MotoGP δοκιμές Sepang 2022: Άλματα προόδου και στασιμότητα

Με την βροχή ρυθμιστή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/2/2022

Η λήξη του διήμερου των δοκιμών στην πίστα της Sepang χάρισε πολλά χαμόγελα στο στρατόπεδο της Aprilia και τις Honda, καθώς έδειξαν πως έκαναν ένα τεράστιο άλμα προόδου, όμως η δυνατή βροχή την δεύτερη ημέρα, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του πίνακα με τους ταχύτερους χρόνους.

Έτσι από τη μια μεριά ήταν σίγουρα εντυπωσιακή η συνολική παρουσία της Aprilia, με τον Maverick Vinales και τον Aleix Espargaro να είναι το ταχύτερο ζευγάρι και χωρίς αμφιβολία έδειξαν πως η νέα μοτοσυκλέτα της έχει πλέον τη δυνατότητα να πάρει νίκες και όχι απλώς να διεκδικεί βάθρα, όμως από την άλλη μεριά η εργοστασιακή ομάδα της Aprilia είχε ήδη κάνει με τους εργοστασιακούς αναβάτες δοκιμές τις προηγούμενες ημέρες, όταν οι υπόλοιπες ομάδες έκαναν δοκιμές μόνο με τους δοκιμαστές και τους Rookie.

Μιλώντας για Rookie, σίγουρα στο στρατόπεδο της Ducati χάρηκαν που ο Enea Bastianini έσπασε το ρεκόρ της πίστας στη σέλα της GP21 και κέρδισαν άλλον έναν νεαρό αναβάτη που μπορεί να παίξει για την νίκη. Βέβαια αυτό μπορεί να είναι και ένα πρόβλημα για την Ducati το 2022 σε ό,τι αφορά την κατάκτηση του πρωταθλήματος αναβατών, διότι με οκτώ μοτοσυκλέτες και τουλάχιστον τέσσερεις αναβάτες να έχουν αποδείξει πως μπορούν να κερδίσουν αγώνα (Bagnaia, Miller, Martin, Bastianini) και φυσικά τον Zarco να είναι πάντα υποψήφιος για την πρώτη του νίκη, οι βαθμοί μοιράζονται σε πολλούς και δεν συγκεντρώνονται σε έναν, όπως στην περίπτωση της Yamaha και της Honda, όπου ο Quartararo και ο Marquez έχουν λιγότερο εσωτερικό ανταγωνισμό.

Λόγω του καιρού είναι δύσκολο να βγουν συμπεράσματα για την πρόοδο που έχει κάνει η Ducati στη νέα μοτοσυκλέτα του 2022 και καλό θα ήταν να μην λάβουμε υπόψη μας το γεγονός πως το ρεκόρ πίστας το έσπασε η GP21 και όχι η GP22.

Όπως είπε και ο Quartararo, αρκετές ομάδες κράτησαν δύο σετ ελαστικά με “soft” γόμα για το τέλος της δεύτερης ημέρας, όμως η καταρρακτώδης βροχή δεν τους επέτρεψε να τα χρησιμοποιήσουν όπως υπολόγιζαν. Οπότε σε ό,τι αφορά τους απόλυτους χρόνους των εργοστασιακών της Yamaha, της Ducati και της Honda, ο πίνακας με τους ταχύτερους χρόνους του διήμερου δεν είναι αντιπροσωπευτικός των δυνατοτήτων τους.

Στη Yamaha περιμένουν τις επόμενες δοκιμές που θα γίνουν στην πίστα της Mandalika για να βγάλουν το τελικό συμπέρασμα από την πορεία εξέλιξης της νέας M1, αν και ο Quartararo δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για το γεγονός πως η Yamaha επικεντρώθηκε στο πλαίσιο (κάτι που ήταν έτσι κι αλλιώς το δυνατό σημείο της…) και όχι τόσο στον κινητήρα, με αποτέλεσμα η τελική ταχύτητα να είναι πάλι από τις μικρότερες, έστω κι αν φέτος ήταν 8,5km/h πιο αργές από τις Ducati, ενώ πέρσι ήταν 10km/h πιο αργές. Πρόοδος μεν, πάλι όμως αρκετά πιο αργές σε τελική.

Περισσότερη αισιοδοξία επικρατούσε στο στρατόπεδο της Honda, όπου όχι μόνο ο Marc Marquez δήλωσε πως είναι σε πολύ καλύτερη φυσική κατάσταση από πέρσι (επανήλθε η όραση και έχει πιο δυνατό ώμο) αλλά και γιατί είπε πως η νέα μοτοσυκλέτα “Μπορεί να πάει γρήγορα όποτε της το ζητήσεις”.   

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.