MotoGP: Το φαίρινγκ της Ducati GP

Φτάνει να δουλεύει!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/3/2017

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες πρέπει να είναι απαραίτητα και όμορφες. Η δουλειά τους είναι να είναι αποτελεσματικές στην πίστα, σ’ ένα περιβάλλον πολύ συγκεκριμένο, και να οδηγούν την εξέλιξη μπροστά με μεγάλα βήματα. Το αν θα φαίνονται όμορφες στις φωτογραφίες, δεν απασχολεί εκείνους που τους νοιάζει το αποτέλεσμα και φυσικά πρώτοι από όλους αυτούς, είναι οι άνθρωποι της Ducati που θέλουν να μετατρέψουν σε νίκες, την τεράστια επένδυση που πραγματοποιούν στο αγωνιστικό τμήμα. Από το Σάββατο όμως που η Ducati έβγαλε μία κοντινή φωτογραφία από το νέο της φαίρινγκ, όλος ο κόσμος εστίασε στην εντελώς ξένη όψη σε σχέση με την συνηθισμένη εμφάνιση που έχουν οι GP μοτοσυκλέτες. Είναι αλήθεια πως η νέα Desmosedici GP διαφέρει προκλητικά από τις υπόλοιπες, και οδηγεί σε ένα μικρό φόβο, πως ίσως να επηρεάσει την εμφάνιση των superbike της εταιρίας, αν πράγματι το νέο φαίρινγκ αποδειχθεί ότι προσφέρει βοήθεια που είναι απαραίτητη. Τέτοιος φόβος όμως δεν υπάρχει.

Οι κατασκευαστές γνωρίζουν πολύ καλά, πως οι αλλαγές στην εμφάνιση θα πρέπει να γίνονται με μικρά βήματα. Ο βαθμός αποδοχής του κοινού στην διαφορετικότητα, έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ μικρός όταν μιλάμε για οχήματα, κι αν και κατά καιρούς υπήρξαν μοντέλα που δοκιμάζουν τα όρια του κόσμου, στην συντριπτική πλειοψηφία τους ο σχεδιασμός ακολουθεί πάντα μία συγκεκριμένη πορεία με πολύ μικρά βήματα.

Αυτό όμως δεν πρέπει να ισχύει για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Εκεί θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με ένα κριτήριο - αν έχουν πρακτική εφαρμογή και σε πιο βαθμό. Στην εξαιρετική περίπτωση που δούμε ένα τέτοιο φαίρινγκ να ξεφεύγει από τα όρια των GP μοτοσυκλετών και να μπαίνει στην παραγωγή, τότε φυσικά και θα εξεταστεί ο τομέας της εμφάνισης αλλά μέχρι τότε, το σημαντικό είναι να υπάρχει απόδοση.

θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με το κριτήριο της πρακτικής εφαρμογής

Κι ενώ λοιπόν ο κόσμος στα social media, εκεί δηλαδή που πρώτη η Ducati παρουσίασε το φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, εστίασε κυρίως στην εμφάνιση βρίσκοντας ευφάνταστες παρομοιώσεις, η ουσία είναι στο αποτέλεσμα. Τον πρώτο λόγο λοιπόν τον έχει τώρα ο Dovizioso καθώς η σύγκριση για αυτόν είναι αμεσότερη, εξαιτίας της αγωνιστικής εμπειρίας με την προηγούμενη κατάσταση. «Το μέγεθος της αρνητικής άνωσης που δημιουργεί το νέο φαίρινγκ είναι λίγο χαμηλότερο συγκριτικά με τα πτερύγια, αλλά η επίδραση του φαινομένου είναι άκρως ευεργετική και τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στους μηχανικούς μας».

Είναι βέβαιο πως χωρά αρκετή εξέλιξη ακόμα για τα αεροδυναμικά βοηθήματα της Ducati, που ακολουθώντας τους νέους κανονισμούς ενσωματώθηκαν στο φαίρινγκ. Είναι με διαφορά ότι μεγαλύτερο και πιο χτυπητό στην εμφάνιση έχουμε δει, όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για τις γρηγορότερες μοτοσυκλέτες του grid, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν αυξημένες ανάγκες για αεροδυναμική σχεδίαση. Κι αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που πρέπει να τους δώσουμε χρόνο, καθώς ξοδεύουν απίστευτο κόπο και χρήμα για να δοκιμάσουν κάτι εντελώς καινούριο. Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’60, όταν στην F1 δοκίμαζαν πτερύγια με δραματικά αποτελέσματα. Για ομορφιά ούτε λόγος βέβαια, αλλά και από απόδοση στην αρχή ήταν αμφιλεγόμενο το αποτέλεσμα. Μικρό κέρδος για μεγάλο ρίσκο, αφού τα πτερύγια έσπαγαν συνέχεια, ήταν άκαμπτα για να μπορούν να αντέξουν τις τεράστιες δυνάμεις και ταυτόχρονα αυτή η ακαμψία επηρέαζε τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου. Η Dorna θέλει να υπερπηδήσει βήματα στην εξέλιξη και έχοντας την εμπειρία από την ιστορία της F1 πιέζει για να γίνει η ενσωμάτωση στο φαίρινγκ και να γίνουν αλλαγές στην χρήση των αεροδυναμικών βοηθημάτων. Είμαστε λοιπόν ακόμα στην αρχή και το τελευταίο πράγμα που πρέπει να μας απασχολεί, είναι η εμφάνιση… 

 

 

Την τελική μορφή του φαίρινγκ θα την δούμε στον αγώνα, στο τέλος του μήνα, αν και ο όρος «τελική μορφή» δεν θα πρέπει να είναι καθόλου αυστηρός. Η εξέλιξη τώρα ξεκινά…

 

Ορισμένες από τις αντιδράσεις του κόσμου, απέναντι στην εμφάνιση των νέων πτερυγίων, είναι πραγματικά ευφάνταστες: 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες