MotoGP Φάκελος Yamaha: Όλες οι εξελίξεις μέσα στην ομάδα!

Με τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες το 2019
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2018

Η παρουσίαση της νέας δορυφορικής ομάδας της Yamaha στα MotoGP από το 2019, μας έδωσε πολλά σημαντικά στοιχεία. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν, ότι την επόμενη χρονιά θα δούμε τριών διαφορετικών προδιαγραφών μοτοσυκλέτες. Ο Rossi και ο Vignales θα έχουν μια ολοκαίνουρια M1 με νέο κινητήρα, που ελπίζουν ότι θα λύσει το μεγάλο τους πρόβλημα φέτος. Ο Morbidelli, που σύμφωνα με τον Lin Jarvis θα είναι ο “καλός” αναβάτης της νέας δορυφορικής ομάδας SIC (Sepang International Circuit) με χορηγός την Pedronas, λόγω εμπειρίας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών A-Spec. Τι σημαίνει αυτό;

Όπως είπε ο Lin Jarvis, η μοτοσυκλέτα A-Spec θα είναι “σχεδόν” ίδια με την εργοστασιακή των Rossi και Vignales, δηλαδή θα έχει τον νέο κινητήρα που ετοιμάζουν για το 2019. Η διαφορά θα είναι στην υποστήριξη και στην εξέλιξη που θα έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ο Morbidelli θα έχει για μηχανικό τον Ramon Forcada, ο οποίος είχε τον Lorenzo όταν ο Ισπανός ήταν στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Ουσιαστικά, το 2019 ο Morbidelli θα είναι έχει την αντίστοιχη υποστήριξη που είχε φέτος ο Cal Cruchlaw από την Honda και το HRC. Με άλλα λόγια θα ξεκινήσει την χρονιά έχοντας μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, αλλά κατά την διάρκεια της σεζόν θα έχει πιο περιορισμένη πρόσβαση στα νέα εξαρτήματα και γενικά στην ταχύτητα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας του σε σύγκριση με τις μοτοσυκλέτες του Rossi και του Vignales.

Όμως ο Fabio Quartararo που θα είναι ο δεύτερος οδηγός της νέας δορυφορικής ομάδας, θα οδηγάει μια M1 προδιαγραφών B-Spec. Η έκδοση B-Spec θα είναι ακριβώς η ίδια μοτοσυκλέτα με την οποία θα τρέξουν ο Rossi και ο Vignales στον τελευταίο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος στην Valencia.  Πρόκειται δηλαδή για μια Full-Factory M1 του 2018, που θα έχει πάνω της όλες τις αλλαγές και τα εξαρτήματα εξέλιξης που θα κάνουν έως το τέλος της χρονιάς ο Rossi και ο Vignales. Άρα δεν θα έχει τον νέο κινητήρα και το νέο πλαίσιο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να γίνει καμία εξέλιξη της μοτοσυκλέτας κατά την διάρκεια της χρονιάς, πέραν κάποιων μικρών ρυθμίσεων.

Το επιχείρημα του Lin Jarvis για αυτή την απόφαση ήταν ότι ο μεν Morbidelli έχει ήδη αρκετή εμπειρία από την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας των MotoGP και αξίζει τον κόπο να του δώσεις μια full-factory έκδοση, ενώ για τον Fabio Quartararo το 2019 θα είναι μια σεζόν προσαρμογής, οπότε αν του δώσεις full-factory μοτοσυκλέτα, μάλλον θα τον αγχώσεις ακόμα περισσότερο, παρά θα τον βοηθήσεις. Γενικά ο Lin Jarvis έδειξε με τον τρόπο του ότι η επιλογή του Quartararo δεν ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο ίδιος.

Συνολικά η φετινή σεζόν για τον Lin Jarvis πρέπει να ήταν από τις πιο δύσκολες στην καριέρα του ως επικεφαλής εργοστασιακής ομάδας. Παρά το γεγονός ότι ο Rossi είναι ακόμα δεύτερος σε βαθμολογία στο πρωτάθλημα και αρκετά εμπρός από τους δύο αναβάτες της Ducati, ο εκνευρισμός και η μιζέρια είναι διάχυτη μέσα στα box της Yamaha.

Κοιτώντας την βαθμολογία και τα αποτελέσματα, η Yamaha έχει αξιοπρεπέστατη παρουσία φέτος στο πρωτάθλημα. Αφήνοντας όμως τα νούμερα στην άκρη η εικόνα είναι τελείως διαφορετική κι έτσι η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να είναι και η ιδανικότερη...

Αν θέλει κανείς ένα και μόνο παράδειγμα για τα παραπάνω τότε είναι αυτό: Για πρώτη φορά είδαμε και ακούσαμε Ιάπωνα μηχανικό να ζητάει συγνώμη από τους αναβάτες για τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών. Σίγουρα η Yamaha δεν ήταν ποτέ σαν την Honda που δεν έχει πει ποτέ ένα ευχαριστώ στον Doohan π.χ. και γενικά η Yamaha είναι η πιο ανθρωποκεντρική εταιρεία της Ιαπωνίας, αλλά και πάλι η δημόσια συγνώμη ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια.  

Σύμφωνα με τον Colin Edwards, που είχε off the record συνομιλία με μηχανικό μέσα από την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, στις δοκιμές που έκαναν στο Misano μια εβδομάδα πριν τον (ακυρωθέν…) αγώνα στο Silverstone, υπήρχε πολύ μεγάλος εκνευρισμός την πρώτη ημέρα, από το πρωί έως το μεσημέρι.

