MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!

Το μακροχρόνιο φλερτ θα δώσει καρπούς
MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Ένα από τα πιο μακρόχρονα φλερτ της ιστορίας των αγώνων, έχει πλέον μεγάλες πιθανότητες να δώσει καρπούς και να δούμε την BMW να έχει έμπρακτη παρουσία στα MotoGP από την επικουρική που διατηρεί αυτή την στιγμή με τις χορηγίες της, τα έπαθλα και το αυτοκίνητο συνοδείας.

Είναι καταγεγραμμένη ιστορία πως αυτό το φλερτ της Dorna εκφράστηκε ολοκληρωτικά στην BMW μόλις έφυγε η Suzuki, όταν τους έγινε πρόταση να κρατήσουν όλο τον εξοπλισμό, τα φορτηγά, το box μέχρι και την σύνθεση της ομάδας δωρεάν, ώστε να κάνουν μία ταχεία εκκίνηση. Δεν είναι πως η BMW χρειάζεται επιδοτήσεις για να αναπτύξει αυτό το κομμάτι των αγώνων, αλλά η Dorna γνωρίζει πολύ καλά πως οι Γερμανοί είναι πραγματιστές και δεν θα μπουν σε υπέρογκα έξοδα μόνο για την δόξα. Χρειαζόταν να τους χρυσώσουν το χάπι, δυστυχώς τότε δεν το κατάπιαν ούτε επιχρυσωμένο.

Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τα στελέχη του εργοστασίου στην παρουσίαση του M1000XR, τονίσαμε πως η BMW τα πηγαίνει θαυμάσια στις πωλήσεις των superbike με το παράδοξο να έχουν αποτελέσματα οι ιδιώτες, στα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών τους και στα track day, αλλά να μην μπορεί να υποστηρίξει αυτή την εικόνα στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Επίσης συζητήσαμε πως η σειρά M πηγαίνει ανέλπιστα καλά εμπορικά, ιδιαίτερα από την στιγμή που είναι κάτι ιδιαίτερα ακριβό και θα μπορούσε να υποστηριχθεί ακόμη περισσότερο από τίτλους.

Αυτά είναι δεδομένα. Δεδομένο επίσης είναι πως ο Markus Flasch σε πρόσφατη συνέντευξή του στην επί πληρωμή ηλεκτρονική έκδοση του Motorradonline τόνισε πως χρειάζεται πολύ καλός λόγος για να μπει η BMW στα MotoGP και θεωρεί πως αυτοί υπάρχουν για αυτό και το εξετάζουν ενδελεχώς, οπότε δεν μπορεί να το αποκλείσει ως ενδεχόμενο.

Κι ενώ λοιπόν βρισκόμαστε σε μία πραγματικότητα που γνωρίζουμε πως η Dorna παρακαλά την BMW, πως για χάρη της -μάλλον για αυτό- έχει κρατήσει κενό δύο θέσεων και πως η BMW θέλει πλέον να επισφραγίσει την εμπορική της επιτυχία με αγωνιστικούς τίτλους σε έναν αντίθετο δρόμο από εκείνον που οι άλλοι οδεύουν, έρχεται τώρα ο Mat Oxley, να δώσει κάτι πιο χειροπιαστό. Για αρχή είναι δημοσιογράφος με περγαμηνές και με σημαντικό έργο στα MotoGP, σε σημείο που έχει καταπολεμηθεί από τις εταιρείες για τις αποκαλύψεις του, με πρόσφατη την Ducati. Γράφει στο επί πληρωμή motorsportmagazine στο οποίο εχθές αποκάλυψε πως η BMW έκανε πρόταση στην Suzuki να αγοράσει την τηλεμετρία και όλα τα δεδομένα που έχουν για 18 εκατομμύρια Ευρώ. Το ποσό δείχνει πόσο τεράστιο κόστος υπάρχει στην συμμετοχή μίας εταιρείας στα MotoGP και γιατί η BMW δεν το έπαιζε βαρύ πεπόνι με την Dorna, απλά ζύγιζε τα υπέρ και τα κατά. Για παράδειγμα αν η KTM τα είχε ζυγίσει καλύτερα μπορεί και να μην έπαινε ποτέ στα MotoGP, αλλά το έκανε με τη φόρα πως θα έχει αποτελέσματα σε τρία χρόνια, απέδειξε πως και οι μεγάλοι κάνουν λάθη, όπως έκανε και η Honda με το πρόγραμμα NR (New Racing) που γέννησε ένα μηχανολογικό θαύμα αλλά δεν ήταν αρκετό, ούτε είχε την υπομονή που χρειαζόταν για να το υποστηρίξει όπως θα έπρεπε.

