Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/6/2017

Μία δυνατή εκκίνηση από τις Honda και Ducati που παραλίγο να γίνει δραματική, όταν ο Pedrucci πέρασε ξυστά τον πίσω τροχό του Lorenzo και συνεχίζοντας διαγώνια πλεύρισε δυνατά τον Marquez, με τα πόδια να φεύγουν από τα μαρσπιέ πάνω στην σύγκρουσή τους, καταφέρνοντας τελικά και οι δύο να μείνουν στις σέλες τους. Με τις Honda και Ducati να οδηγούν την εκκίνηση, ήταν ο Lorenzo που έκανε την επίθεσή του και βρέθηκε γρήγορα να οδηγεί τον αγώνα, έχοντας επιλέξει την σκληρή γόμα μπροστά και πίσω. Μονάχα τέσσερις αναβάτες είχαν κάνει την επιλογή αυτή. Οι άλλοι τρεις ήταν οι Petrucci, Crutchlow και Redding, με την Michelin να δίνει οριακά τα τρία τέταρτα του αγώνα, ως όριο μέγιστης αντοχής για την μεσαία γόμα. Αν λοιπόν ο Lorenzo κατάφερνε να κάνει την διαφορά, την ώρα που οι υπόλοιποι πίσω του ήταν στην καλύτερη στιγμή των ελαστικών, τότε αργότερα θα είχε σημαντικό προβάδισμα. Όπως ακριβώς έχει ξαναγίνει όμως, την τελευταία φορά που βρέθηκε να οδηγεί τον αγώνα, μόλις έχασε την πρώτη θέση άρχισε να κατρακυλά προς τα πίσω με ρυθμό χιονοστιβάδας! Κι όχι μονάχα αυτό, αλλά την πρώτη θέση την έχασε με εντυπωσιακό τρόπο από τον Marquez που είχε πιο πριν μία μικρή πάλη για να μείνει στην δεύτερη θέση. Ο Lorenzo άνοιξε ελάχιστα την γραμμή του, σε ένα σημείο που κανονικά αυτό δεν θα είχε επίπτωση, αν πίσω του δεν ερχόταν ο “supermoto” Marquez. Με τον πίσω τροχό να χορεύει, ντριφτάροντας ήδη, ο Marquez είδε το μικρό κενό μπροστά του και πιέζοντας τα φρένα ακόμα περισσότερο τοποθετήθηκε στην εσωτερική και κρατήθηκε εκεί σε μία μαγική προσπέραση που έστειλε αμέσως τον Lorenzo στην τέταρτη θέση. Αμέσως μετά θα έπεφτε κι άλλες θέσεις, συναντώντας τον Rossi που είχε ανέβει από την 13^η της εκκίνησης αλλά εκεί στις 8 και 9 είχε κολλήσει πίσω από τον Bautista, έχοντας πίσω του τον Zarco.

Ο Marquez εμπρός έκανε μία προσπάθεια να δημιουργήσει διαφορά, όμως ο Pedrosa δεν άφηνε περιθώρια την στιγμή που ο Dovizioso όχι μόνο του έκανε επιθέσεις, αλλά ήταν σταθερότερος σε ρυθμό και έδειχνε έτοιμος να κυνηγήσει και τις δύο Honda, όχι μόνο εκείνη που είχε μπροστά του. Είχαμε περάσει από μία τετράδα Honda και Ducati σε μία Ducati που κυνηγούσε τις δύο Honda ενώ οι Yamaha έκαναν η κάθε μία τον δικό της αγώνα. Ο Vinales γλιστρούσε συνέχεια τόσο με το εμπρός όσο και με το πίσω ελαστικό, δείχνοντας πως θέλει απλά να μείνει στον αγώνα, για την καλύτερη δυνατή θέση για το πρωτάθλημα, κι όχι να ρισκάρει οποιοδήποτε κυνηγητό. Ο Rossi από την άλλη προσπαθούσε να ανέβει θέσεις, μέχρι που ο Bautista μπροστά του πάλευε με τον Lorenzo και κάνοντας ένα-δυο λάθη, ο Zarco προσπέρασε αφήνοντας έπειτα την μάχη αυτή.

Ο αγώνας είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον τόσο εμπρός, όσο και στις επιμέρους μάχες, ενώ εκεί που ο Rossi θα πάλευε με τον Lorenzo, ήταν κυριολεκτικά σαν μια μύγα να τσίμπησε τον Ισπανό. Με το πίσω ελαστικό να έχει λίγη ζωή περισσότερη από τους υπόλοιπους, ο Lorenzo έδειξε μαχητικότητα στους τελευταίους γύρους ανεβαίνοντας θέσεις. Μπροστά ο Marquez, ο αναβάτης με το ρεκόρ πτώσεων στις δοκιμές, που έπεσε σκοντάφτοντας με τα πόδια μέχρι και στην αλλαγή μοτοσυκλέτας σήμερα, είδε ότι ο Dovizioso άνοιγε λίγο την διαφορά εμπρός από τον Pedrosa και θέλησε να δει αν μπορεί να κάνει κάτι για αυτό, προσπερνώντας τον συμπαίκτη του. Ο ρυθμός του θα έφτανε μέχρι εκεί όμως, καθώς ο Dovizioso οδηγούσε εξαιρετικά την κούρσα, με βάση το χαρακτηριστικό του που είναι τα μηδενικά λάθη και η σταθερότητα. Αν κέρδιζε τον αγώνα, τότε θα είχε ισοφαρίσει ένα ρεκόρ του Stoner για την Ducati με δύο συνεχείς νίκες και θα ακουγόταν ο Ιταλικός ύμνος στην σειρά μετά από επίσης πολύ καιρό. Ακριβώς αυτό έγινε, με τον Dovizioso να παίρνει την νίκη με άνεση, κοιτώντας πίσω του πριν το εσάκι και περνώντας την καρό σημεία σουζάροντας και χειρονομώντας από χαρά.

Εκείνη την στιγμή ο Dovizioso έγινε ο βασικότερος διεκδικητής του πρωταθλήματος από τον Vinales έπειτα από έναν –όπως τον χαρακτήρισε- εξαιρετικά παράξενο αγώνα με πολύ δύσκολες συνθήκες για όλους! Μεγάλος άτυχος ο Petrucci, που είχε προβλέψει ότι θα είναι στην πρώτη πεντάδα, παραλίγο να μην φτάσει στην πρώτη στροφή εξαιτίας της εκκίνησης, πάλεψε πάρα πολύ μέχρι το τέλος και τελικά έπεσε από εκείνη ακριβώς την θέση…

Ο Folger, η έκπληξη των χρονομετρημένων είχε στους τελευταίους γύρους μία μάχη με τον συμπαίκτη του, τον Johan Zarco που οδηγούσε όμως σταθερότερα και έδειχνε να έχει καλύτερη πρόσφυση στο πίσω ελαστικό, την στιγμή που ο Γερμανός γλιστρούσε συνέχεια, τερματίζοντας τελικά οι δύο Monster Yamaha Tech 3 μαζί στην πέμπτη και έκτη θέση. Είχε προηγηθεί η άνοδος τεσσάρων θέσεων του Lorenzo που έφτασε πίσω από το αραιό τρενάκι των τριών πρώτων, με τον Bautista να παύει να έχει πρόβλημα με τον Rossi που έπειτα από τα γλιστρήματα έκανε έναν μοναχικό αγώνα χωρίς να τον δείχνει πλέον η κάμερα, έχοντας τεράστιο κενό μπροστά του, αλλά και πίσω. Αντίστοιχα ο Barbera δεν κινδύνευσε από τον Vinales, ο οποίος στο τέλος του αγώνα προσπάθησε για ότι καλύτερο, μένοντας τελικά στην δέκατη θέση. Αμέσως μετά την καρό σημαία, σταμάτησε στην άκρη της πίστας επιθεωρώντας το ελαστικό, δείχνοντας το ζήτημα που τον απασχόλησε περισσότερο.. την δωδεκάδα έκλεισαν οι Crutchlow και Loris Baz, με τον τελευταίο να ξορκίζει έτσι την Catalunya στην οποία είχε τραυματιστεί άσχημα.

Ο Pedrosa, ο βασικός διεκδικητής του σημερινού αγώνα, που είχε τόσο καλή επίδοση το Σάββατο αλλά και πάντα σε συνθήκες αφόρητης ζέστης, δεν τα κατάφερε απέναντι σε έναν Marquez που ως δια μαγείας σταμάτησε να πέφτει και σε έναν Dovizioso με την μεγαλύτερη σταθερότητα όλων. Ο Marquez θέλησε να διακωμωδήσει το ρεκόρ πτώσεων και τόσο μπροστά στην μοτοσυκλέτα του, όσο και στο βάθρο, «άρπαξε» άλλες δύο τούμπες, με μία δόση αυτοσαρκασμού. Ο Dovizioso γίνεται τώρα άμεσος διεκδικητής του πρωταθλήματος με πολύ μικρή διαφορά από τον Vinales!