MotoGP: H Yamaha θα δοκιμάσει νέο σύστημα για εκκινήσεις!

Το αδύναμο σημείο του Vinales
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/1/2020

Η Yamaha ετοιμάζει ένα καινούργιο σύστημα για τις εκκινήσεις των Μ1, το οποίο θα το έχει έτοιμο για τις δοκιμές της Sepang. Να θυμίσουμε ότι από τον αγώνα του Motegi πρόπερσι, η Ducati χρησιμοποιεί ήδη ένα δικό της σύστημα που χαμηλώνει το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας στις εκκινήσεις, ενώ η Aprilia χρησιμοποιεί ένα σύστημα αντίστοιχο με των motocross στην μπροστινή ανάρτηση, από τον περσινό αγώνα του Brno.

Και τα δύο συστήματα χρησιμοποιούν την μέθοδο του κλειδώματος των αναρτήσεων σε θέση συμπίεσης, χαμηλώνοντας το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας για να μειωθούν οι σούζες, οι οποίες κοστίζουν πολύτιμα δευτερόλεπτα στις εκκινήσεις για τα MotoGP. Η Yamaha –και ιδιαίτερα ο Maverick Vinales- είναι από αυτούς που έχουν άμεση ανάγκη για ένα τέτοιο σύστημα, καθώς έχουμε δει πάρα πολλές φορές τις ελπίδες του Ισπανού για νίκη να εξανεμίζονται εξαιτίας μιας κακής εκκίνησης. Όπως παραδέχτηκε κι ο ίδιος, η βελτίωση των εκκινήσεών του είναι μία από τις προτεραιότητές του για το 2020, ενώ επιβεβαίωσε ότι το εργοστάσιο έχει ετοιμάσει κάτι για τις πρώτες δοκιμές που θα γίνουν στην Sepang στις 7-9 Φεβρουαρίου. "Νομίζω ότι έχουμε ένα πραγματικά καλό αποτέλεσμα με το πακέτο της Yamaha αυτή τη στιγμή", δήλωσε ο Vinales. "Σε πολλές πίστες είμαστε γρήγοροι. Θεωρώ ότι το πλαίσιό μας είναι φανταστικό. Η τελική μας ταχύτητα δεν είναι ό,τι καλύτερο, αλλά θα τα καταφέρουμε. Για μένα, πρέπει να επικεντρωθούμε στις εκκινήσεις. Είναι πολύ σημαντικές, γιατί όλα τα Yamaha χάνουμε πολλούς αγώνες από τις εκκινήσεις. Δουλεύουμε σκληρά πάνω σ' αυτό με το εργοστάσιο, για να ετοιμάσουμε ένα σύστημα όπως έχουν οι αντίπαλοί μας, ή κάτι εντελώς καινούργιο. Θα προσπαθήσουμε να το έχουμε στην Μαλαισία."

Δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν κάτι αντίστοιχο δοκιμάσουν και τα υπόλοιπα εργοστάσια στην Μαλαισία, μιας και όπως δείχνουν τα δεδομένα, τα συστήματα των Ducati και Aprilia  αποδίδουν μια χαρά. Το μόνο ρίσκο που ενέχουν είναι να μην απενεργοποιηθεί το σύστημα στην πρώτη στροφή της πίστας, όπως συνέβη στον Jack Miller στον αγώνα του Silverstone.

Σε ό,τι αφορά το υπόλοιπο σύνολο του πρωτότυπου Μ1, ο Vinales είπε ότι είναι πολύ κοντά με την περσινή μοτοσυκλέτα, γεγονός που χαρακτήρισε ως θετικό, αλλά περιμένει να αξιολογήσει περισσότερα νέα εξαρτήματα στην Sepang. Εξήγησε επίσης στο παρελθόν ήταν πολύ γρήγορος στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά όταν άρχιζαν οι αγώνες έπρεπε να παλέψει για ένα καλό αποτέλεσμα. Αυτό το απέδωσε στο ότι στις δοκιμές υπάρχει μπόλικο λάστιχο από τα ελαστικά της Michelin στις πίστες, με αποτέλεσμα να είναι υψηλό το επίπεδο της πρόσφυσης. Στους αγώνες όμως, όπου προηγείται η κατηγορία Moto2 πριν τα MotoGP, μένει υλικό από τα ελαστικά της Dunlop αλλάζοντας δραματικά την πρόσφυση, με τα Yamaha να υποφέρουν περισσότερο από αυτή την αλλαγή.

Σχετικά με την αλματώδη βελτίωσή του μέσα στο 2019, ο Vinales είπε ότι απέκτησε κατά τη διάρκεια της σεζόν μεγάλη εμπιστοσύνη στο μπροστινό της μοτοσυκλέτας του, παίρνοντας μάλιστα και τις μοναδικές νίκες της Yamaha στο Assen και την Sepang. Να θυμίσουμε ότι ο Vinales ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha στο πρωτάθλημα, τερματίζοντας στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα.

 

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.