MotoGP-Honda: Ο επικεφαλής κινητήρων της ΚΤΜ "μετακομίζει" στην HRC!

Κίνηση ματ από τους Ιάπωνες με την μεταγραφή του Kurt Trieb να θεωρείται σίγουρη
trieb
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2025

Σίγουρη θεωρείται η μεταγραφή βόμβα του Γερμανού Kurt Trieb, που βρίσκεται πίσω από την εξέλιξη όλων των αγωνιστικών κινητήρων της ΚΤΜ -και αυτών στο MotoGP-, στο στρατόπεδο της HRC.

Ο Kurt Trieb, επικεφαλής εξέλιξης όλων των αγωνιστικών κινητήρων της KTM, θα μετακομίσει στη Honda και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο σύμφωνα με το γερμανικό Speedweek, το οποίο επικαλείται δικές του αξιόπιστες πηγές, τη στιγμή που επίσημα δεν έχει ακουστεί ακόμη τίποτα.

Ο Trieb αναμένεται να εργαστεί ως μέλος μιας νέας τεχνικής ομάδας της HRC που θα δημιουργηθεί και θα έχει έδρα την Ιταλία, η οποία θα στελεχωθεί επίσης με μηχανικούς από την Ιαπωνία. Η ιαπωνική εταιρεία, κατέκτησε τον τελευταίο τίτλο της το 2019 και θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του MotoGP με τη δουλειά του Trieb και του τεχνικού του επιτελείου να αναγνωρίζεται από όλους τους αντιπάλους του αφού η δύναμη του κινητήρα της RC16 δεν κρύβεται, ούτε και η συνολική πρόοδος που έχει γίνει φέτος στην εξέλιξή της MotoGP μοτοσυκλέτας.

Η ισχύς του κινητήρα από την άλλη είναι ένα από τα αδύναμα σημεία της Honda RC213V, μαζί με την αεροδυναμική της απόδοση αλλά και το chattering που παρουσιάζει όταν οδηγείται στο όριο και η Honda θέλει να λύσει και αυτό το πρόβλημα το συντομότερο δυνατό Οι Ιάπωνες έχουν το βλέμμα τους και στη νέα εποχή του MotoGP από το 2027, με τους κινητήρες των 850 κ.εκ. Η κίνηση της Honda να αποκτήσει τον Trieb, έχει πολύ ενδιαφέρον αφού ο Γερμανός βασίστηκε αρχικά στο μοτέρ της RC213V για να εξελίξει εκείνο για την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα των Αυστριακών! Από ό,τι φαίνεται ο Trieb έχει καταλάβει καλύτερα τα μυστικά του κινητήρα της HRC από τους ίδιους τους Ιάπωνες και βρίσκεται σε πιο σωστό μονοπάτι εξέλιξης.

Ερχόμενος στην KTM το 2002 από τον κόσμο της Formula 1 και το τμήμα κινητήρων της BMW ο 63χρονος Trieb είναι σήμερα επικεφαλής εξέλιξης και επιβλέπει όλους τους αγωνιστικούς κινητήρες της Αυστριακής εταιρείας σε Motocross, Enduro, Rally, Moto3 και MotoGP με τις δημιουργίες του να μετρούν νίκες και πρωταθλήματα σε όλα τα τερέν. Μάλιστα φημίζεται για το γεγονός ότι μπορεί να εξελίξει έναν κινητήρα μόνος του από την αρχή μέχρι και το τέλος χωρίς να χρειάζεται μεγάλη ομάδα που να επιβλέπει τα επί μέρους μηχανικά μέρη. Στα κατορθώματα του Kurt Trieb και της ομάδας του στην κορυφαία κατηγορία είναι και η μεγαλύτερη τελική ταχύτητα που έχει σημειωθεί ποτέ στο MotoGP. Το συγκεκριμένο ρεκόρ κατέχει ο Brad Binder που κατάφερε να “πιάσει” 366,1 χιλιόμετρα την ώρα στην πίστα του Mugello το 2023 με την RC16.

Αν αυτή η κίνηση ολοκληρωθεί θα είναι η δεύτερη ηχηρή μεταγραφή που πραγματοποιεί η HRC σε σύντομο σχετικά διάστημα έπειτα από εκείνη του Romano Albesiano πριν από την αρχή της φετινής σεζόν, από την Aprilia, με τους Ιάπωνες να θέλουν να έχουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο MotoGP. Θα είναι επίσης ένα σοβαρό πλήγμα για την KTM που δεν αναμένεται να αφήσει τον Trieb να φύγει έτσι εύκολα.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.