MotoGP - Φεύγει ο Marquez από την Honda, φεύγουν και οι χορηγοί μαζί του

Ακόμη ένα πλήγμα για τη Repsol Honda, που βλέπει τη Red Bull να αποχωρεί στο τέλος του έτους
MotoGP – Φεύγει ο Marquez από την Honda φεύγουν και οι χορηγοί μαζί του
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

14/11/2023

H Red Bull η οποία είναι χορηγός της εργοστασιακής ομάδας της Honda από τη σεζόν του 2006, θα τερματίσει τη σχέση της με την ιαπωνική ομάδα στο τέλος του 2023, καθώς θα ακολουθήσει από τη νέα χρονιά τον Marc Marquez στην ομάδα της Gresini Racing.

Αναμφίβολα η φράση "ενός κακού μύρια έπονται" ταιριάζει γάντι στην ομάδα της Repsol Honda. Η ιαπωνική εταιρεία η οποία περνά δύσκολες αγωνιστικές ώρες τη φετινή χρονιά, όχι μόνο θα δει τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Marc Marquez να την αποχαιρετά στο τέλος του 2023 με προορισμό την Gresini Racing, αλλά παράλληλα θα χάσει και τη χορηγία της Red Bull, η οποία αποτελεί μακροχρόνιο χορηγό της Honda όμως μεταξύ των Honda - Marc Marquez... θα προτιμήσει τον δεύτερο.

Το 2006 η Red Bull υπέγραψε συνεργασία με τη Honda, με τους Nicky Hayden και Dani Pedrosa να φέρουν τα λογότυπα της εταιρείας ενεργειακών ποτών στις φόρμες τους. Το 2015 είδαμε για πρώτη φορά τα λογότυπα της αυστριακής εταιρείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Marc Marquez, ενώ από τότε μέχρι σήμερα τα λογότυπα της Red Bull “κουβαλούν” και οι δύο μοτοσυκλέτες της Repsol Honda. Η έλευση του Marquez στη Honda ήταν καθοριστική όσον αφορά και για το συμβόλαιο χορηγίας της Red Bull, καθώς η αυστριακή εταιρεία είχε βάλει ρήτρα πως αν ο Ισπανός αποχωρήσει από την Repsol Honda το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και αυτή.

MotoGP – Φεύγει ο Marquez από την Honda φεύγουν και οι χορηγοί μαζί του

Όταν επήλθε το διαζύγιο Marquez - Honda, άπαντες περίμεναν να δουν ποια θα είναι η απόφαση της Red Bull καθώς ο αναβάτης ο οποίος χορηγεί, από τη νέα χρονιά θα αγωνίζεται με άλλη ομάδα. Η απόφαση δεν άργησε να έρθει με την Red Bull να κάνει γνωστό πως στο τέλος της χρονιάς θα αποχωρήσει από την Honda μετά από 17 χρόνια. Το πλήγμα της αποχώρησης της Red Bull έχει βαθύτερες οικονομικές συνέπειες καθώς η Repsol Honda δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει την εταιρεία ενεργειακών ποτών με κάποια άλλη μέχρι το τέλος του 2024 καθώς υπάρχει σχετική ρήτρα στο συμβόλαιο μεταξύ Honda - Red Bull.

Η Red Bull όπως είναι λογικό, θα αυξήσει τον οικονομικό μποναμά της Gresini Racing, με τις δύο μοτοσυκλέτες να φέρουν τα λογότυπα της εταιρείας στα φαίρινγκ τους από τη νέα σεζόν, ενώ στο ιαπωνικό στρατόπεδο προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι λέγοντας πως με τα χρήματα που θα γλυτώσουν από τον ετήσιο μισθό του Marquez θα καταφέρουν να φτιάξουν μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα την επόμενη χρονιά -ελπίζουμε να έχουν υπολογίσει στην εξίσωση και τα χρήματα που θα χάσουν από τη Red Bull.

MotoGP

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.