Αιτία ήταν το γεγονός, ότι οι Ιάπωνες είχαν υποσχεθεί στους αναβάτες ότι θα δοκίμαζαν τον νέο κινητήρα του 2019, κάτι που τελικά δεν έγινε. Δεν είναι σαφές αν οι Ιάπωνες δεν έφεραν καν στην Ιταλία τον νέο κινητήρα ή αν είπαν ότι δεν είναι έτοιμοι για να τον δοκιμάσουν. Το σίγουρο είναι ότι οι αναβάτες πήγαν εκεί νομίζοντας ότι θα δοκιμάσουν τον κινητήρα του 2019 και τελικά έμαθαν τελευταία στιγμή ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο.  Το κλίμα ηρέμισε μέσα στην ομάδα μετά το μεσημέρι, όταν ο άνθρωπος που είχε στείλει η Marelli (αποκλειστικός προμηθευτής των ηλεκτρονικών για όλες τις ομάδες των MotoGP βάσει κανονισμού) κατάφερε να βρει μαζί με τους μηχανικούς της Yamaha μια ικανοποιητική ρύθμιση για το traction control.

Να θυμίσουμε εδώ, ότι το πρόβλημα του κινητήρα των εργοστασιακών M1 φέτος ξεκινάει από τον στρόφαλο, κάτι που ο κανονισμός απαγορεύει στους κατασκευαστές να αλλάξουν στην μέση της χρονιάς (επιτρέπεται μόνο στις νέες ομάδες όπως η KTM και μόνο μέχρι τη στιγμή που δεν μπορούν να κερδίσουν αγώνες).

Ο στρόφαλος αυτός είναι πολύ ελαφρύς και επιτρέπει στον κινητήρα να ανεβάζει αξιόπιστα υψηλότερες στροφές σε σχέση με τον προηγούμενο, καθώς η μικρότερη μάζα του παράγει λιγότερους καταστροφικούς κραδασμούς. Περισσότερες στροφές στα MotoGP σημαίνουν ταυτόχρονα και περισσότερη δύναμη. Το πρόβλημα με τον ελαφρύ στρόφαλο είναι η απότομη άνοδος των στροφών που προκαλεί πρόωρη φθορά στα ελαστικά.

Γι΄αυτό και ο Rossi είχε δηλώσει ότι μπορεί να κάνει έναν γρήγορο γύρο αλλά δεν μπορεί να έχει ένα γρήγορο γυρολόγιο. Ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουν το πρόβλημα είναι να ρυθμίσουν την τροφοδοσία του κινητήρα και την επέμβαση των ηλεκτρονικών.

Rossi: «Έχω την δύναμη να κάνω άλλους πέντε γύρους, δεν έχω την δυνατότερη μοτοσυκλέτα»

Εδώ όμως η Yamaha φαίνεται ότι είχε κάνει λάθος επιλογή ως προς τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, διότι όπως οι ίδιοι λένε, είχαν μείνει πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους σε αυτόν τον τομέα. Δεδομένου ότι όλοι έχουν κοινό hardware της Marelli, μας αφήνει με ένα μεγάλο ερωτηματικό ως προς τι ακριβώς έχει συμβεί εδώ. Μάλιστα αν προσθέσουμε το γεγονός ότι στο τελευταίο τεστ του Misano είπαν ότι είχαν μαζί τους εκπρόσωπο της Marelli, μας κάνει να πιστέψουμε ότι μέχρι σήμερα προσπαθούσαν να βρουν τις λύσεις μόνοι τους.

Μαζί με όλα αυτά, ο Lin Jarvis και η Yamaha έπρεπε να βρουν λύση στο πρόβλημα που τους δημιούργησε η ξαφνική αποχώρηση της Tech 3. Την αποκαλούμε “ξαφνική” διότι από τα λόγια του Lin Jarvis φάνηκε πως δεν είχαν υπολογίσει να συμβεί κάτι τέτοιο. Όμως η KTM έχει σηκώσει το λάβαρο του πολέμου εναντίον των ιαπωνικών εργοστασίων και ενώ θα μπορούσε με λιγότερα χρήματα να δημιουργήσει μια άλλη δορυφορική ομάδα, αποφάσισε να ξοδέψει περισσότερα χρήματα για να πάρει από την Yamaha την Tech 3, μαζί με τον Zarco και να αποδυναμώσει την ιαπωνική εταιρεία. Δεν ήταν αυτός ο πρωταρχικός στόχος φυσικά, αλλά αν πετύχουν όλα μαζί, τότε ακόμα καλύτερα! Η Yamaha και ο Lin Jarvis έψαξαν για μια έτοιμη και γρήγορη λύση στην Marc VDS, αλλά τα προβλήματα της συγκεκριμένης ομάδας μάλλον είναι άλυτα. Οπότε η δημιουργία της SIC με χορηγό την Pedronas έγινε πάνω σε ένα λευκό χαρτί, με ανθρώπους που δούλευαν σε διάφορα πόστα της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha και της Marc VDS που εγκαταλείπει το πρωτάθλημα στο τέλος του 2018.

Όπως αποκάλυψε ο Jarvis, οι πρώτες επαφές για την στελέχωση της ομάδας SIC ξεκίνησαν το τριήμερο του αγώνα της Ιταλίας στο Mugello. Στον ίδιο ρυθμό θα γίνουν και οι πρώτες δοκιμές, αφού αμέσως μετά το τέλος του αγώνα της Valencia την Κυριακή, θα πρέπει να γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μία ομάδα, για να οδηγήσουν οι αναβάτες τις μοτοσυκλέτες τους την Δευτέρα.

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες