MotoGP Honda: Δοκίμασε νέο κινητήρα, πλαίσιο και αεροδυναμική

Πολλές επιλογές για διαφορετικούς αναβάτες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/5/2021

Στα επίσημα δοκιμαστικά που έγιναν στην πίστα της Jerez μία μόλις ημέρα μετά τον αγώνα, το HRC είχε φέρει μαζί του πάρα πολλά νέα εξαρτήματα, προσπαθώντας να βρει λύσεις στα βασικά προβλήματα της RC213V που την έχουν χαρακτηρίσει ως μία από τις πιο δύσκολες μοτοσυκλέτες στα πιτς, έστω κι αν στα χέρια του Marc Marquez έχει σαρώσει τα πρωταθλήματα την τελευταία δεκαετία.

 

Όμως ο τραυματισμός του Marc Marquez την περσινή σεζόν, έφερε ξανά στο προσκήνιο το θέμα του δύστροπου χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας της Honda (για τους υπόλοιπους αναβάτες…), ενώ την ίδια στιγμή φάνηκε πως ο ανταγωνισμός έχει κάνει μεγαλύτερα βήματα προόδου για το 2021 σε σχέση με το HRC. Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως λόγω του COVID-19 η Dorna αποφάσισε να παγώσει την εξέλιξη των κινητήρων από το 2020 και για την αγωνιστική σεζόν του 2021, οπότε ουσιαστικά η Honda είχε μείνει στο στάδιο που ήταν ο κινητήρας και το πλαίσιό της στα δοκιμαστικά του Qatar του 2020.

Με τον Marc Marquez να τραυματίζεται σοβαρά λίγο αργότερα στη Jerez, η Honda δεν είχε πλέον μάχιμο τον καλύτερο αναβάτη της για να δει ποιες ήταν οι πραγματικές δυνατότητες της μοτοσυκλέτας του 2020. Με τον Alex Marquez και τον Nakagami  να κάνουν δύο-τρεις καλούς αγώνες προς το τέλος της χρονιάς σε συγκεκριμένες πίστες δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα.

Ο ερχομός του Pol Espargaro και η πολύ καλή εικόνα που έδειξε στα δοκιμαστικά του Qatar, δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκαν με τα αντίστοιχα αποτελέσματα στους αγώνες που ακολούθησαν.

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως το HRC έχει δώσει όλο του το βάρος στην επόμενη σεζόν του 2022 και θεωρεί πως η φετινή χρονιά είναι “καμένη” αγωνιστικά. Έτσι στα δοκιμαστικά της Jerez που ακολούθησαν μετά τον αγώνα, το HRC είχε μαζί του ένα “ολόκληρο φορτηγό” με νέα εξαρτήματα ή αν θέλουμε να είμαστε πιο κοντά στην πραγματικότητα, είχαν φέρει αρκετές εκδοχές της νέας μοτοσυκλέτας για το 2022. Στις φωτογραφίες φαίνεται εύκολα το νέο φαίρινγκ, όπου η κεντρική είσοδος του αέρα προς το φιλτροκούτι έχει αλλάξει εντελώς σχήμα και τα φτερά επεκτείνονται έως το πλάι του φαίρινγκ, θυμίζοντας σε σχήμα τα αντίστοιχα που έχουν οι μοτοσυκλέτες της Yamaha και της Suzuki.

Σε ό,τι αφορά τον νέο κινητήρα, ο φωτογραφικός φακός δεν έχει τη δυνατότητα να διαπεράσει το φαίρινγκ, όμως είναι ξεκάθαρο πως οι βάσεις του κάρτερ στο πλαίσιο είναι διαφορετικές, κάτι που σημαίνει πως η ακαμψία του πλαισίου και ο σχεδιασμός του κάτω τμήματος του κινητήρα έχουν αλλάξει.

Πάντως σύμφωνα με τις δηλώσεις που έκανε ο Pol Espargaro μετά τα δοκιμαστικά της Δευτέρας, φαίνεται πως στο HRC δεν έχουν αποφασίσει προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν για την εξέλιξη της νέας μοτοσυκλέτας. Τόσο ο Espargaro, όσο και οι Marc Marquez, Alex Marquez και Taka Nakagami, οδήγησαν εντελώς διαφορετικές μοτοσυκλέτες, με εντελώς διαφορετικό set up πλαισίου και κινητήρα. Για τον Pol Espargaro αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα, διότι δεν υπάρχει μια κοινή βάση και οι αναβάτες (προφανώς και οι μηχανικοί του HRC…) δεν μπορούν να συγκρίνουν δεδομένα μεταξύ τους.

Πάντως για το 2021, όλοι οι αναβάτες της Honda θα πρέπει να έχουν τον ίδιο κινητήρα του 2021 και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το πλαίσιο του 2022, όπως επιβάλουν οι κανονισμοί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έχουν το ίδιο πλαίσιο, αφού κάποιοι έχουν το πλαίσιο του 2020 και κάποιοι άλλοι του 2021, ενώ διαφορετικές επιλογές για τον κάθε αναβάτη θα υπάρχουν και στο θέμα της αεροδυναμική και την επιλογή των φτερών.    

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.