MotoGP: Ετοιμάζουν δυνατή μεταγραφή στη Yamaha

Σε συζητήσεις με τον Jorge Martin
martin
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/1/2023

Η Ducati αποφάσισε για το 2023 να πάρει στην εργοστασιακή ομάδα τον Ιταλό Enea Bastianini αντί του Ισπανού Jorge Martin, μια επιλογή που έχει μεν τη λογική δημιουργίας μιας “All-Italian Dream Team” όμως στην πράξη δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά σχετικά με την ορθότητά της. Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς… Ο πρώτος φυσικά έχει να κάνει με το γεγονός πως όταν έχεις στην εργοστασιακή ομάδα δύο αναβάτες που μπορούν να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα, η ατμόσφαιρα μέσα στα BOX γίνεται εκ των πραγμάτων εκρηκτική.

Το είδαμε και όταν η Yamaha είχε ταυτόχρονα τον Rossi και τον Lorenzo, όπου όχι μόνο δεν λειτουργούσαν ως ομάδα, αλλά είχαν βάλει και τοίχο ανάμεσά τους για να μην ανταλλάσσουν ούτε βλέμμα  οι μηχανικοί μεταξύ τους κατά την διάρκεια του τριήμερου των αγώνων.

Με δεδομένο όσα είδαμε να γίνονται μεταξύ Bagnaia και Bastianini το 2022, μάλλον τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο άγρια το 2023, ειδικά στους πρώτους αγώνες όπου η βαθμολογική διαφορά θα είναι μικρή και θα μάχονται για την πρωτοκαθεδρία εντός της ομάδας.

Ταυτόχρονα όμως με όσα έγιναν και θα γίνουν στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, ο Jorge Martin ήταν εκείνος που θα έπρεπε να βρεθεί στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati αν οι αποφάσεις των Ιταλών ακολουθούσαν τη συμβατική λογική.

Ο Ισπανός είναι απίστευτα γρήγορος και σημείωσε αρκετές Pole Position σπάζοντας τα χρονόμετρα, όμως την ίδια στιγμή δεν είχε σταθερή παρουσία στο βάθρο. Αυτό είναι θετικό για να έχει τον ρόλο team-mate δίπλα στο Bagnaia, καθώς δημιουργεί από την αρχή μια σαφή ιεραρχία μέσα στην ομάδα.

Όπως κι αν έχει, η Ducati αποφάσισε να προσπεράσει τον αναβάτη της PRAMAC και να πάρει τον Bastianini, οπότε για τουλάχιστον δύο χρόνια ο Jorge Martin δεν πρόκειται να έχει καμία ελπίδα να πάει στην εργοστασιακή ομάδα.

Έτσι σύμφωνα με πληροφορίες του Men On Wheels που αναδημοσιεύει το Crash.net, ο Lin Jarvis έχει κάνει πρόταση στον Jorge Martin να πάρει τη θέση του Franco Morbidelli μετά το 2023 που λήγει το συμβόλαιό του με την Ducati.

Η είδηση αυτή δεν είναι καθόλου παράλογη, διότι έτσι κι αλλιώς όλοι συζητάνε με όλους για την επερχόμενη μεταγραφική περίοδο.

Ειδικά όμως για την περίπτωση του Martin και του Morbidelli, το σενάριο πάει πιο βαθιά διότι ο Morbidelli είναι μαθητής της σχολής του Rossi και η VR46 θέλει να στείλει τον Marco Bazzecchi στην PRAMAC και στη θέση του να πάρει τον Morbidelli.

Την ίδια στιγμή, η Yamaha θέλει οπωσδήποτε έναν πρωτοκλασάτο νέο αναβάτη δίπλα στον Quartararo, διότι με μόλις δύο μοτοσυκλέτες στην πίστα από την επόμενη χρονιά θα πρέπει και οι δύο να φαίνονται στις τηλεοράσεις…

Για το Jorge Martin το κέρδος είναι τα “γαλόνια” του εργοστασιακού αναβάτη και πιθανότατα τα επιπλέον χρήματα.           

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”