Ισπανός, κι έτσι θα είχε την άσχημη στιγμή. Δηλαδή εκείνη που θα έπρεπε να έχει οποιοσδήποτε έπαιζε τόσο με την τύχη του. Οποιοσδήποτε εκτός από έναν…

Τελικά ο Dovizioso μπήκε ανάμεσα στις KTM που ήταν οι ταχύτερες της Q1 και με διαφορά πιο προσαρμοσμένες στην πίστα της γειτονικής τους χώρας, όπως και στις συνθήκες. Οι υπόλοιποι έμειναν λίγο απογοητευμένοι που το ρίσκο βγήκε στους πρώτους, διότι διαφορετικά η κατάταξη θα ήταν πολύ διαφορετική με τον Rossi για παράδειγμα να παίζει στο όριο της πρώτης γραμμής, αν είχαν αποτύχει οι τζογαδόροι.

Ο Marquez έκανε για άλλη μία φορά το κομμάτι του και δικαιωματικά ξεκινά από την πρώτη γραμμή!   

 

 

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
304.2
2'02.753
 
2
Jack MILLER
Ducati
303.3
2'05.277
2.524 / 2.524
3
Johann ZARCO
KTM
299.1
2'05.351
2.598 / 0.074
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
299.1
2'05.590
2.837 / 0.239
5
Pol ESPARGARO
KTM
301.6
2'05.710
2.957 / 0.120
6
Alex RINS
Suzuki
299.1
2'06.172
3.419 / 0.462
7
Valentino ROSSI
Yamaha
291.1
2'06.233
3.480 / 0.061
8
Danilo PETRUCCI
Ducati
301.6
2'06.457
3.704 / 0.224
9
Maverick VIÑALES
Yamaha
296.7
2'06.626
3.873 / 0.169
10
Fabio QUARTARARO
Yamaha
294.2
2'06.648
3.895 / 0.022
11
Cal CRUTCHLOW
Honda
298.3
2'07.123
4.370 / 0.475
12
Franco MORBIDELLI
Yamaha
284.2
2'09.404
6.651 / 2.281
Αποτελέσματα Q1
1
Johann ZARCO
KTM
296.7
2'05.033
 
2
Pol ESPARGARO
KTM
300.8
2'05.053
0.020 / 0.020
3
Takaaki NAKAGAMI
Honda
295.8
2'05.265
0.232 / 0.212
4
Francesco BAGNAIA
Ducati
300.8
2'05.286
0.253 / 0.021
5
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
297.5
2'05.551
0.518 / 0.265
6
Miguel OLIVEIRA
KTM
298.3
2'05.763
0.730 / 0.212
7
Stefan BRADL
Honda
298.3
2'05.974
0.941 / 0.211
8
Aleix ESPARGARO
Aprilia
300.0
2'06.284
1.251 / 0.310
9
Joan MIR
Suzuki
296.7
2'06.554
1.521 / 0.270
10
Karel ABRAHAM
Ducati
295.8
2'06.898
1.865 / 0.344
11
Hafizh SYAHRIN
KTM
296.7
2'07.155
2.122 / 0.257
12
Tito RABAT
Ducati
294.2
2'07.315
2.282 / 0.160
13
Andrea IANNONE
Aprilia
297.5
2'07.923
2.890 / 0.608

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.