MotoGP: Η πρόβα έληξε! Η εικόνα πριν την έναρξη της σεζόν

«Μουλάρι» του Marquez ο Vinales, δυνατή η Suzuki
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/3/2019

Οι δοκιμές της Παρασκευής σηματοδοτούν και κυριολεκτικά το τέλος της αρχικής δοκιμαστικής περιόδου και την έναρξη της σεζόν που από σήμερα το βράδυ θα μας δώσει την πρώτη μάχη για την κατάκτηση της αυριανής pole position. Η εικόνα των δοκιμών της Παρασκευής, καθώς και όλα όσα γίνουν αργότερα σήμερα προδίδουν το τελικό αποτέλεσμα της εξέλιξης από τον τελευταίο περσινό αγώνα. Λίγα πράγματα θα γίνουν μέσα στην χρόνια για κάθε ομάδα, κι όλα όσα είδαμε συγκλίνουν σε αυτό ακριβώς που ήταν εξ αρχής το αναμενόμενο, αλλά και ποθητό ζητούμενο: Οδεύουμε προς νέο ρεκόρ ανταγωνιστικότητας!

Για αρχή το πρόγραμμα των ημερών παραμένει ίδιο, με τις δοκιμές αλλά και τον αγώνα να ξεκινούν στην προκαθορισμένη τους ώρα, δηλαδή στις 19:00 ώρα Ελλάδας. Υπήρχε η σκέψη από τους αναβάτες να μεταφερθεί ο αγώνας κατά μία ώρα νωρίτερα, με τον ήλιο να μην έχει δύσει ολότελα και την Moto3 να ξεκινά πρακτικά την ημέρα. Κι αυτό γιατί η θερμοκρασία τις τελευταίες ημέρες έπεφτε πολύ μόλις ερχόταν το σκοτάδι, σε σημείο που δημιουργούσε σπαζοκεφαλιές με την διαχείριση των ελαστικών. Και κανείς δεν θέλει να σπαζοκεφαλιάζει σε μία πίστα όπως το Losail που αναπτύσσεις πολύ μεγάλες ταχύτητες και ωθείς τα ελαστικά στο όριό τους με πολύ γρήγορα τμήματα διαδοχικών στροφών. Ωστόσο η επιθυμία των περισσότερων δεν έγινε δεκτή, ο αγώνας δεν θα αλλάξει ώρα με βασικό κριτήριο πως το βράδυ της Παρασκευής η θερμοκρασία ήταν ιδανική ενώ όσο ο ήλιος ήταν ψηλά το πρόβλημα για τα ελαστικά και τους αναβάτες θα ήταν πολύ μεγαλύτερο σε περίπτωση που ξεκινούσαν τότε την προσπάθειά τους. Πάντα βέβαια υπάρχει το ρίσκο οι συνθήκες του αγώνα να είναι διαφορετικές, κι αυτό σύμφωνα με τον Crutchlow και τους περισσότερους αναβάτες που παρευρέθηκαν στην συνεδρίαση της επιτροπής ασφαλείας, θα οδηγήσει σε πτώσεις. Ας ελπίσουμε πως όχι..

