MotoGP Doha – FP1: Έλαμψε η Aprilia και ο Epsargaro!

Ξανά προβλήματα για Morbidelli
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/4/2021

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia, ο Aleix Espargaro, πήρε μια παλικαρίσια πρωτιά στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά του δεύτερο αγώνα στο Qatar, αφού με πολύ μικρή διαφορά έγραψε ταχύτερο χρόνο από αυτόν του Alex Rins και του Maverick Vinales, που ήταν και ο νικητής του πρώτου αγώνα της χρονιάς.

Ο Ισπανός αναβάτης της Aprilia μπήκε δυνατά από την αρχή, δείχνοντας ότι έχει την δυνατότητα να διατηρήσει την φόρα της μοτοσυκλέτας από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες εξαιτίας της πολύ μεγαλύτερης ζέστης και του υψηλότερου ποσοστού υγρασίας, σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Παρόλα αυτά οι χρόνοι έπεσαν και ήταν καλύτεροι από το αντίστοιχο session του πρώτου αγώνα, με τον Espargaro να είναι δύο δέκατα γρηγορότερος από τον χρόνο που είχε γράψει ο Morbidelli την περασμένη Παρασκευή.

Ήταν λίγες οι φορές που ο Espargaro έχασε την κυριαρχία κατά την διάρκεια των FP1, με τους Morbidelli, Petrucci και Vinales να μπαίνουν για λίγο μπροστά του. Το 1:54.779 που "γύρισε" στον τελευταίο του γύρο, ήταν αρκετό για να τον κρατήσει στην κορυφή.

Πίσω του βρέθηκαν οι Rins και Vinales, ενώ ήταν άκρως εντυπωσιακός και πρώτο Ducati στον πίνακα των χρόνων, ο rookie Jorge Martin. Την πρώτη πεντάδα συμπλήρωσε ο Franco Morbidelli, ο οποίος αντιμετώπισε δύο ξεχωριστά, σοβαρά μηχανικά προβλήματα, που έδειξαν να έχουν όμως κοινό παρονομαστή μιας και βγήκε καπνός και στις δύο περιπτώσεις από το πίσω μέρος του Yamaha M1. Αν συνυπολογίσουμε και τα προβλήματα που αντιμετώπισε το Σαββατοκύριακο του πρώτου αγώνα, φαίνεται πως για την Petronas η φετινή χρονιά απέχει πολύ από το ιδανικό ξεκίνημα.

Αντιθέτως, ο Danilo Petrucci είχε ένα πολύ καλό διάστημα, τερματίζοντας με την ΚΤΜ μέσα στην πρώτη δεκάδα των χρόνων (ήταν έκτος και πρώτο ΚΤΜ στην κατάταξη), σε αντίθεση με τις δύσκολες ώρες που πέρασε στον προηγούμενο αγώνα. Ο Fabio Quartararo βρέθηκε στην έβδομη, με τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2020, τον Joan Mir να κατατάσσεται όγδοος. Οι Bradl και Nakagami ήταν οι δύο αναβάτες που κατάφεραν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες της Honda στην πρώτη δεκάδα. Ο Johann Zarco που είχε ανέβει στο βάθρο του πρώτου αγώνα, είχε μια πτώση στην 15η στροφή, τη στροφή που έφερε πολλά προβλήματα στους αναβάτες και το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ευτυχώς χωρίς συνέπειες για τον Γάλλο, πέρα από το ότι βρέθηκε στην τελευταία θέση…

 

Αποτελέσματα FP1
1
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
1'54.779s
2
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.060s
3
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.085s
4
Jorge Martin
Pramac Ducati (GP21)*
+0.240s
5
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.346s
6
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+0.484s
7
Fabio Quartararo
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.524s
8
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.570s
9
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+0.614s
10
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.669s
11
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+0.675s
12
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+0.728s
13
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+0.818s
14
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+0.898s
15
Miguel Oliveira
Red Bull KTM (RC16)
+0.991s
16
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+1.067s
17
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+1.146s
18
Jack Miller
Ducati Team (GP21)
+1.205s
19
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+1.244s
20
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+1.340s
21
Lorenzo Savadori
Aprilia Gresini (RS-GP)*
+1.782s
22
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
+1.964s

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.