Διαφορετικές ιστορίες που όμως δείχνουν τώρα πόσο απαιτητικό είναι να είσαι στην κορυφή του πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος που υπάρχει, ενώ από πλευράς χρημάτων τα 18 εκατομμύρια απλά σου αγοράζουν λίγη εμπειρία και το συνολικό κόστος είναι προφανώς σημαντικά πολλαπλάσιο. Με αυτό το μεγάλο ποσό, η BMW θα κερδίσει μάλιστα μία έκπτωση στο συνολικό λογαριασμό που μαζεύεται στο τέλος. Είναι ξεκάθαρα ένα τεράστιο εγχείρημα και δικαιολογείται να σκέφτεται κανείς αρκετά πριν κάνει το βήμα. Διότι στην περίπτωσή τους τα πράγματα είναι και δύσκολα, έχουν ήδη εμπορική επιτυχία, άρα θα πρέπει να έρθουν και οι αγωνιστικές περγαμηνές και δεν γίνεται να γυρνάνε απλά στο τέλος, έτσι για να δηλώσουν την παρουσία τους. Η αλλαγή κανονισμών που θα επιφέρει ένα πιο καθαρό σημείο εκκίνησης για όλους, είναι μία συγκυρία που δεν υπήρχε πριν και το καλύτερο σημείο για την BMW, να μπει στα MotoGP.

Η Ducati απέδειξε πως η συλλογή δεδομένων είναι ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις στα MotoGP και ο μόνος τρόπος για την BMW να κάνει ένα άλμα προόδου, αντί να περιμένει το 2030 για την πρώτη ευκαιρία στο βάθρο, είναι να πάρει τα δεδομένα της Suzuki. Μίας εξαιρετικής μοτοσυκλέτας στα MotoGP που έφυγε στο απόγειό της και που μάλιστα ταιριάζει αρκετά και στους τετρακύλινδρους της BMW. Δεν έχει σημασία αν τα δεδομένα αυτά είναι δύο ετών ή από έναν κυβισμό που δεν θα υπάρχει τότε στους αγώνες, πρώτα είναι καλύτερα από το τίποτα και έπειτα είναι αυτό με το οποίο θα ξεκινήσουν και οι υπόλοιποι την προετοιμασία εκείνης της μοτοσυκλέτας.

Στη χειρότερη περίπτωση που η BMW δεν μπει στους αγώνες θα έχει αποκτήσει την αγωνιστική εμπειρία της Suzuki. Το ερώτημα γιατί η Suzuki να θέλει να πουλήσει κάτι τόσο σημαντικό, το έχω εξηγήσει σε παλαιότερο editorial καθώς είναι ο πρώτος -και ελπίζω ο τελευταίος- από τους 4 Ιάπωνες που έβαλε πρώτη την αγορά της Ασίας και συγκεκριμένα της Κίνας, πάνω από την Ευρώπη. Για χρόνια τα νούμερα δικαιολογούσαν αυτή την κίνηση από όλους και τώρα το κάνουν ακόμη πιο πολύ, αλλά συνεχίζουν να δίνουν στην Ευρώπη μοτοσυκλέτες με πολύ μεγάλο κόστος ανάπτυξης καθώς όλος ο κόσμος στρέφει τα μάτια του εδώ, όταν μιλά για μεγάλες μοτοσυκλέτες. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που και οι Κινέζοι θέλουν να μπουν σε αυτή την αγορά. Για την Suzuki λοιπόν τα δεδομένα αυτά είναι κάτι που μπορούν να ψαλιδίσουν το κόστος ανάπτυξης που έδωσαν στα MotoGP και το γεγονός πως τα διαπραγματεύονται, δείχνει πως δεν στοχεύουν να επιστρέψουν σύντομα. Σε κάθε περίπτωση το γάντι είναι τώρα στην BMW με την ευχή να τα αξιοποιήσουν για να μπουν τελικά στα MotoGP χωρίς να αλλάξουν για άλλη μία φορά γνώμη, την τελευταία στιγμή από κάποιο στέλεχος που κοιτά μόνο το οικονομικό κομμάτι.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ
Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2025

Στις 23 Οκτωβρίου 2011 ο κόσμος του MotoGP πάγωσε. Ο Marco Simoncelli το όνομα που όλοι μας πιστεύαμε πως θα είναι ο επόμενος απόλυτος διεκδικητής των MotoGP, ο νεαρός αναβάτης που ο Rossi έβλεπε ως συνεχιστή του, έχοντας προλάβει να γίνει ήδη ένας από του πιο αναγνωρίσιμους αναβάτες της σύγχρονης εποχής, έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του Grand Prix της Μαλαισίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που παραμένει αισθητό ακόμη και σήμερα. Ο “Super Sic”, όπως τον γνώριζε όλος ο κόσμος, δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός αναβάτης ήταν μια προσωπικότητα που οι αγώνες μοτοσυκλέτας χρειαζόντουσαν και μάλιστα χρειάζονται ακόμη. Είχε τεράστιο πάθος και ανεπιτήδευτη αγάπη για τους αγώνες, με μία πρέζα χιούμορ που έλκυε ακόμη και τους οπαδούς άλλων αναβατών!