Σε κάθε περίπτωση την Παρασκευή οι συνθήκες πλησίασαν στο τέλος της ημέρας πιο κοντά στο ιδανικό, βοηθώντας να βελτιωθεί και ο ρυθμός των περισσότερων. Ο Marquez ήταν απίστευτος στην Q2 με αγωνιστικό ρυθμό, που σημαίνει πως δοκίμασε –για άλλη μία φορά- αντοχές και δυνάμεις και τις βρήκε στο επίπεδο που ήθελε. Σταθερός κι εξαιρετικά γρήγορος μπορεί να τα έδωσε όλα για έναν γύρο αλλά είχε ρυθμό που στον αγώνα θα τον έφερνε πολύ ψηλά, κι ας έκανε «μουλάρι» τον Vinales. Για την Yamaha που οι αναβάτες έχουν ακολουθήσει από τα πιο απομακρυσμένα μονοπάτια στην εξέλιξη της κοινής τους μοτοσυκλέτας, ο αγώνας στο Κατάρ δεν πρέπει να αποτελεί κάποιο δυνατό παράδειγμα για συμπεράσματα. Ο Vinales είναι παραδοσιακά ταχύτατος στο Losail, πρόκειται για μία από τις αγαπημένες του πίστες, του αρέσουν οι απαιτητικές σε φρένα στροφές του και η επαναληψιμότητα των διαδοχικών αλλαγών κατεύθυνσης. Ο Vinales ήξερε πως ο Marquez τον παρακολουθούσε, αλλά το ίδιο έκανε κι εκείνος. Αστειεύτηκε λέγοντας πως ήθελε να βοηθήσει τον Marquez που πρακτικά δεν έχει βγει από το στάδιο της ανάρρωσης, αλλά γρήγορα είπε την αλήθεια. Ήταν πιο σημαντικό να δει σε τι σημείο βρίσκεται ο αντίπαλος, και πόσο γρήγορα μπορεί να οδηγήσει. Για τον Marquez που έσπασε τον χρόνο που έδωσε στον Zarco την περσινή pole position, έναν ακόμη που η πίστα αυτή του ταιριάζει απόλυτα, κάθε απορία για την κατάσταση με τον ώμο του θα πρέπει να έχει πλέον λυθεί. Το είπε και ο ίδιος: «Είμαι πλέον στο 100% και πιέζω κανονικά για τους χρόνους».

...και ναι, οι κανονισμοί δεν είχαν προβλέψει για φτερά στις μπότες των καλαμιών, προς μεγάλη χαρά της Ducati! 

Από εδώ και πέρα τα φαίρινγκ κλειδώνουν, επιτρέποντας μία μόνο αλλαγή μέσα στην σεζόν, όπως και οι μεγάλες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες, που σημαίνει πως η Yamaha θα έχει τον Vinales με το νέο φαίρνγκ και τον Rossi με πιο κοντά στο περσινό. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα μπορούν φυσικά να αλλάζουν από πίστα σε πίστα, με την Ducati να είναι εκείνη που περισσότερο βασίζεται στην λειτουργία τους. Στην αέναη ανάγκη να φορτίζουν περισσότερο τον εμπρός τροχό, κάτι που φαίνεται πως θα τους ακολουθεί ως την αιωνιότητα, και με αυξημένη ανάγκη για σταθερότητα από την επίπτωση της τρομακτικής ροπής έχουν τοποθετήσει, όπως έχουμε δει, ένα μικρό φτερό πίσω στο ψαλίδι που αυξάνει την δύναμη του αέρα, ενώ με σπόιλερ στον εμπρός τροχό ομαλοποιούν την ροή κάτω από το φαίριγνκ. Σε διαφορετική περίπτωση το φτερό πίσω θα δημιουργούσε αστάθεια, το ακριβώς αντίθετο. Μιας και η δική τους ανάγκη λοιπόν είναι μεγαλύτερη, έψαξαν και τους κανονισμούς περισσότερο, για να βρουν εκείνο που θα τους επέτρεπε να κάνουν τις αλλαγές που θα ήθελαν. Και ναι, οι κανονισμοί δεν είχαν προβλέψει για φτερά στις μπότες των καλαμιών, προς μεγάλη χαρά της Ducati! Όλα αυτά όπως έχουμε εξηγήσει, είναι παραδοσιακές λύσεις άλλων δεκαετιών, που με τις τωρινές εξελίξεις στην μηχανική, την αεροδυναμική και το επίπεδο που έχει φτάσει η εξομοίωση, μπορούν να βρουν νέα εφαρμογή. Μπορούν να φτάσουν σε επίπεδα που δεν είχαν φτάσει πριν. Το ίδιο και το κλείδωμα της προφόρτισης στο πιρούνι που χρησιμοποιείται στην εκκίνηση και απελευθερώνεται αυτόματα στο πρώτο τσίμπημα πριν την στροφή. Δοκιμασμένη λύση από παλιά που εδώ η Ducati εφαρμόζει εκ νέου με όλους τους αναβάτες να δηλώνουν πως τους βοηθά μέχρι στιγμής, φτάνει να μην ξεχάσεις πως θα αμολήσει την δύναμή του το ελατήριο… όπως λέει ο Jack Miller, το νιώθεις πως σε βοηθά να χρησιμοποιήσεις περισσότερη δύναμη και πρέπει να συνηθίσεις την λειτουργία του.

