MotoGP Γερμανίας: Σε δύο ταχύτητες η Παρασκευή

Δύσκολη πτώση του Mika Kallio

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/7/2018

Οι πρώτες δοκιμές για τον Γερμανικό αγώνα στιγματίστηκαν από την άσχημη πτώση του πάντα εντυπωσιακού Mika Kallio, αλλά και την έντονη φημολογία πως πλέον αυτή είναι η τελευταία φορά που το Sachsenring φιλοξενεί αγώνα MotoGP. Αν και καμία απόφαση δεν έχει ληφθεί ακόμα για την πίστα, το γεγονός πως συζητιέται πιο ανοιχτά από άλλες φορές, πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες. Από την άλλη ο Kallio αναβάτης εξέλιξης της KTM που συμμετέχει πολύ συχνά ως wildcart, θα παραμείνει στο νοσοκομείο όπου εξετάζεται το μέγεθος της ζημιάς στο αριστερό γόνατο.

Θεωρείται απίθανο να επιστρέψει στον αγώνα, την Κυριακή. Ο Kallio που ως αναβάτης μπορεί να βρεθεί εντός δεκάδας με άνεση, είχε στην FP1 τον προτελευταίο χρόνο πίσω από τον μόνιμα τελευταίο Xavier που επίσης σημείωσε πτώση στην FP2. Ωστόσο ο Kallio είχε δύο δευτερόλεπτα διαφοράς εξαιτίας προβλημάτων στην μοτοσυκλέτα και η εικασία είναι πως ένα από αυτά τα προβλήματα συνετέλεσε στο να κάνει αργότερα το λάθος στην FP2 και να βρεθεί με περισσότερα από 200 χιλιόμετρα στην αμμοπαγίδα. Ο Kallio έμεινε όρθιος προσπαθώντας να μειώσει ταχύτητα πριν ρίξει την μοτοσυκλέτα κι αυτό είναι απόλυτα λογικό καθώς με αυτά τα χιλιόμετρα ούτε η άμμος δεν συγχωρεί. Ένα δευτερόλεπτο αργότερα και η KTM με το νούμερο 36 όδευε ακάθεκτη προς τον τοίχο χωρίς να αφήνει περιθώρια. Ο Kallio προσπαθεί να επιβραδύνει και σημειώνει ένα highsiding πάνω στην άμμο! Εκτοξεύεται μπροστά από την μοτοσυκλέτα κατευθείαν στην πορεία της, ελάχιστα μέτρα πριν από τον τοίχο με τα εξελιγμένα προστατευτικά που απορροφούν μεγάλο μέρος της κινητικής ενέργειας, Μονάχα που πάνω του ερχόταν η μοτοσυκλέτα και την δική της κινητική ενέργεια θα την απορροφούσε ο ίδιος και ο αερόσακος της στολής του. Βγήκε από κάτω από την μοτοσυκλέτα σφαδάζοντας από τον πόνο, έχοντας πλήρως τις αισθήσεις του αλλά και την επίγνωση του τραυματισμού του στο πόδι. Ήταν αδύνατο ακόμη και να ξαπλώσει στο φορείο, για να μεταφερθεί στο ιατρικό κέντρο κι από εκεί στο νοσοκομείο, όπου η νεότερη ενημέρωση είναι πως δεν έχει κανένα άλλο πρόβλημα πέρα από το αριστερό γόνατο, και θα ανακοινωθεί σύντομα το μέγεθος του τραυματισμού.

