MotoGP Brno: Στον τελευταίο γύρο η pole position!

«Έχουμε τον χρόνο, δεν έχουμε την διάρκεια…»

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/8/2018

Δύσκολα τα πράγματα στην ζέστη και την υγρασία του Brno, με την παράμετρο νέου ελαστικού από την Michelin για δοκιμή, με το γεγονός πως πρόσφατα δεδομένα με την άσφαλτο να φτάνει στους 47 βαθμούς, δεν έχει κανένας…

Κι αυτό έφερε έντονες ανακατατάξεις σε όλες τις δοκιμές, μέχρι και το τέλος της Q2 που την τελευταία στιγμή ο Marquez έφυγε από την pole position απευθείας στην τρίτη θέση, καθώς ο Dovizioso και ταυτόχρονα ο Rossi του έκλεψαν τον ιδιαίτερα χαμηλό χρόνο..

Όλες οι δοκιμές, η μία μετά την άλλη, άφηναν την ίδια ακριβώς αίσθηση, πως ακόμα και ο Marquez, δεν θα μπορούσε να είναι το φαβορί για την pole position... για τον αγώνα είναι άλλη περίπτωση.

Η πρώτη pole position του Dovizioso από το 2016 στην Μαλαισία

Κι αυτό το εξέφρασαν καλύτερα τόσο ο Rossi, όσο και ο Dovizioso: «Δεν ξέρουμε για τον αγώνα, δεν είναι σίγουρο πως θα καταφέρουμε να έχουμε τον ρυθμό, ο χρόνος είναι άλλο πράγμα». Ακόμα και ο αναβάτης της Κυριακής, ο Rossi, δεν ξέρει αν θα αντέξει σε απόλυτο ρυθμό στον αγώνα, κι αυτό γιατί αναγνωρίζει, όπως και ο Dovizioso, πως ο χρόνος ήρθε πολύ δύσκολα. Στην περίπτωση του Rossi ήταν η FP3 που του αποκάλυψε, κάπως απότομα, τα όρια καταφέρνοντας να πεταχτεί καμιά δεκαριά θέσεις, και να πάρει τον καλύτερο χρόνο μπροστά από τον Petrucci, ο οποίος αμέσως μετά θα έβλεπε την Ducati του να σπάει, για δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα…

Δύσκολα λοιπόν τα πράγματα για την Yamaha, όπως και για όλους, καθώς το Brno είναι μία ανοικτή & γρήγορη πίστα που απαιτεί πολύ καλή πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό. Ταυτόχρονα προσφέρει πρόσφυση, χωρίς όμως εκείνα τα υψηλά επίπεδα τριβής που καταστρέφουν τα ελαστικά πριν την ώρα τους. Κι αυτό έχει οδηγήσει την Michelin να φέρει συμμετρικά εμπρός ελαστικά και ασύμμετρα πίσω, σε όλες τις γόμες. Ταυτόχρονα όμως έχει εξελίξει έναν νέο σκελετό, στον οποίο εφάρμοσε την γεωμετρία πέλματος που είχε αρέσει σε όλους τους αναβάτες, πίσω στις δοκιμές της Βαρκελώνης.

ο κ. Piero Taramasso - manager Michelin Motorsport

Πρόκειται λοιπόν για ένα ελαστικό που στο σύνολό του δοκιμάζεται για πρώτη φορά και μάλιστα σε συνθήκες που οι αναβάτες δεν έχουν ξανασυναντήσει πρόσφατα στην Τσεχία, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιήσουν κάποια δεδομένα ως βάση. Οι πολλές πτώσεις στην Q1 οφείλονταν ακριβώς σε αυτή την τεράστια απαίτηση από τις ομάδες και τους αναβάτες, να συμπτύξουν τα βήματα και να φέρουν αποτέλεσμα.

Η Ducati έχει μία σειρά από πλεονεκτήματα στην Τσεχία, τόσο λόγο του ανοικτού χαρακτήρα της, όσο και από το γεγονός πως είναι μία από τις αγαπημένες του Lorenzo, που έχει επαναπροσδιοριστεί ο ρόλος του, μετά από τις σερί νίκες κατά την ανακοίνωση της αλλαγής ομάδας στην νέα σεζόν. Η Ducati λοιπόν κρατά το ρεκόρ ταχύτητας στο Brno, με 316.4km από το ’15, έχει δύο νίκες από την εποχή του Stoner, αλλά και πολλές δεύτερες θέσεις, ενώ ο Lorenzo έχει συνολικά πέντε νίκες στην καριέρα του σε όλες τις κατηγορίες, καθιστώντας την πίστα αυτή αντίστοιχα δική του, όσο και του Rossi. Παράλληλα ο Dovizioso έχει τερματίσει τέσσερις φορές στην δεύτερη θέση… Κι όμως, αν και σε όλες τις δοκιμές ο Lorenzo είχε μερικές πολύ καλές στιγμές, συνολικά δείχνει πιο δύσκολο να οριστικοποιήσει τον ρυθμό σε σχέση με τον Dovizioso, που συγκριτικά είχε λιγότερα σκαμπανεβάσματα. Βέβαια στον αγώνα όλα αυτά εύκολα ανατρέπονται, ενώ είναι σημαντικό πως ο Dovizioso δήλωσε πως η pole position, η πρώτη του εδώ και δύο χρόνια ήρθε τελείως αναπάντεχα. Τόσο αναπάντεχα που νόμιζε πως έβλεπε λάθος…