Στον Crutchlow άρεσε το carbon ψαλίδι που επιτέλους απέκτησε και το περίμενε από πέρσι, παρόλο που είναι τελείως διαφορετικό και το έχουν εξελίξει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από εκείνο που είχε δοκιμάσει. Σε κάθε περίπτωση είναι καλύτερα τώρα, και θα τον βοηθήσει στον αγώνα όπως είπε.

Όλοι ωστόσο έχουν κάνει βήματα εμπρός και οι αποστάσεις μεταξύ τους έχουν μικρύνει πολύ, για αυτό και η σεζόν αυτή οδεύει ως μία από τις πλέον ανταγωνιστικές, την στιγμή που κάθε μία από τις προηγούμενες ήταν αυτό ακριβώς: Ανταγωνιστικότερη εκείνης που διαδεχόταν! Στρυμωγμένοι οι μισοί μέσα σε ένα δευτερόλεπτο από τον Marquez μας δίνουν την εικόνα πως θα δούμε πολλές μάχες! Αυτό το γεγονός είναι που δείχνει καλύτερα πόσο εξαιρετική ήταν η επίδοση του Mir με την ανανεωμένη και δυνατότερη Suzuki. Ο παγκόσμιος της Moto3 έχει μάθει να αγωνίζεται μανέτα με μανέτα και με ένα δευτερόλεπτο στις δοκιμές από τους πρώτους είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να βάλει σε εφαρμογή όλα όσα ξέρει από την Moto3…    

 

Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu – Ο πρωταθλητής WSBK που θέλει να σπάσει την κατάρα του MotoGP

Και ίσως η συγκυρία κανονισμών, κυβισμού και ελαστικών, να τον βοηθήσει περισσότερο από τους προηγούμενους
From WSBK to MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2025

Εδώ και 37 χρόνια, Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του WorldSBK πέρασαν στο MotoGP με όνειρα και φιλοδοξίες, αλλά κανείς δεν κατάφερε να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρα αυτά. Τα φώτα στον Toprak Razgatlioglu που, για το 2026, περνά από τον θρόνο του WorldSBK, στην αρένα του MotoGP

Ο μάγος των φρένων, δύο φορές (και ίσως σύντομα τρεις) Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αφήνει πίσω του τον κόσμο των Superbike. Από το 2026, θα οδηγεί στο MotoGP την εργοστασιακή Yamaha M1 με τα χρώματα της Prima Pramac.

Δεν είναι ο πρώτος που το δοκιμάζει. Αλλά η ιστορία δείχνει να μην είναι είναι με το μέρος του. Από τους 19 Παγκόσμιους Πρωταθλητές του WSBK, μόλις δύο κέρδισαν Grand Prix στο MotoGP: ο Ben Spies και ο Troy Bayliss. Πολλοί προσπάθησαν, αρκετοί τραυματίστηκαν, άλλοι δεν βρήκαν την κατάλληλη ομάδα, μερικοί δεν μπήκαν καν στον κόπο.

