MotoGP: Η πρόβα έληξε! Η εικόνα πριν την έναρξη της σεζόν

«Μουλάρι» του Marquez ο Vinales, δυνατή η Suzuki
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/3/2019

Οι δοκιμές της Παρασκευής σηματοδοτούν και κυριολεκτικά το τέλος της αρχικής δοκιμαστικής περιόδου και την έναρξη της σεζόν που από σήμερα το βράδυ θα μας δώσει την πρώτη μάχη για την κατάκτηση της αυριανής pole position. Η εικόνα των δοκιμών της Παρασκευής, καθώς και όλα όσα γίνουν αργότερα σήμερα προδίδουν το τελικό αποτέλεσμα της εξέλιξης από τον τελευταίο περσινό αγώνα. Λίγα πράγματα θα γίνουν μέσα στην χρόνια για κάθε ομάδα, κι όλα όσα είδαμε συγκλίνουν σε αυτό ακριβώς που ήταν εξ αρχής το αναμενόμενο, αλλά και ποθητό ζητούμενο: Οδεύουμε προς νέο ρεκόρ ανταγωνιστικότητας!

Για αρχή το πρόγραμμα των ημερών παραμένει ίδιο, με τις δοκιμές αλλά και τον αγώνα να ξεκινούν στην προκαθορισμένη τους ώρα, δηλαδή στις 19:00 ώρα Ελλάδας. Υπήρχε η σκέψη από τους αναβάτες να μεταφερθεί ο αγώνας κατά μία ώρα νωρίτερα, με τον ήλιο να μην έχει δύσει ολότελα και την Moto3 να ξεκινά πρακτικά την ημέρα. Κι αυτό γιατί η θερμοκρασία τις τελευταίες ημέρες έπεφτε πολύ μόλις ερχόταν το σκοτάδι, σε σημείο που δημιουργούσε σπαζοκεφαλιές με την διαχείριση των ελαστικών. Και κανείς δεν θέλει να σπαζοκεφαλιάζει σε μία πίστα όπως το Losail που αναπτύσσεις πολύ μεγάλες ταχύτητες και ωθείς τα ελαστικά στο όριό τους με πολύ γρήγορα τμήματα διαδοχικών στροφών. Ωστόσο η επιθυμία των περισσότερων δεν έγινε δεκτή, ο αγώνας δεν θα αλλάξει ώρα με βασικό κριτήριο πως το βράδυ της Παρασκευής η θερμοκρασία ήταν ιδανική ενώ όσο ο ήλιος ήταν ψηλά το πρόβλημα για τα ελαστικά και τους αναβάτες θα ήταν πολύ μεγαλύτερο σε περίπτωση που ξεκινούσαν τότε την προσπάθειά τους. Πάντα βέβαια υπάρχει το ρίσκο οι συνθήκες του αγώνα να είναι διαφορετικές, κι αυτό σύμφωνα με τον Crutchlow και τους περισσότερους αναβάτες που παρευρέθηκαν στην συνεδρίαση της επιτροπής ασφαλείας, θα οδηγήσει σε πτώσεις. Ας ελπίσουμε πως όχι..

Σε κάθε περίπτωση την Παρασκευή οι συνθήκες πλησίασαν στο τέλος της ημέρας πιο κοντά στο ιδανικό, βοηθώντας να βελτιωθεί και ο ρυθμός των περισσότερων. Ο Marquez ήταν απίστευτος στην Q2 με αγωνιστικό ρυθμό, που σημαίνει πως δοκίμασε –για άλλη μία φορά- αντοχές και δυνάμεις και τις βρήκε στο επίπεδο που ήθελε. Σταθερός κι εξαιρετικά γρήγορος μπορεί να τα έδωσε όλα για έναν γύρο αλλά είχε ρυθμό που στον αγώνα θα τον έφερνε πολύ ψηλά, κι ας έκανε «μουλάρι» τον Vinales. Για την Yamaha που οι αναβάτες έχουν ακολουθήσει από τα πιο απομακρυσμένα μονοπάτια στην εξέλιξη της κοινής τους μοτοσυκλέτας, ο αγώνας στο Κατάρ δεν πρέπει να αποτελεί κάποιο δυνατό παράδειγμα για συμπεράσματα. Ο Vinales είναι παραδοσιακά ταχύτατος στο Losail, πρόκειται για μία από τις αγαπημένες του πίστες, του αρέσουν οι απαιτητικές σε φρένα στροφές του και η επαναληψιμότητα των διαδοχικών αλλαγών κατεύθυνσης. Ο Vinales ήξερε πως ο Marquez τον παρακολουθούσε, αλλά το ίδιο έκανε κι εκείνος. Αστειεύτηκε λέγοντας πως ήθελε να βοηθήσει τον Marquez που πρακτικά δεν έχει βγει από το στάδιο της ανάρρωσης, αλλά γρήγορα είπε την αλήθεια. Ήταν πιο σημαντικό να δει σε τι σημείο βρίσκεται ο αντίπαλος, και πόσο γρήγορα μπορεί να οδηγήσει. Για τον Marquez που έσπασε τον χρόνο που έδωσε στον Zarco την περσινή pole position, έναν ακόμη που η πίστα αυτή του ταιριάζει απόλυτα, κάθε απορία για την κατάσταση με τον ώμο του θα πρέπει να έχει πλέον λυθεί. Το είπε και ο ίδιος: «Είμαι πλέον στο 100% και πιέζω κανονικά για τους χρόνους».

