MotoGP: Η Aprilia θέλει αμιγώς ιταλική σύνθεση και την επιβάλλει και στην Trackhouse – Αποχαιρετά ο Raul Fernandez;

Νέα φήμες μιλούν για δίδυμο Bastianini-Marini στην Trackhouse
bastianini marini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/6/2026

Μακριά από τη δημοσιότητα και με μια υπολογίσιμη δόση αβεβαιότητας, οι πληροφορίες για το ρόστερ του 2027 δίνουν και παίρνουν σχεδόν από την αρχή της φετινής σεζόν, παρότι η μοναδική επιβεβαιωμένη κίνηση είναι η ανανέωση του Marco Bezzecchi με την Aprilia. Όλες οι υπόλοιπες μεταγραφές, όσο σίγουρες κι αν θεωρούνται, ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί καθώς προς το παρόν όλα κρύβονται μέσα στη θολούρα της συμφωνίας κατασκευαστών και διοργανωτών που δεν έχει επιτευχθεί ακόμη.

Οι νέες πληροφορίες που κυκλοφορούν αφορούν στην ομάδα της Aprilia και μάλιστα όχι την εργοστασιακή, αλλά την Trackhouse που φαινόταν να είναι ήσυχη και σίγουρη για το 2027 μέχρι που έγινε γνωστό πως ο Ai Ogura θα χαιρετήσει για μια εργοστασιακή Yamaha M1 του χρόνου.

Τώρα έρχεται το δεύτερο χτύπημα, καθώς η ηγεσία της Aprilia Racing φέρεται να έχει αποφασίσει πως θέλει να έχει 100% ιταλικό ρόστερ στο πρωτάθλημα του 2027 και αυτό σημαίνει πως αμφότεροι οι αναβάτες της Trackhouse θα πρέπει να είναι Ιταλοί.

"Η ιδέα της Aprilia ως μιας, τρόπον τινά, ιταλικής εθνικής ομάδας για τους αγώνες μοτοσυκλετών είναι κάτι που μοιάζει να προκύπτει φυσικά όταν βάλεις όλα τα στοιχεία μαζί,” δήλωνε πρόσφατα σε ιταλικά ΜΜΕ ο Massimo Rivola. “Θα μας φέρει περισσότερο ενδιαφέρον; Ελπίζουμε. Θα μας φέρει περισσότερους χορηγούς; Έτσι ελπίζουμε. Ενδιαφερόμαστε για δυνατούς αναβάτες και στην Ιταλία υπάρχουν δυνατοί αναβάτες. Γιατί όχι λοιπόν;"

Στην εργοστασιακή ομάδα έτσι κι αλλιώς η κατάσταση είναι δεμένη με τον Bezzecchi και δίπλα του τον Pecco Bagnaia που θεωρείται σίγουρος.

Στην Trackhouse ωστόσο αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένα επίσημο δεδομένο για του χρόνου και, εφόσον όντως υπάρχει ιταλικό φίλτρο στις μεταγραφές, τότε ήδη σχηματίζεται μια νέα εικόνα. Οι πληροφορίες μιλούν για πρόταση της ομάδας στον Enea Bastianini, ο οποίος δεν έχει καταφέρει να βρει τη βολή του με την ΚΤΜ RC16 και οι πιθανότητες είναι πως, ακόμη και να μην θέλει να φύγει, θα τον αφήσει ελεύθερο η Tech3, οπότε η μια θέση δείχνει κλεισμένη.

Η δεύτερη έχει πλέον ένα νέο φαβορί στο όνομα του Luca Marini, ο οποίος επίσης θεωρείται φευγάτος από τη Honda και μέχρι πριν λίγο καιρό φαινόταν πως θα ξαναντυνόταν στα κίτρινα της VR46. Μόνο που η ομάδα του ετεροθαλούς αδελφού του, Valentino Rossi, φαίνεται πως σε συνεννόηση με τη Ducati Corse θα πάει για ένα δίδυμο Fermin Aldeguer και Nicolo Bulega, έτσι δεν μένει χώρος για τον Marini, ανοίγοντας τον δρόμο για την Trackhouse.

Μάλιστα, σύμφωνα με ιταλικά δημοσιεύματα αμφότεροι οι αναβάτες φέρονται να έχουν ήδη συμφωνήσει με την Trackhouse και να απομένουν πλέον οι επίσημες ανακοινώσεις.

Όσο για τον Ισπανό Raul Fernandez, έχει μεν κάποια καλά αποτελέσματα αλλά εμφανίζεται επίσης ως ιδιαίτερα ασταθής, ωστόσο εκτιμούμε πως αργά ή γρήγορα θα βρει μια καλή σέλα για του χρόνου.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.