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, η μνήμη του συνεχίζει να ζει δυνατά χωρίς να έχει προλάβει να γεμίσει με ρεκόρ ή να φορτώσει τα στατιστικά, τέτοια ήταν η αγάπη του κόσμου και η καθολική του αποδοχή από όλους, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όχι μόνο στα MotoGP αλλά και γενικά στον μηχανοκίνητο αθλητισμό!

Ο Simoncelli ήταν φτιαγμένος από υλικό που δεν μετριέται σε τίτλους και στατιστικά. Το ανέμελο μαλί κάτω από το κράνος, το σπινθηροβόλο βλέμμα και εκείνο το απίστευτο πάθος για μάχη, που έκανε κάθε γύρο του MotoGP να θυμίζει κάτι από άλλες εποχές. Ήταν αγνός αγωνιστής, με μια ιταλική τρέλα που δεν μπορούσε, ούτε ήθελε, να κρύψει.

Super Sic 58 – The Legacy
Ονοματεπώνυμο: Marco Simoncelli
Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιανουαρίου 1987, Cattolica, Ιταλία
Θάνατος: 23 Οκτωβρίου 2011, Sepang, Μαλαισία
Αριθμός αγώνων GP: 151 (125cc, 250cc, MotoGP)
Νίκες: 14 (12 στο 250cc, 2 στο 125cc)
Παγκόσμιοι τίτλοι: 1 (250
cc, 2008 – Gilera)
Ομάδες:
Matteoni Racing, Metis Gilera, San Carlo Honda Gresini}
Νούμερο: 58 (αποσυρμένο επίσημα από το MotoGP το 2016)

Κληρονομιά:
• Το Misano World Circuit Marco Simoncelli φέρει το όνομά του από το 2012.
• Το Fondazione Marco Simoncelli στηρίζει νέους και οικογένειες σε ανάγκη, συνεχίζοντας το φιλανθρωπικό έργο της οικογένειας.
• Κάθε χρόνο, οι φίλοι του διοργανώνουν στο Misano το “Sic Day”, ένα φεστιβάλ χαράς και μοτοσυκλέτας, όπως το ήθελε εκείνος.
• Το #58 παραμένει σύμβολο πάθους και αυθεντικότητας, ένα νούμερο που θα θυμίζει για πάντα τι σημαίνει να ζεις ως αγωνιζόμενος στην κορυφή της μοτοσυκλέτας

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε το 2008, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 250cc με τη Gilera, χαρίζοντας στην παραπαίουσα τότε Ιταλική μάρκα το τελευταίο της σπουδαίο τρόπαιο. Από τότε, το όνομα “Simoncelli” έγινε συνώνυμο με τον επιθετικό και θεαματικό τρόπο οδήγησης. Ήταν ένα ιδιαίτερο επιθετικό στιλ, από εκείνα που ακόμη και οι αντίπαλοί του δεν χρησιμοποιούσαν αργότερα εναντίον του, ήταν όμως μοιραία και εκείνο που έδωσε το άδοξο τέλος. Όταν ανέβηκε στο MotoGP με τη Honda της ομάδας Gresini, όλοι ήξεραν πως μπροστά τους είχαν έναν από εκείνους τους αναβάτες που ή θα έγραφαν ιστορία ή θα την πλήρωναν ακριβά.

Γνώρισα προσωπικά τον Simoncelli με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Είχε μόλις κερδίσει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και βρισκόμασταν στην πίστα δοκιμών της Goodyear-Dunlop, μία μαγευτική τοποθεσία με μία εκπληκτική πίστα όπου φυσικά δεν υπάρχουν κερκίδες, ούτε μπορεί να μπει κανείς άλλος πέρα από τους αναβάτες δοκιμών και τους δημοσιογράφους, στις λίγες φορές που έχει φιλοξενήσει παρουσιάσεις ελαστικών.

