MotoGP Ιαπωνία: Άνετη νίκη Marquez & πρωταθλήτρια κατασκευαστών η Honda!

«Πρωταθλητής» νέων ο Quartararo!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2019

Πορεία για το τριπλό στέμμα έχει βάλει ο Marquez που έδωσε στην Honda το πρωτάθλημα κατασκευαστών και είναι σε μικρή απόσταση να κερδίσει και το πρωτάθλημα ομάδων όπου προηγείται η Ducati με 17 βαθμούς διαφορά. Αν το καταφέρει, που είναι και το πιο πιθανό, θα το έχει κάνει ολομόναχος…

Η στέψη της Honda ως παγκόσμια πρωταθλήτρια κατασκευαστών μέσα στο σπίτι της, στο Motegi, είναι τόσο σημαδιακό που μπορεί ακριβώς για αυτό τον λόγο, να πίεσε ο πρόεδρος τον Marquez να πάρει τον τίτλο στον προηγούμενο αγώνα. Ώστε να ξεχωρίσει εδώ ο τίτλος του καλύτερου κατασκευαστή. Το «πίεσε» είναι προφανώς σχήμα λόγου, δεν ήθελε καμία πίεση ο Marquez, περισσότερο εκείνο το τηλέφωνο πριν τον προηγούμενο αγώνα ήταν για να του πει να μην σκεφτεί πως θα πρέπει να περιμένει την Ιαπωνία, αν μπορεί να βγει πρωταθλητής ας το κάνει χωρίς δεύτερες σκέψεις. Σήμερα το πρωί του είπε να φέρει το πρωτάθλημα στην Honda, αλλά «να μην αγχώνεται κιόλας», πράγμα που στα αυτιά του Marquez σημαίνει πως δεν υπάρχει επιλογή, έπρεπε να κερδίσει… Η στέψη της Honda στην δική της πίστα ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει, καλύτερο και από το τριπλό στέμμα που βλέπει να έρχεται. Κι αυτό γιατί ο Marquez το θέλει αυτή την στιγμή περισσότερο από τον Dovizioso. Η επίθεση της Ducati στον τελευταίο γύρο μπορεί φαινομενικά να λέει το αντίθετο από την προηγούμενη πρόταση, πρακτικά συμφωνεί: Θα έπρεπε ο Dovizioso να τα δώσει όλα λίγο πιο νωρίς, αντί να φτάσει να θέλει δύο στροφές ακόμη για να περάσει τον Quartararo. Ο οποίος ευθύνεται και για την χειρότερο πτώση του Ιταλού φέτος…

Ο αγώνας ξεκίνησε με μία μάχη για τα ελαστικά. Η πρωινή ηλιοφάνεια έδωσε την θέση της σε μία συννεφιά, όπου μπορεί να ήταν βέβαιο πως δεν θα βρέξει όμως έριχνε την θερμοκρασία αρχικά κατά τρεις βαθμούς, που ήταν αρκετό για να αμφισβτήσουν οι ομάδες την απόφασή τους για τα ελαστικά. Η Ducati έβαλε την μεσαία γόμα, η Yamaha την μαλακή ενώ για ακόμη μία φορά παίχτηκε για φέτος το παιχνίδι των εντυπώσεων, μία μάχη στρατηγικής, ένας πόλεμος νεύρων, όπου έχεις αποφασίσει από πριν για τα ελαστικά, βγαίνεις με άλλα στην πίστα για να τα αλλάξεις τελευταία στιγμή. Ήταν κάτι που συνέβαινε πάντα και η συχνότητα φέτος είναι τέτοια που το βλέπεις σε κάθε αγώνα. Με τα ελαστικά να αλλάζουν και την απόφαση να δυσκολεύει από την απότομη πτώση της θερμοκρασίας, η εκκίνηση δόθηκε με τον Marquez να φεύγει μπροστά από την pole position.

Πίσω του θα ήταν ο Morbidelli, όμως δέχτηκε πίεση από τον Quartararo και αναγκάστηκε να ανοίξει γραμμή παραδίδοντας μπόλικες θέσεις. Θα ανέκαμπτε πάρα πολύ γρήγορα, μαζί και έναντι του Vinales, με τον Quartararo να κυνηγά τον Marquez. Στην 10η στροφή θα είχε ένα γλίστρημα, προειδοποιητικό, από το πιο κοντινό που θα έφτανε στον Ισπανό. Αμέσως μετά η ψαλίδα θα άνοιγε χωρίς πρακτικά να υπάρχει άλλη πρόκληση για τον Marquez τουλάχιστον φαινομενικά. Με τον Quartararo να πιέζει την κατάσταση ο Marquez αναγκαζόταν να ελέγχει τον ρυθμό του, κι αυτό γιατί είχαν υπολογίσει με την ομάδα ένα αγωνιστικό γυρολόγιο που δεν θα απαιτούσε να κατέβει στο 1.45 βάζοντας την αντίστοιχη ποσότητα καυσίμου. Για τον Marquez τα ελαστικά ήταν δεύτερο πρόβλημα, η πρόκληση να μην μείνει από καύσιμο μέσα στο ναό της Honda ήταν πρώτη. Ενάμιση γύρο πριν το τέλος του αγώνα είδε το λαμπάκι της βενζίνης να ανάβει και αυτό σημαίνει πως έχει το πολύ τρεις γύρους. Στην πράξη ολοκλήρωσε τον αγώνα και μερικές στροφές ακόμη. Ο Quartararo με λίγα λόγια παραλίγο να βγάλει εκτός στρατηγικής την Honda και να κερδίσει τον Marquez επειδή τον πίεζε να ελέγξει τον αγώνα, από απόσταση πάντα με διαφορά που έφτανε το 1,5 δευτερόλεπτο, αλλά ο Marquez δεν είναι ο αναβάτης που περιμένεις να φτάσεις στο πίσω του ελαστικό για να ανταποκριθεί.

Ο Quartararo με την μαλακιά γόμα προσπάθησε αρχικά να τον ακολουθήσει αλλά δεν υπήρχε περίπτωση, επικεντρώθηκε στο να μην έχει πρόβλημα με κάποιον από τους πίσω. Ο Morbidelli στην αρχή έκανε καλή δουλειά παλεύοντας με τον Miller που εκμεταλλευόμενος τις μεγάλες ευκαιρίες που δίνει αυτή η πίστα για κάποιον που έχει την δύναμη στις ευθείες, πάλευε με τις Yamaha και κέρδιζε. Πρώτα τον Vinales κι έπειτα τον Morbidelli. Ο Rossi ήταν πολύ πίσω, έφτασε στην 14η θέση και στο τέλος του αγώνα, παρόλο που είχε πλησιάσει στην δεκάδα, έπεσε από απώλεια πρόσφυσης εμπρός, σε ένα πολύ άσχημο Σαββατοκύριακο για αυτόν.

Ο Dovizioso πάλευε πίσω από τις Yamaha, κέρδισε τελικά την μάχη με τον Vinales, και βρέθηκε μαζί με τον Miller που με τον Morbidelli άλλαζαν θέσεις. Μέχρι που ο Miller βγήκε από την εξίσωση αντιμετωπίζοντας προβλήματα με την μοτοσυκλέτα του και μετά βίας τερμάτισε στην δεκάδα.

Όσο γράφονταν γύροι, τα μαλακά ελαστικά των Yamaha έδιναν την θέση τους στη μεσαία γόμα του Dovizioso. Ο Morbidelli έχασε την θέση του και στο διπλό apex θα περνούσε και ο Vinales με πολύ όμορφο τρόπο. Ο Morbidelli δεν έκανε εκεί κάποιο λάθος, δεν άνοιξε γραμμή, απλά πήρε την γρήγορη αγωνιστική γραμμή και ο Vinales την αμυντική, αυτή που θα κρατούσε αν κάποιος οδηγούσε πίσω του. Κατάφερε να την κρατήσει χωρίς λάθη και πέρασε χειρουργικά μπροστά. Αμέσως μετά έβαλε πολλές φορές τον τροχό του δίπλα στον Dovizioso αλλά πρακτικά δεν τον απείλησε ποτέ, ούτε και του έκοψε φόρα. Η προσπάθειά του να περάσει, δεν ήταν από εκείνες που εμπλέκονται αναβάτες και χάνουν απόσταση από τον εμπρός, το ίδιο είπε και ο Ιταλός αργότερα. Ο Quartararo είχε προσπαθήσει να κρατήσει όσο περισσότερο γινόταν το ελαστικό του και τα κατάφερε, με την επίθεση του Dovizioso να είναι καταιγιστική, ψαλιδίζοντας ενάμισι δευτερόλεπτο μέχρι την τελευταία στροφή. Ήθελε άλλες δύο για να παλέψει έμπρακτα με την Yamaha.

