MotoGP: Η εκδίκηση της Honda

Το HRC αναδεικνύει την αδυναμία των κανονισμών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/4/2019

Η Honda πήρε την "εκδίκησή" της από την Dorna και την FIM και πλέον διαθέτει κι αυτή ένα αεροδυναμικό βοήθημα που είναι εγκεκριμένο από τον τεχνικό διευθυντή των MotoGP, Danny Aldridge. Μόνο που το HRC δεν ήθελε να αποκτήσει κι αυτό ένα τέτοιο εξάρτημα όπως της Ducati, αλλά ο σκοπός της πήγαινε σε κάτι πολύ βαθύτερο.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Το ότι η Honda έχασε στο δικαστήριο της FIM ήταν πολύ χειρότερο γι' αυτήν από την ήττα μέσα στην πίστα του Qatar. Ο Takeo Yokoyama, ο Τεχνικός Διευθυντής για τα MotoGP στο εργοστάσιο της Honda, έχασε την παραδοσιακή, ιαπωνική του ψυχραιμία, όταν κατάλαβε ότι ο Gigi Dall'Igna κατάφερε να το ξεγελάσει, ενώ οι δικαστές της FIM δικαίωσαν τον Ιταλό. Έτσι, ενώ η Aprilia, η Suzuki και η ΚΤΜ (τα άλλα τρία εργοστάσια που συνυπέγραψαν την ένσταση και την έφεση) αποφάσισαν ότι το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και ικανό να ενθαρρύνει τους πάντες ώστε να ξεψαχνίσουν κάθε κανονισμό που διαθέτει ψήγματα ασάφειας, η Honda είχε μια διαφορετική άποψη.


Λίγες μέρες πριν τον αγώνα της Αργεντινής, το HRC παρουσίασε την δική του εκδοχή για το συγκεκριμένο εξάρτημα στον Aldridge, δηλώνοντας ότι ο ρόλος του ήταν να παράγει αεροδυναμικό φορτίο. Όπως ήταν φυσικό, το εξάρτημα απορρίφθηκε. Την επόμενη μέρα όμως ο Yokoyama επέστρεψε, προτείνοντας ένα άλλο, παρόμοιο εξάρτημα, το οποίο όμως είχε ως σκοπό το να παρέχει περισσότερο αέρα στο πίσω ελαστικό. Ο Aldridge μελέτησε την κατασκευή και έδωσε το "οk".
Όπως φαίνεται από αυτό το γεγονός, τα πολιτικά παιχνίδια εμπλέκονται για άλλη μια φορά με την τεχνολογία και το αποτέλεσμα είναι υπέρ της πολιτικής. Καταλαβαίνετε ότι ποτέ και κανείς μηχανικός δεν θα τοποθετούσε πάνω στην μοτοσυκλέτα του ένα εξάρτημα, αν δεν βελτίωνε την απόδοσή της. Η Honda όμως το έκανε αυτό για να τονίσει ένα πολύ ευαίσθητο θέμα.
Πίσω στο αρχηγείο της στο Τόκιο, χρησιμοποίησαν όλους τους πόρους της (οικονομικούς και μηχανολογικούς) για να αποδείξουν ότι οι κανονισμοί "μπάζουν" και οι γκρίζες περιοχές είναι πολύ περισσότερες και μεγαλύτερες από αυτές που ξέρουμε ήδη. Το πρώτο εξάρτημα που απορρίφθηκε –και που στην Honda γνώριζαν πολύ καλά ότι θα συμβεί αυτό- ήταν απλώς ένα πρόσχημα για να αποδειχθεί το πόσο εύκολα μπορεί να περάσει κανείς από το αντικανονικό στο νόμιμο.


Μπορεί να ακούγεται κάπως περίεργο όλο αυτό, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο Yokoyama πέρασε το μήνυμα που ήθελε και πέτυχε τον σκοπό του, ο οποίος προφανώς και δεν ήταν το να αντιγράψει την Ducati. Ήταν μια δήλωση από πλευράς Honda ότι ξέρουν και μπορούν κι οι ίδιοι να "παίξουν το παιχνίδι" χρησιμοποιώντας τα όπλα του Dall'Igna για να παρακάμψουν τους κανονισμούς.
Σίγουρα αυτή η ιστορία θα έχει πολύ μέλλον ακόμη, αν δεν παρέμβει η Dorna για να θέσει ένα τέλος σε όλα αυτά, κάτι όμως που προς το παρόν δεν έχει συμβεί κι ούτε διαφαίνεται ότι μπορεί να συμβεί στο άμεσο μέλλον…

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”