Στην FP1 πάντως, ήταν ο Iannone που ξεχώρισε, κάνοντας την μεγάλη διαφορά, με δεύτερο τον Marquez που είναι κυρίαρχος σε αυτή την πίστα –και σε αυτή- και τρίτο τον Rossi που επίσης έχει χαρίσει εντυπωσιακές μάχες εδώ –και εδώ. Το βασικό είναι πως ο Iannone έκανε τον χρόνο αυτό μόνος του, χωρίς να ακολουθεί άλλο αναβάτη στο τέλος των πρώτων δοκιμαστικών, με τον Marquez να έχει μικρό περιθώριο να απαντήσει αν και το έκανε. Πίσω από τον Rossi ήταν ο Vinales πράγμα που άφηνε την υποψία πως οι Yamaha έχουν προετοιμαστεί σωστά και για αυτή την πίστα, πράγμα που ακύρωσε αργότερα η εικόνα της FP2.

Ολόκληρος ο βασικός κορμός της Ducati ακολουθούσε αμέσως μετά, που είναι άλλη μία εικόνα που θα ανατρεπόταν στην συνέχεια της ημέρας, ενώ ο Morbidelli έκανε την εμφάνισή του και αμέσως έδωσε να καταλάβουμε πως δεν έχει ξεπεράσει το πρόβλημα από τον τραυματισμό στο Assen. Τελικά θα αποσύρονταν αμέσως μετά, ανοίγοντας το παράθυρο στον Bradl για μία επιστροφή στα MotoGP!

είναι η προσθήκη στο ρεζερβουάρ, που μετακινεί το σώμα λίγο πιο πίσω, ο μόνος λόγος της διαφοράς στην απόδοση του Lorenzo..;

Με τον καιρό να δίνει μερικές σταγόνες στην Moto3 αλλά να κρατιέται ονειρεμένος, ο Marquez έκανε την εμφάνισή του κυριαρχώντας μέχρι το τέλος σχεδόν, σώζοντας εντυπωσιακά και γράφοντας σταθερά τον χρόνο της FP1 μέχρι την στιγμή που οι υπόλοιποι θα έβαζαν καινούρια ελαστικά και θα στόχευαν την επίθεσή τους. Από τον κουρνιαχτό του όχλου ο Lorenzo θα ξεχώριζε με ηχηρό τρόπο, καθώς θα περνούσε τον Marquez με μισό δευτερόλεπτο διαφορά αλλά μαζί θα έφερνε τον Petrucci που χάρισε μάλιστα δύο εξαιρετικά στιγμιότυπα διατάσσοντας την Ducati στο πέταλο του Sachsenring να στρίψει με απίστευτη ορμή. Ο πρώτος της FP1, ο Iannone, ακολουθούσε με τους Dovizioso και Maequez οριακά πίσω του και τον Vinales να διατηρεί την καλή εικόνα για την Yamaha, καθώς ο Rossi αντιμετώπιζε προβλήματα. Για μία στιγμή οδηγούσε πίσω από τον Lorenzo αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει τον ρυθμό. Ο Zarco με τον Pedrosa είχαν παρόμοια θέματα με τον Rossi κρατώντας τις τελευταίες θέσεις λίγο πριν κλείσει η εικοσάδα.

Είναι ο Nakagami όμως που προξενούσε τα φρύδια να σηκώνονται από έκπληξη, καθώς έριξε τον χρόνο κάτω από την μέση του 1.21!

Η πίστα του Sachsenring είναι απαιτητική στις ρυθμίσεις όταν ο καιρός μεταβάλλεται απότομα, καθώς παρουσιάζει έντονες διαφορές θερμοκρασίας, προβληματίζοντας τους αναβάτες. Έτσι οι δοκιμές έγιναν σε δύο ταχύτητες, εκείνων που είχαν αρχίσει την αποκωδικοποίηση κι εκείνων που αντιμετώπιζαν προβλήματα. Αυτό δεν αφήνει περιθώρια για προβλέψεις, πέραν του Marquez, καθώς η αυριανή ημέρα θα είναι απόλυτα καθοριστική

δεν άφησε το όριο ο Rossi, παρά τα προβλήματα...