Ο Quartararo κέρδιζε έτσι το τίτλο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου, και μάλιστα τρεις γύρους πριν το τέλος του πρωταθλήματος ενώ έχει βάλει στόχο ακόμη και την τρίτη υψηλότερη βαθμολογία στο πρωτάθλημα!

Οι μάχες για την τελευταία θέση στο βάθρο κράτησαν το θέαμα, την ώρα που ο Marquez είχε την δική του αγωνία για το αν θα μείνει από βενζίνη μέσα στον ναό της Honda και αντί να τους δοξάσει, τους ντροπιάσει.

Στην Moto2 ο Luca Marini κατάφερε να φέρει μία συνεχόμενη νίκη, κάτι που είχε να κάνει από το 2018, με τον Luthi να τον κυνηγά και να ανταλλάζουν θέσεις. Πίσω τους είδαμε πολύ καλές μάχες με Martin και Baldassarri και τον νεότερο Marquez που είχε κάνει το σώσιμο της δεκαετίας το Σάββατο να μην καταφέρνει να κρατηθεί σε αυτή την σκληρά αγωνιζόμενη πεντάδα. Χαρακτηριστική στιγμή του αγώνα η εγκατάλειψη του Marco Bezzecchi που έκανε εμετό μέσα στο κράνος του και αναγκάστηκε να σταματήσει τον αγώνα…

Στην Moto3 ο Dalla Porta νίκησε με πολύ μικρή διαφορά τους Arenas και Vietti.

Πηγαίνουμε τώρα στην Αυστραλία σε μία πίστα που ευνοεί την Yamaha, την αγαπημένη του Vinales και με μεγάλο ερωτηματικό για τον Quartararo όπου περιμένουμε να δούμε πώς θα αποδώσει. Ήπιες αλλά γρήγορες στροφές είναι το καλύτερο για την Yamaha με τον Marquez να θέλει την νίκη για να ψαλιδίσει την διαφορά 17 βαθμών από την ομάδα της Ducati. Είναι πλέον αυτός, απέναντι σε δύο Ducati, έτσι το βλέπει, στον αγώνα του για το τριπλό στέμμα…

το κοντυνότερο που έχει έφτασε κανείς στον Marquez μέσα στον αγώνα, και το πιο κοντυνό για τον Hafizh Syahrin στην έως τώρα καριέρα του... βοήθησε το Marquez να επιστρέψει στα pit

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
161.9
42'41.492
2
Yamaha
161.8
+0.870
3
Ducati
161.8
+1.325
4
Yamaha
161.7
+2.608
5
Honda
161.3
+9.140
6
Yamaha
161.3
+9.187
7
Suzuki
161.3
+9.306
8
Suzuki
161.2
+10.695
9
Ducati
161.0
+14.216
10
Ducati
160.7
+18.909
11
KTM
160.3
+25.554
12
KTM
160.1
+27.870
13
Ducati
160.0
+29.983
14
KTM
159.9
+31.232
15
Aprilia
159.9
+32.546
16
Honda
159.6
+37.482
17
Honda
159.4
+40.410
18
Ducati
159.2
+43.458
19
KTM
159.0
+46.206
20
Suzuki
158.8
+50.235
 
Yamaha
160.9
4 Laps
 
Aprilia
158.5
17 Laps

 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες