Ο αγώνας ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, μιας και το μεγάλο φαβορί, ο Marc Marquez έμεινε πολύ πίσω κι αυτό συνήθως μεταφράζεται σε θεαματικό αγώνα… Μπροστά, στο ξεκίνημα του αγώνα ήταν μια καθαρά ιταλική υπόθεση, αφού πέντε από τις έξι μοτοσυκλέτες ήταν Ducati.
Η μόνη «σφήνα» ανάμεσα στις Ducati ήταν η Yamaha του Fabio Quartararo, ενώ ο νικητής του προηγούμενου αγώνα, Aleix Espargaro, ήταν στην ένατη θέση.
Οι πέντε Ducati άρχισαν όμως να νιώθουν την πίεση του Rins και της Suzuki, ο οποίος πέρασε τον Bagnaia και άρχισε να κυνηγάει τους Zarco, Bastianini, Martin και Miller, ενώ πιο πίσω ο Marquez που βρέθηκε σχεδόν τελευταίος στην εκκίνηση, πριν τα μισά του αγώνα ήταν ήδη στην 10η θέση.
Με 13 γύρους να απομένουν, οι διαφορές ήταν σταθερές με τα δύο Honda των Marquez και Espargaro να είναι οι μόνες που έδειχναν να κερδίζουν έδαφος. Σε εκείνο το σημείο όμως ο Bagnaia έγραψε τον ταχύτερο γύρο, δείχνοντας ότι το βάρος των ρυθμίσεων στην μοτοσυκλέτα του ήταν για την απόδοση στο δεύτερο μισό του αγώνα.
Η μεγάλη μάχη λοιπόν, ήταν αυτή για την πέμπτη θέση ανάμεσα σε Bagnaia και Zarco, όταν ο Rins και ο Bastianini «ζήλεψαν» τα φώτα της δημοσιότητας από τις κάμερες που ακολουθούσαν τις άλλες δύο Ducati και άρχισαν μια εντυπωσιακή «φαγωμάρα» για την τρίτη θέση.
Εν τω μεταξύ ο Marquez είχε ήδη ανέβει στην ένατη θέση και κυνηγούσε τον Quartarato για την όγδοη, όσο ο Rins εξαπέλυε συνεχόμενες επιθέσεις στον Bastianini, με τον Ιταλό όχι μόνο να αμύνεται αλλά και να ανεβαίνει στην δεύτερη θέση περνώντας τον Martin, ενώ λίγο αργότερα τον πέρασε και ο Ισπανός με την Suzuki.
Ο Marquez συνέχισε τον ξέφρενο ρυθμό γράφοντας τον ταχύτερο γύρο, αλλά το έργο του ήταν ήδη αρκετά δύσκολο. Οι οκτώ γύροι που απέμεναν δεν άφηναν πολλά περιθώρια, αλλά ο Ισπανός ήταν αποφασισμένος να τα δώσει όλα. Έτσι εκμεταλλεύτηκε το προσπέρασμα του Quartararo στο συμπατριώτη του Zarco για να περάσει κι αυτός, φτάνοντας στην ρόδα του Quartaro.
Λίγο πιο μπροστά, άλλη μια Suzuki, αυτή του Mir, μπήκε στο γαϊτανάκι των πρωτοπόρων ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση πίσω από τον ομόσταυλό του, ενώ μπροστά ο Bastianini είχε βάλει πλώρη για την δεύτερη φετινή του νίκη πιέζοντας ασφυκτικά τον πρωτοπόρο Miller. Ήταν αυτό ακριβώς που ήθελε κάθε φίλος του σπορ, με πέντε μόλις γύρους να απομένουν.
Σ’ αυτό το τελικό στάδιο του αγώνα, εξελίσσονταν φοβερές μάχες σε διαφορετικά σημεία της πίστας, με τους Miller και Bastianini φυσικά να ξεχωρίζουν, αλλά και τον Marquez να δίνει υπέροχη παράσταση κόντρα στον Quartaro. Ο Bastianini δεν χρειάστηκε τελικά πολύ για να πάρει τα ηνία του αγώνα και να κάνει μάλιστα και διαφορά. Ο Miller δεν είχε περιθώρια, ενώ σύντομα άρχισε να δέχεται και την επίθεση του Rins.
Ο Marquez τρεις γύρους πριν το τέλος έφτασε να παλεύει για την πέμπτη θέση, αλλά είχε και έναν τρελαμένο Quartaro που ήθελε να πάρει το αίμα του πίσω. Με δύο γύρος πριν το τέλος όλα ήταν ανοιχτά, πλην της πρώτης θέσης αφού ο Bastianini εκσφενδονίστηκε κι άλλο μπροστά κρατώντας δυνάμεις για το τέλος.
Η μάχη μεταξύ των Marquez και Quartaro ήταν οριακή, με τον Γάλλο να γλιτώνει στο τσακ μία πτώση.
Ο τελευταίος και καθοριστικός γύρος έδωσε την καρό σημαία στον Enea Bastianini για δεύτερη φορά φέτος (μπαίνοντας και στην κορυφή της βαθμολογίας), ενώ μας έδωσε και αλλεπάλληλες προσπεράσεις μεταξύ Quartaro και Marquez, αλλά και υπέροχη μάχη μεταξύ Miller και Rins για την δεύτερη θέση. Κερδισμένος τελικά ο Rins, ενώ στην πιο πίσω μάχη για την έκτη θέση, ο κερδισμένος ήταν ο Marc Marquez. Τις θέσεις του βάθρου τις συμπλήρωσε ο Miller.
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.