...και ναι, οι κανονισμοί δεν είχαν προβλέψει για φτερά στις μπότες των καλαμιών, προς μεγάλη χαρά της Ducati! 

Από εδώ και πέρα τα φαίρινγκ κλειδώνουν, επιτρέποντας μία μόνο αλλαγή μέσα στην σεζόν, όπως και οι μεγάλες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες, που σημαίνει πως η Yamaha θα έχει τον Vinales με το νέο φαίρνγκ και τον Rossi με πιο κοντά στο περσινό. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα μπορούν φυσικά να αλλάζουν από πίστα σε πίστα, με την Ducati να είναι εκείνη που περισσότερο βασίζεται στην λειτουργία τους. Στην αέναη ανάγκη να φορτίζουν περισσότερο τον εμπρός τροχό, κάτι που φαίνεται πως θα τους ακολουθεί ως την αιωνιότητα, και με αυξημένη ανάγκη για σταθερότητα από την επίπτωση της τρομακτικής ροπής έχουν τοποθετήσει, όπως έχουμε δει, ένα μικρό φτερό πίσω στο ψαλίδι που αυξάνει την δύναμη του αέρα, ενώ με σπόιλερ στον εμπρός τροχό ομαλοποιούν την ροή κάτω από το φαίριγνκ. Σε διαφορετική περίπτωση το φτερό πίσω θα δημιουργούσε αστάθεια, το ακριβώς αντίθετο. Μιας και η δική τους ανάγκη λοιπόν είναι μεγαλύτερη, έψαξαν και τους κανονισμούς περισσότερο, για να βρουν εκείνο που θα τους επέτρεπε να κάνουν τις αλλαγές που θα ήθελαν. Και ναι, οι κανονισμοί δεν είχαν προβλέψει για φτερά στις μπότες των καλαμιών, προς μεγάλη χαρά της Ducati! Όλα αυτά όπως έχουμε εξηγήσει, είναι παραδοσιακές λύσεις άλλων δεκαετιών, που με τις τωρινές εξελίξεις στην μηχανική, την αεροδυναμική και το επίπεδο που έχει φτάσει η εξομοίωση, μπορούν να βρουν νέα εφαρμογή. Μπορούν να φτάσουν σε επίπεδα που δεν είχαν φτάσει πριν. Το ίδιο και το κλείδωμα της προφόρτισης στο πιρούνι που χρησιμοποιείται στην εκκίνηση και απελευθερώνεται αυτόματα στο πρώτο τσίμπημα πριν την στροφή. Δοκιμασμένη λύση από παλιά που εδώ η Ducati εφαρμόζει εκ νέου με όλους τους αναβάτες να δηλώνουν πως τους βοηθά μέχρι στιγμής, φτάνει να μην ξεχάσεις πως θα αμολήσει την δύναμή του το ελατήριο… όπως λέει ο Jack Miller, το νιώθεις πως σε βοηθά να χρησιμοποιήσεις περισσότερη δύναμη και πρέπει να συνηθίσεις την λειτουργία του.

Στον Crutchlow άρεσε το carbon ψαλίδι που επιτέλους απέκτησε και το περίμενε από πέρσι, παρόλο που είναι τελείως διαφορετικό και το έχουν εξελίξει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από εκείνο που είχε δοκιμάσει. Σε κάθε περίπτωση είναι καλύτερα τώρα, και θα τον βοηθήσει στον αγώνα όπως είπε.

Όλοι ωστόσο έχουν κάνει βήματα εμπρός και οι αποστάσεις μεταξύ τους έχουν μικρύνει πολύ, για αυτό και η σεζόν αυτή οδεύει ως μία από τις πλέον ανταγωνιστικές, την στιγμή που κάθε μία από τις προηγούμενες ήταν αυτό ακριβώς: Ανταγωνιστικότερη εκείνης που διαδεχόταν! Στρυμωγμένοι οι μισοί μέσα σε ένα δευτερόλεπτο από τον Marquez μας δίνουν την εικόνα πως θα δούμε πολλές μάχες! Αυτό το γεγονός είναι που δείχνει καλύτερα πόσο εξαιρετική ήταν η επίδοση του Mir με την ανανεωμένη και δυνατότερη Suzuki. Ο παγκόσμιος της Moto3 έχει μάθει να αγωνίζεται μανέτα με μανέτα και με ένα δευτερόλεπτο στις δοκιμές από τους πρώτους είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να βάλει σε εφαρμογή όλα όσα ξέρει από την Moto3…    

 

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!