MotoGP Δομικές Qatar: Πρώτη επαφή και πρώτες εντυπώσεις

Επανεκκίνηση σε πνεύμα… to know us better!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/3/2021

Η πρώτη επαφή των αναβατών με τις νέες μοτοσυκλέτες τους και για αρκετούς από αυτούς με τις νέες ομάδες τους είχε περισσότερο χαρακτήρα “γνωριμίας”, αφού σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές δεν έχουν προηγηθεί ελεύθερα δοκιμαστικά στη Jerez και την Sepang. Όπως είναι λογικό, οι αναβάτες δεν είχαν τον ρυθμό και την εξοικείωση που απαιτείται, ώστε οι ομάδες τους να ασχοληθούν αποκλειστικά με την δοκιμή πολλών νέων εξαρτημάτων ή να επικεντρωθούν με στο στήσιμο των μοτοσυκλετών για τον επικείμενο αγώνα, όπως συνήθιζαν να κάνουν  τα προηγούμενα χρόνια όταν έρχονταν σε αυτή την πίστα. Αυτό θα το κάνουν το επόμενο τριήμερο δοκιμών που ξεκινά στις 10 Μαρτίου, φυσικά στην ίδια πίστα.

Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν, ειδικά την πρώτη ημέρα, δυσκόλεψαν αρκετά  τους αναβάτες, λόγω των μεταβλητής έντασης ανέμων. Θυμίζουμε πως στην πίστα του Qatar οι μοτοσυκλέτες πιάνουν πολύ υψηλές τελικές ταχύτητες και έχει αρκετά γρήγορες στροφές με εναλλαγές πορείας. Οι ριπές δυνατού ανέμου δεν είναι ό,τι καλύτερο για αυτές τις μοτοσυκλέτες με τα μεγάλα φτερά.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι αναβάτες ήταν η απότομη και μεγάλη πτώση της θερμοκρασίας μόλις έπεσε ο ήλιος, κάτι φυσιολογικό σε αυτή την περιοχή. Με τον ήλιο στον ουρανό οι περισσότεροι αναβάτες είχαν medium ελαστικά, ενώ μετά το απόγευμα η επιλογή των soft ήταν μονόδρομος.

Αυτούς τους δύο λόγους ανέφερε ο Brand Binder της KTM ως την αιτία για τις δύο πτώσης που είχε στο τέλος της τελευταίας ημέρας.

Στους δυνατούς ανέμους αναφέρθηκε και ο Jack Miller της Ducati που έκανε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο μετά τον Quartararo σε αυτά τα δοκιμαστικά, ξεκαθαρίζοντας πως δεν ασχολήθηκαν τόσο πολύ με δοκιμές νέων εξαρτημάτων. Για την Ducati το μεγάλο ερωτηματικό είναι τα ελαστικά, όπου πέρσι είχαν σαφές πρόβλημα. Ο Jack Miller δήλωσε πως η νέα μοτοσυκλέτα μοιάζει να έχει λύση το πρόβλημα, όμως η πίστα του Qatar δεν είναι από εκείνες που μπορείς να βγάλεις γενικά συμπεράσματα.