Ήμουν για ακόμη μία φορά ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος και είχα μπει να οδηγήσω μαζί με τους Άγγλους δημοσιογράφους που τότε ήταν μία πολυπληθή ομάδα χωρίς Youtubers και Influencers, όλοι τους εξαιρετικά έμπειροι και επίσης όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, με αγωνιστικές περγαμηνές που έφταναν για δύο από αυτούς μέχρι και το BSB! Μπήκαμε με superbike στο session εκείνο και ο Simoncelli με ένα Dorsoduro 750. Αυτό που περισσότερο το έχετε δει να κυκλοφορεί με την ομάδα ΔΙΑΣ, σπάνια δικάβαλο παρότι η ομάδα αυτή έτσι έχει στηθεί και αν θυμάστε από την δοκιμή στο MOTO, δεν ήταν και μία μοτοσυκλέτα που μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει.

Ο Simoncelli ξεκίνησε τελευταίος, πίσω μας και σε λίγους γύρους μας είχε μαζέψει. Εγώ βρισκόμουν τότε σχετικά μπροστά στο γκρουπ, τρίτος κατά σειρά όταν με πέτυχε στο πιο αργό κομμάτι της πίστας, αργό για εμάς. Ανηφορικό εσάκι με θετική κλίση στην μεσαία του στροφή. Ήξερα ότι ήταν πίσω μου και είχα υπολογίσει να κρατηθώ στην έξοδο για να μην τον κόψω και να ανοίξω το γκάζι του GSXR1000R μόλις με περάσει. Μόνος μου στόχος να μείνω πίσω του για λίγο καθώς αμέσως μετά είχαμε άλλες δύο στροφές που μας οδηγούσαν στην ευθεία, οπότε θα προλάβαινα να οδηγήσω τουλάχιστον μισό γύρο πίσω του. Ότι και να έκανε δεν θα μπορούσε να ξεφύγει στην ευθεία με το Dorsoduro 750 από το GSXR1000R!

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ!

Την ώρα που έστριβα την δεύτερη στροφή από το εσάκι, εκείνη την αριστερή με την θετική κλίση, είδα ένα Dorsoduro να πετάγεται πλαγιασμένο μέσα από κερμπ πέρνοντας μαζί του χώματα, πετραδάκια και χόρτα και να προσγειώνεται μπροστά μου με το γόνατο. Πίστεψα ότι απλά έπεφτε μπροστά μου, άφησα το γκάζι και προσευχήθηκα στην Dunlop να κρατήσει το εμπρός ελαστικό που εκείνη την στιγμή του ζητούσες να κάνει κάτι δύσκολο. Μόνο που ο Simoncelli δεν είχε πέσει, ντριφτάρισε στην προσγείωση μέχρι το εξωτερικό κερμπ, εκτός δηλαδή αγωνιστικής γραμμής και πάνω του ακριβώς άνοιξε το γκάζι και με τρόπο που δεν πίστευα πως μπορούσε να γίνει το Dorsoduro 750 σηκώθηκε με το γκάζι, πλάγιασε στην επόμενη δεξιά ξύνοντας τα πάντα και εξαφανίστηκε στα 150 μέτρα της ευθείας πριν τα φρένα της επόμενης αριστερής. Όταν βγήκα στην ευθεία ήταν ήδη περίπου στην μέση και δεν τον έφτασα ποτέ στα φρένα της σπαστής δεξιάς, μίας πολύ ύπουλης στροφής που όταν μάθαινες την πίστα μπορούσες να την πουλήσεις πηγαίνοντας διαγώνια προς την κατηφορική ευθεία πριν από μία απότομη δεξιά όπου είχαν σημειωθεί και αρκετές πτώσεις.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Έχουν περάσει 16 χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήμουν τότε ένας νέος συντάκτης, συνομιλώντας με τον επόμενο Valentino Rossi (όπως τον λέγαμε με τον πατέρα του)