Αποτελέσματα FP1

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ. 1ου	Διαφ.προγ.
1	Andrea IANNONE	Suzuki	1'21.442
2	Marc MARQUEZ	Honda	1'21.832	0.390	0.390
3	Valentino ROSSI	Yamaha	1'21.964	0.522	0.132
4	Maverick VIÑALES	Yamaha	1'22.152	0.710	0.188
5	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	1'22.261	0.819	0.109
6	Danilo PETRUCCI	Ducati	1'22.337	0.895	0.076
7	Jack MILLER	Ducati	1'22.415	0.973	0.078
8	Jorge LORENZO	Ducati	1'22.422	0.980	0.007
9	Scott REDDING	Aprilia	1'22.453	1.011	0.031
10	Johann ZARCO	Yamaha	1'22.490	1.048	0.037
11	Takaaki NAKAGAMI	Honda	1'22.513	1.071	0.023
12	Alex RINS	Suzuki	1'22.554	1.112	0.041
13	Alvaro BAUTISTA	Ducati	1'22.591	1.149	0.037
14	Dani PEDROSA	Honda	1'22.605	1.163	0.014
15	Aleix ESPARGARO	Aprilia	1'22.674	1.232	0.069
16	Tito RABAT	Ducati	1'22.700	1.258	0.026
17	Bradley SMITH	KTM	1'22.746	1.304	0.046
18	Pol ESPARGARO	KTM	1'22.866	1.424	0.120
19	Cal CRUTCHLOW	Honda	1'22.957	1.515	0.091
20	Hafizh SYAHRIN	Yamaha	1'22.969	1.527	0.012
21	Thomas LUTHI	Honda	1'23.350	1.908	0.381
22	Franco MORBIDELLI	Honda	1'23.379	1.937	0.029
23	Karel ABRAHAM	Ducati	1'23.393	1.951	0.014
24	Mika KALLIO	KTM	1'23.557	2.115	0.164
25	Xavier SIMEON	Ducati	1'23.578	2.136	0.021

Αποτελέσματα FP2

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ. 1ου	Διαφ.προγ.
1	Jorge LORENZO	Ducati	1'20.885
2	Danilo PETRUCCI	Ducati	1'21.142	0.257	0.257
3	Andrea IANNONE	Suzuki	1'21.204	0.319	0.062
4	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	1'21.309	0.424	0.105
5	Marc MARQUEZ	Honda	1'21.349	0.464	0.040
6	Maverick VIÑALES	Yamaha	1'21.384	0.499	0.035
7	Takaaki NAKAGAMI	Honda	1'21.447	0.562	0.063
8	Jack MILLER	Ducati	1'21.497	0.612	0.050
9	Cal CRUTCHLOW	Honda	1'21.540	0.655	0.043
10	Alvaro BAUTISTA	Ducati	1'21.568	0.683	0.028
11	Alex RINS	Suzuki	1'21.616	0.731	0.048
12	Pol ESPARGARO	KTM	1'21.680	0.795	0.064
13	Aleix ESPARGARO	Aprilia	1'21.718	0.833	0.038
14	Bradley SMITH	KTM	1'21.743	0.858	0.025
15	Tito RABAT	Ducati	1'21.777	0.892	0.034
16	Hafizh SYAHRIN	Yamaha	1'21.777	0.892
17	Valentino ROSSI	Yamaha	1'21.784	0.899	0.007
18	Johann ZARCO	Yamaha	1'21.787	0.902	0.003
19	Scott REDDING	Aprilia	1'22.003	1.118	0.216
20	Dani PEDROSA	Honda	1'22.305	1.420	0.302
21	Stefan BRADL	Honda	1'22.457	1.572	0.152
22	Karel ABRAHAM	Ducati	1'22.555	1.670	0.098
23	Thomas LUTHI	Honda	1'22.767	1.882	0.212
24	Mika KALLIO	KTM	1'23.194	2.309	0.427
25	Xavier SIMEON	Ducati	1'23.437	2.552	0.243

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!