Τα μεγάλα ονόματα που δεν τα κατάφεραν

Ο Ben Spies, Πρωταθλητής Superbike το 2009, κέρδισε στο Assen το 2011, αλλά οι τραυματισμοί τον σταμάτησαν. Ο Troy Bayliss, αφού κατέκτησε τον τίτλο του WSBK το 2001, γύρισε στο MotoGP το 2006 για να αντικαταστήσει τον Sete Gibernau και κέρδισε θριαμβευτικά στη Valencia, χαρίζοντας στην Ducati το πρώτο της 1-2.

From WSBK to MotoGP

Colin Edwards, James Toseland, Neil Hodgson, Scott Russell, όλοι τους πρωταθλητές στο WSBK, αλλά χωρίς να κατορθώσουν νίκη στο MotoGP. Ο Edwards έχασε τη μεγάλη του στιγμή στην τελευταία στροφή του Assen το 2006. Ο Toseland ξεκίνησε δυνατά αλλά τραυματισμοί στον καρπό τον άφησαν πίσω. Ο Hodgson πάλευε με μη ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες.

From WSBK to MotoGP

Ο Cal Crutchlow έδειξε τον δρόμο, άρπαξε την ευκαιρία, έφυγε νωρίς από το WSBK και κέρδισε τρία MotoGP Grand Prix, περισσότερα από κάθε πρωταθλητή WSBK.

From WSBK to MotoGP

Οι βασιλιάδες που έμειναν στο κάστρο τους

Ο Carl Fogarty και ο Jonathan Rea, ζωντανοί θρύλοι του WSBK, είχαν την ταχύτητα για να τα βάλουν με τους καλύτερους του MotoGP, αλλά δεν έκαναν ποτέ το βήμα στη αρένα του MotoGP.

From WSBK to MotoGP

H ανάποδη διαδρομή

Max Biaggi, Alvaro Bautista, Carlos Checa, John Kocinski… Οι αναβάτες  του MotoGP που πήγαν στα Superbikes τα κατάφεραν σαφώς καλύτερα με κάποιους από αυτούς να προσθέτουν νέους τίτλους στις προθήκες τους.

From WSBK to MotoGP

Ο Toprak περίμενε μέχρι να έχει στο βιογραφικό του δύο τίτλους (και ίσως έναν τρίτο) πριν μεταπηδήσει στο MotoGP και την εργοστασιακή Yamaha. Το 2026 θα έχει έναν χρόνο να προσαρμοστεί, ενώ η Yamaha αναπτύσσει τη νέα V4 M1. Το 2027, τα ελαστικά του MotoGP αλλάζουν από Michelin σε Pirelli, τα ίδια με τα οποία έχει γράψει την ιστορία του στα Superbikes, ίσως αυτές να είναι οι ιδανικές συνθήκες για έναν rookie να παλέψει επί ίσοις όροις στην μεγάλη κατηγορία, με όλους να ξεκινάνε σε μία κενή σελίδα.

Η επόμενη σεζόν θα είναι απλά μεταβατική περίοδος, κανείς δεν περιμένει το παραμικρό δυναμικό αποτέλεσμα, αντιθέτως ο στόχος είναι η προετοιμασία για το 2027 με μία τελείως νέα V4 μοτοσυκλέτα από την Yamaha και στο Μιλάνο που βρεθήκαμε πριν λίγες ημέρες, στο σπίτι των MotoGP του Ιαπωνικού κατασκευαστή, είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι. Μόνο σίγουρο πως εργάζονται σκληρά για να φέρουν την πολυπόθητα αλλαγή και να επιστρέψουν στην ανταγωνιστικότητα. Ο Toprak δεν είναι ο μόνος δρόμος, η μόνη ομάδα που ρίχνουν στον πόλεμο, αλλά ακόμη ένα από τα πολλά εφόδια που μαζεύουν.

Στην θέση του τώρα ένας άλλος γνώριμος, ένας MotoGP αναβάτης που έχει τρέξει και σε Dakar, έχει τρέξει και στο εθνικό πρωτάθλημα Superbike των ΗΠΑ, ο Danilo Petrucci στην BMW για τα WSBK το 2026!

From WSBK to MotoGP