Δεν οδηγήσαμε ποτέ μαζί για μισή πίστα, ενώ αμέσως μετά ήμασταν μόνοι μας για τους λίγους γύρους που έμεναν για το υπόλοιπο session. ΌΛΟΙ οι Άγγλοι συνάδελφοι είχαν βγει έξω νωρίτερα ζητώντας από την Dunlop να βγάλει τον Simoncelli γιατί δεν ήθελαν να σκοτωθούν δοκιμάζοντας λάστιχα. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το είχα δει ως απερισκεψία, ήμουν ακόμη εντυπωσιασμένος από το πώς κατάφερε να προσγειωθεί πλαγιασμένος και κυρίως με την λογική ακολουθία της σκέψης του. Πώς δηλαδή πήρε την απόφαση να βγει εκτός πίστας, μέσα από τα κέρμπ! Στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχαμε μετά, ξεκίνησα από εκεί: «Πώς το σκέφτηκες αυτό και κυρίως γιατί; Ποιος ο λόγος;» - «Δεν το σκέφτηκα, μου είπε ο Simoncelli, δεν ήταν δηλαδή μία μελετημένη από πριν απόφαση, είχατε πολύ πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες οπότε έπρεπε να μην φρενάρω πουθενά για να σας περάσω, ότι ήρθαν οι στροφές και είδα ότι θα έπρεπε να κόψω πολύ για να μείνω πίσω από το GSXR και μετά στην ευθεία να μην μπορώ να προσπεράσω, σκέφτηκα την προσπέραση στην επόμενη στροφή και μου ήρθε πολύ μακριά. Οπότε εκεί που έστριβα την πρώτη δεξιά, το σήκωσα και έκανα την αριστερή εκτός πίστας.

Στην συνέχεια εκείνης της συνέντευξης τον ρώτησα αν οδηγεί στον δρόμο και μου είπε πως όχι γιατί είναι επικίνδυνο και γελάσαμε έπειτα μαζί.

Μπορούσες να το δεις όπως οι Άγγλοι, ως επιθετικό και απερίσκεπτο ή να τον θαυμάσεις ως κάτι εξωπραγματικό και μοναδικό. Διότι αυτό ήταν. Απίστευτα πράος και μαζεμένος όλες τις στιγμές, εκτός από εκείνες που οδηγούσε. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και μου για λίγο, πολύ λίγο, οδηγήσαμε και μαζί.

Το 2011, με τον αριθμό 58 πάνω στο λευκό fairing, ο Marco έδειχνε πως το μεγάλο του ξέσπασμα ήταν θέμα χρόνου. Πάλευε με τους καλύτερους τότε, με Lorenzo, Stoner, Pedrosa, Rossi κι αν κάποιες φορές οι κινήσεις του ήταν υπερβολικά τολμηρές, είχαν εκείνο το στοιχείο του “πραγματικού αγώνα” που σήμερα θα ξεσήκωνε αντιδράσεις. Δεν υπολόγιζε τίποτα. Οδήγησε πάντα σαν να μην υπήρχε αύριο, και ίσως τελικά γι’ αυτό να έγινε αθάνατος.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
στιγμιότυπο από την ίδια εκείνη ημέρα

Η μοίρα στάθηκε άδικη στη Sepang. Μια πτώση στην πρώτη κιόλας στροφή, ένα ατυχές σημείο επαφής και το όνειρο σταμάτησε απότομα. Ο θάνατός του σε ζωντανή μετάδοση καθώς όλοι οι θεατές κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί βλέποντας το κράνος του να φεύγει, έμεινε για πάντα χαραγμένος στην ιστορία και κανείς, δεν θέλει να το αναπαράγει. Είχε έντονα στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας μάλιστα από την στιγμή που πάνω του έπεσαν οι καλύτεροί του φίλοι εκτός πίστας και ταυτόχρονα ανταγωνιστές την ώρα του αγώνα. Ένας από τους καλύτερους θα σβήσει άδοξα. Όμως εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι άλλο, ένας θρύλος που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Από τότε, το νούμερο 58 έγινε σύμβολο: όχι μόνο του Simoncelli, αλλά κάθε αναβάτη που τρέχει με την καρδιά του.

Η Honda Gresini διατήρησε τη μνήμη του, το Misano World Circuit φέρει πλέον το όνομά του, και κάθε φορά που βλέπεις εκείνη τη λευκοκόκκινη σημαία με τον αριθμό 58, νιώθεις ότι ο “Super Sic” δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια. Ζει σε κάθε νέο αναβάτη που ανεβαίνει με πάθος πάνω στη μοτοσυκλέτα, σε κάθε θεατή που ανατριχιάζει όταν ακούει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές.

Ο Simoncelli ήταν ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν χρειάζονται χρόνο για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Αρκούσαν λίγες σεζόν για να αλλάξει την ψυχή των GP, για να θυμίσει σε όλους μας πως οι αγώνες δεν είναι μόνο νίκες, είναι άνθρωποι, πάθος, είναι συναίσθημα.

Και αν σήμερα κοιτάξεις τον ουρανό πάνω από το Misano, κάπου ανάμεσα στις στροφές της ιστορίας θα δεις τον Marco να γελά, με εκείνο το ανέμελο βλέμμα που λέει:

“Corri forte, ma divertiti – τρέξε δυνατά, αλλά απόλαυσέ το.”