MotoGP: Η Yamaha λοξοκοιτάει V4 διάταξη κινητήρα πριν πάνε στα 850κ.εκ

Πληροφορίες ότι ήρθε η ώρα να αφήσουν τους εν σειρά τετρακύλινδρους κινητήρες
Η Yamaha λοξοκοιτάει V4 διάταξη κινητήρα πριν πάνε στα 850κ.εκ
Από το

motomag

11/9/2024

Η Yamaha έχει μείνει πλέον η μοναδική κατασκευάστρια εταιρεία στα MotoGP, που οι μοτοσυκλέτες τους έχουν τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Σε δύο αγωνιστικές σεζόν από τώρα, το 2027, οι ομάδες θα τρέχουν υποχρεωτικά με κινητήρες των 850 κυβικών εκατοστών, πράγμα που καθιστά μία μεγάλη και ακριβή αλλαγή μάταιη αυτή την στιγμή, εκτός και αν κάτι τέτοιο συμβάλλει ενεργά στην εξέλιξη του νέου, μικρότερου κυβισμού κινητήρα. Πράγμα που θα μπορούσε να δικαιολογεί μία απόφαση της Yamaha να μπει στα μονοπάτια της V4 διάταξης από τώρα, ιδιαίτερα αν αποφασίσουν οι κατασκευαστές να παγώσουν την εξέλιξη των MotoGP τα επόμενα δύο χρόνια προς μείωση κόστους, έναντι των αλλαγών του 2027. Αυτό σημαίνει πως η Yamaha θα πρέπει να προχωρήσει τώρα, διαφορετικά θα βρίσκεται ακόμη πιο πίσω στο μέλλον.

Αν και η εταιρεία των τριών διαπασών δεν έχει παραδεχτεί τίποτα δημοσίως, οι ερωτήσεις που θέσανε οι δημοσιογράφοι μετά τις δοκιμές του Misano, στους Fabio Quartararo και Alex Rins, δείξανε κάτι σύννεφα να αιωρούνται επί του θέματος. Χαρακτηριστικά όταν ερωτήθηκε ο Fabio, περί κινητήρα, απάντησε πως «πρέπει να λάβουμε υπόψη όλες τις ιδέες γύρω από το κομμάτι της διάταξης».

Με την πρόσληψη όμως του Luca Marmorini to 2022, έχοντας εργαστεί στο παρελθόν στη Formula 1 με τη Ferrari και την Toyota, όπως και στην Aprilia βελτιστοποιώντας την απόδοση και την αύξηση της αξιοπιστίας της μονάδας ισχύος στην ομάδα των MotoGP, ήρθε και η συμβουλή στη Yamaha να εξετάσει το ενδεχόμενο να στραφεί προς την V4 διάταξη.

Πάντως από την αρχή της νέας αγωνιστικής χρονιάς, τόσο ο Rins όσο και ο Quartararo, δοκιμάζουν διαφορετικές λύσεις προδιαγραφών κινητήρα, χωρίς να έχουν δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Το 2025 μετά την συμφωνία που υπεγράφη με την Pramac, η προαναφερθείσα θα τελέσει ρόλο ως δορυφορική ομάδα. Επιπλέον, η άφιξη του Max Bartolini, πρώην δεξί χέρι του Gigi Dall’Igna στη Ducati, ως Τεχνικού Διευθυντή στις αρχές της χρονιάς, θέτει τη Yamaha σε μια διαδικασία μετασχηματισμού, στοχεύοντας την ανάκτηση μιας ανταγωνιστικής M1, με τον Quartararo ως πρωτεργάτη.

Επίσης, ο Andrea Dovizioso, που πριν από τρεις εβδομάδες αντικατέστησε τον δοκιμαστή εξέλιξης Cal Crutchlow, σε μια ιδιωτική δοκιμή στο Misano, θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στο να βελτιωθεί η μοτοσυκλέτα. Ωστόσο το σχέδιο της εταιρείας είναι να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες του Augusto Fernandez, ως τον κύριο δοκιμαστή, μιας και ο Βρετανός ταλαιπωρείται από την υγεία του, την ίδια στιγμή όμως που υπάρχει η αντικρουόμενη πληροφορία να επιστρέψει ο Crutchlow στην Honda. Η ομάδα δοκιμών δεν είναι δευτερεύων ζήτημα στην εξέλιξη μίας νέας M1, αντιθέτως είναι καθοριστικής σημασίας στην διαδικασία για κάθε κατασκευαστή όπως εξηγείται εδώ, από τον Nakagami και τον νέο ρόλο που αναλαμβάνει στο HRC.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.