Με όλα αυτά λοιπόν, το μεγάλο φαβορί του αγώνα παραμένει ο Marquez… είναι εκείνος που έχει ψάξει περισσότερο τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας για αγωνιστικό ρυθμό, και ο αναβάτης που αναμένεται να έχει την υψηλότερη αντοχή στις δύσκολες συνθήκες. Εκτός κι αν βρέξει, πράγμα εξίσου πιθανό για τον αυριανό αγώνα που αν συμβεί θα τα ανατρέψει όλα.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η εκκίνηση θα είναι κολασμένη. Ο Dovizioso θα θέλει να μην χάσει την θέση του με τίποτα, ο Rossi να κρατήσει τον Marquez πίσω του, ο Marquez θα δυσκολεύεται στους πρώτους γύρους μέχρι το ελαστικό να αρχίσει να φθείρεται, εκεί που ο ίδιος δήλωσε πως αρχίζουν οι ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας να αποδίδουν στο μέγιστο. Και μετά είναι ο Lorenzo, που μας έχει δώσει στους προηγούμενους αγώνες μερικές εκπληκτικές εμφανίσεις και δεν θα είναι καθόλου περίεργο να έχει στόχο να στρίψει πρώτος από την τέταρτη θέση της εκκίνησης! Ακόμα κι αν δεν βρέξει λοιπόν, η εκκίνηση μετά το διάλειμμα του καλοκαιριού, θα είναι κολασμένη στο Brno, με τον αγώνα να έχει το φαβορί του, αλλά σε καμία περίπτωση με απόλυτη βεβαιότητα…

Μέσα στην δεκάδα ο Rins και συνολικά αναβαθμισμένη η εμφάνιση της Suzuki..

Αποτελέσματα Q2

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ. 1ο/Προηγ.
1	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	314.7	1'54.689
2	Valentino ROSSI	Yamaha	309.9	1'54.956	0.267 / 0.267
3	Marc MARQUEZ	Honda	310.7	1'54.961	0.272 / 0.005
4	Jorge LORENZO	Ducati	310.2	1'55.038	0.349 / 0.077
5	Cal CRUTCHLOW	Honda	311.7	1'55.055	0.366 / 0.017
6	Danilo PETRUCCI	Ducati	312.1	1'55.203	0.514 / 0.148
7	Johann ZARCO	Yamaha	307.7	1'55.221	0.532 / 0.018
8	Andrea IANNONE	Suzuki	308.6	1'55.270	0.581 / 0.049
9	Alex RINS	Suzuki	308.3	1'55.431	0.742 / 0.161
10	Dani PEDROSA	Honda	311.5	1'55.474	0.785 / 0.043
11	Tito RABAT	Ducati	311.5	1'55.686	0.997 / 0.212
12	Maverick VIÑALES	Yamaha	308.5	1'55.823	1.134 / 0.137

Αποτελέσματα Q1

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ. 1ο/Προηγ.
1	Maverick VIÑALES	Yamaha	311.5	1'55.538
2	Alex RINS	Suzuki	307.6	1'55.852	0.314 / 0.314
3	Franco MORBIDELLI	Honda	308.3	1'56.029	0.491 / 0.177
4	Alvaro BAUTISTA	Ducati	311.1	1'56.031	0.493 / 0.002
5	Bradley SMITH	KTM	307.1	1'56.218	0.680 / 0.187
6	Hafizh SYAHRIN	Yamaha	307.3	1'56.285	0.747 / 0.067
7	Jack MILLER	Ducati	308.2	1'56.316	0.778 / 0.031
8	Stefan BRADL	Honda	309.7	1'56.330	0.792 / 0.014
9	Pol ESPARGARO	KTM	311.0	1'56.353	0.815 / 0.023
10	Takaaki NAKAGAMI	Honda	304.8	1'56.512	0.974 / 0.159
11	Sylvain GUINTOLI	Suzuki	308.3	1'57.037	1.499 / 0.525
12	Thomas LUTHI	Honda	306.0	1'57.208	1.670 / 0.171
13	Karel ABRAHAM	Ducati	308.6	1'57.217	1.679 / 0.009
14	Aleix ESPARGARO	Aprilia	309.0	1'57.250	1.712 / 0.033
15	Scott REDDING	Aprilia	304.2	1'57.438	1.900 / 0.188
16	Xavier SIMEON	Ducati	307.9	1'58.048	2.510 / 0.610

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!