Γενικά συμπεράσματα δεν μπορείς να βγάλεις ούτε για την εντυπωσιακή ταχύτητα του Aleix Espargaro με την νέα μοτοσυκλέτα της Aprilia που σημείωσε τον τρίτο καλύτερο χρόνο. Όχι μόνο αυτό, αλλά ήταν συνεχώς μέσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες όλες τις μέρες. Σε μια πίστα με τόσο μεγάλη ευθεία, η δύναμη του κινητήρα είναι απαραίτητη και φαίνεται πως η Aprilia βρήκε τη λύση στο πρόβλημα που είχε όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Στο στρατόπεδο της Yamaha ο Fabio Quartararo έδειξε για άλλη μια φορά την ταχύτητά του σημαίνοντας τον ταχύτερο χρόνο με την εργοστασιακή M1 και ήταν ο μόνος που έσπασε το φράγμα του 1:54. Ο Γάλλος δοκίμασε το νέο πλαίσιο από το τέλος της πρώτης ημέρας και μετά, αλλά όπως δήλωσε δεν είναι σε θέση να πει αν είναι καλύτερο από το προηγούμενο, καθώς ακόμα δεν έχει βρει τον ρυθμό του. Ο Maverick Vinales δεν δοκίμασε καν το νέο πλαίσιο και συγκεντρώθηκε αποκλειστικά στο σοβαρό πρόβλημα που είχε όλη την προηγούμενη χρονιά, δηλαδή την ταχύτητα στη διάρκεια του αγώνα. Όπως είπε: Να κάνουμε έναν γρήγορο γύρο δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η ταχύτητά μας στους πρώτους γύρους και στη διάρκεια του αγώνα. Πάνω σε αυτό δουλέψαμε και είμαι πολύ χαρούμενος για το αποτέλεσμα. Ο Vinales είχε τον 7ο ταχύτερο χρόνο σε αυτά τα δοκιμαστικά, με +0,455’ διαφορά από τον πρώτο Quartararo.

Το άλλο ζεύγος της Yamaha, δηλαδή ο Morbidelli και ο Rossi, άφησε ανάμεικτα συναισθήματα στην ομάδα της Petronas, με τον Morbidelli να συνεχίζει να αποτελεί βασικό διεκδικητή του πρωταθλήματος, σημειώνοντας με την “παλιά” M1 τον 4ο ταχύτερο χρόνο, μόλις +0,213’ πίσω από τον Quartararo. Ο Valentino Rossi με την εργοστασιακή M1 δοκίμασε το νέο πλαίσιο, αλλά οι χρόνοι που σημείωσε τον καθήλωσαν στην 21η θέση, πίσω από +1,768’ μακριά από την M1 του Quartararo.

Στην ΚΤΜ o Miguel Oliveira ανέβηκε στην 11η θέση του πίνακα με τους ταχύτερους χρόνους και ήταν ο γρηγορότερος αναβάτης με πορτοκαλί μοτοσυκλέτα.

Ο πρωταθλητής Joan Mir περιορίστηκε στην 8η θέση, έχοντας διαφορά +0,575’ από την κορυφή, ενώ Alex Rins ολοκλήρωσε την πρώτη δεκάδα, με διαφορά +0,718’ από την κορυφή.

Για την Honda η χρονιά θα είναι σίγουρα δύσκολη, αφού το μεγάλο της αστέρι Marc Marquez παραμένει μακριά από την ενεργό δράση και με άγνωστη ημερομηνία επιστροφής. Όμως ο “αντικαταστάτης” του Stefan Bradl έκανε θαυμάσια εμφάνιση, σημειώνοντας τον 5ο ταχύτερο χρόνο, μόλις +0,270’ πίσω από την Yamaha του Quartararo.

H επόμενη Honda στη λίστα είναι του Pol Espargaro στην 12η θέση, αφήνοντας θετικές εντυπώσεις σε αυτή την πρώτη επαφή του με την νέα του μοτοσυκλέτα.

Από τους “νέους” ταχύτερος ήταν ο  Enea Bastianini με την Ducati της Avintia Esponsorama, ενώ ο Cal Crutchlow φαίνεται πως είναι ο άνθρωπος που έβαλε στην 15η θέση την “Yamaha Test1”, δηλαδή μία από τις τρεις μοτοσυκλέτες που δοκίμαζε μαζί με του Ιάπωνες δοκιμαστές Nakasuga και Nozane.

Το επόμενο ραντεβού των αναβατών με την πίστα του Qatar θα είναι το τριήμερο στις 10-12 Μαρτίου. Ο πρώτος αγώνας της χρονιάς είναι στις 28 Μαρτίου και λαμβάνοντας υπόψη πως οι αναβάτες και οι ομάδες θα έχουν κάνει συνολικά 8 ημέρες δοκιμών στην ίδια πίστα, αναμένεται να δούμε σκληρές μάχες μέχρι την πτώση της καρό σημαίας.

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες