MotoGP Ιαπωνία: Άνετη νίκη Marquez & πρωταθλήτρια κατασκευαστών η Honda!

«Πρωταθλητής» νέων ο Quartararo!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2019

Πορεία για το τριπλό στέμμα έχει βάλει ο Marquez που έδωσε στην Honda το πρωτάθλημα κατασκευαστών και είναι σε μικρή απόσταση να κερδίσει και το πρωτάθλημα ομάδων όπου προηγείται η Ducati με 17 βαθμούς διαφορά. Αν το καταφέρει, που είναι και το πιο πιθανό, θα το έχει κάνει ολομόναχος…

Η στέψη της Honda ως παγκόσμια πρωταθλήτρια κατασκευαστών μέσα στο σπίτι της, στο Motegi, είναι τόσο σημαδιακό που μπορεί ακριβώς για αυτό τον λόγο, να πίεσε ο πρόεδρος τον Marquez να πάρει τον τίτλο στον προηγούμενο αγώνα. Ώστε να ξεχωρίσει εδώ ο τίτλος του καλύτερου κατασκευαστή. Το «πίεσε» είναι προφανώς σχήμα λόγου, δεν ήθελε καμία πίεση ο Marquez, περισσότερο εκείνο το τηλέφωνο πριν τον προηγούμενο αγώνα ήταν για να του πει να μην σκεφτεί πως θα πρέπει να περιμένει την Ιαπωνία, αν μπορεί να βγει πρωταθλητής ας το κάνει χωρίς δεύτερες σκέψεις. Σήμερα το πρωί του είπε να φέρει το πρωτάθλημα στην Honda, αλλά «να μην αγχώνεται κιόλας», πράγμα που στα αυτιά του Marquez σημαίνει πως δεν υπάρχει επιλογή, έπρεπε να κερδίσει… Η στέψη της Honda στην δική της πίστα ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει, καλύτερο και από το τριπλό στέμμα που βλέπει να έρχεται. Κι αυτό γιατί ο Marquez το θέλει αυτή την στιγμή περισσότερο από τον Dovizioso. Η επίθεση της Ducati στον τελευταίο γύρο μπορεί φαινομενικά να λέει το αντίθετο από την προηγούμενη πρόταση, πρακτικά συμφωνεί: Θα έπρεπε ο Dovizioso να τα δώσει όλα λίγο πιο νωρίς, αντί να φτάσει να θέλει δύο στροφές ακόμη για να περάσει τον Quartararo. Ο οποίος ευθύνεται και για την χειρότερο πτώση του Ιταλού φέτος…

Ο αγώνας ξεκίνησε με μία μάχη για τα ελαστικά. Η πρωινή ηλιοφάνεια έδωσε την θέση της σε μία συννεφιά, όπου μπορεί να ήταν βέβαιο πως δεν θα βρέξει όμως έριχνε την θερμοκρασία αρχικά κατά τρεις βαθμούς, που ήταν αρκετό για να αμφισβτήσουν οι ομάδες την απόφασή τους για τα ελαστικά. Η Ducati έβαλε την μεσαία γόμα, η Yamaha την μαλακή ενώ για ακόμη μία φορά παίχτηκε για φέτος το παιχνίδι των εντυπώσεων, μία μάχη στρατηγικής, ένας πόλεμος νεύρων, όπου έχεις αποφασίσει από πριν για τα ελαστικά, βγαίνεις με άλλα στην πίστα για να τα αλλάξεις τελευταία στιγμή. Ήταν κάτι που συνέβαινε πάντα και η συχνότητα φέτος είναι τέτοια που το βλέπεις σε κάθε αγώνα. Με τα ελαστικά να αλλάζουν και την απόφαση να δυσκολεύει από την απότομη πτώση της θερμοκρασίας, η εκκίνηση δόθηκε με τον Marquez να φεύγει μπροστά από την pole position.

Πίσω του θα ήταν ο Morbidelli, όμως δέχτηκε πίεση από τον Quartararo και αναγκάστηκε να ανοίξει γραμμή παραδίδοντας μπόλικες θέσεις. Θα ανέκαμπτε πάρα πολύ γρήγορα, μαζί και έναντι του Vinales, με τον Quartararo να κυνηγά τον Marquez. Στην 10η στροφή θα είχε ένα γλίστρημα, προειδοποιητικό, από το πιο κοντινό που θα έφτανε στον Ισπανό. Αμέσως μετά η ψαλίδα θα άνοιγε χωρίς πρακτικά να υπάρχει άλλη πρόκληση για τον Marquez τουλάχιστον φαινομενικά. Με τον Quartararo να πιέζει την κατάσταση ο Marquez αναγκαζόταν να ελέγχει τον ρυθμό του, κι αυτό γιατί είχαν υπολογίσει με την ομάδα ένα αγωνιστικό γυρολόγιο που δεν θα απαιτούσε να κατέβει στο 1.45 βάζοντας την αντίστοιχη ποσότητα καυσίμου. Για τον Marquez τα ελαστικά ήταν δεύτερο πρόβλημα, η πρόκληση να μην μείνει από καύσιμο μέσα στο ναό της Honda ήταν πρώτη. Ενάμιση γύρο πριν το τέλος του αγώνα είδε το λαμπάκι της βενζίνης να ανάβει και αυτό σημαίνει πως έχει το πολύ τρεις γύρους. Στην πράξη ολοκλήρωσε τον αγώνα και μερικές στροφές ακόμη. Ο Quartararo με λίγα λόγια παραλίγο να βγάλει εκτός στρατηγικής την Honda και να κερδίσει τον Marquez επειδή τον πίεζε να ελέγξει τον αγώνα, από απόσταση πάντα με διαφορά που έφτανε το 1,5 δευτερόλεπτο, αλλά ο Marquez δεν είναι ο αναβάτης που περιμένεις να φτάσεις στο πίσω του ελαστικό για να ανταποκριθεί.

Ο Quartararo με την μαλακιά γόμα προσπάθησε αρχικά να τον ακολουθήσει αλλά δεν υπήρχε περίπτωση, επικεντρώθηκε στο να μην έχει πρόβλημα με κάποιον από τους πίσω. Ο Morbidelli στην αρχή έκανε καλή δουλειά παλεύοντας με τον Miller που εκμεταλλευόμενος τις μεγάλες ευκαιρίες που δίνει αυτή η πίστα για κάποιον που έχει την δύναμη στις ευθείες, πάλευε με τις Yamaha και κέρδιζε. Πρώτα τον Vinales κι έπειτα τον Morbidelli. Ο Rossi ήταν πολύ πίσω, έφτασε στην 14η θέση και στο τέλος του αγώνα, παρόλο που είχε πλησιάσει στην δεκάδα, έπεσε από απώλεια πρόσφυσης εμπρός, σε ένα πολύ άσχημο Σαββατοκύριακο για αυτόν.

Ο Dovizioso πάλευε πίσω από τις Yamaha, κέρδισε τελικά την μάχη με τον Vinales, και βρέθηκε μαζί με τον Miller που με τον Morbidelli άλλαζαν θέσεις. Μέχρι που ο Miller βγήκε από την εξίσωση αντιμετωπίζοντας προβλήματα με την μοτοσυκλέτα του και μετά βίας τερμάτισε στην δεκάδα.

Όσο γράφονταν γύροι, τα μαλακά ελαστικά των Yamaha έδιναν την θέση τους στη μεσαία γόμα του Dovizioso. Ο Morbidelli έχασε την θέση του και στο διπλό apex θα περνούσε και ο Vinales με πολύ όμορφο τρόπο. Ο Morbidelli δεν έκανε εκεί κάποιο λάθος, δεν άνοιξε γραμμή, απλά πήρε την γρήγορη αγωνιστική γραμμή και ο Vinales την αμυντική, αυτή που θα κρατούσε αν κάποιος οδηγούσε πίσω του. Κατάφερε να την κρατήσει χωρίς λάθη και πέρασε χειρουργικά μπροστά. Αμέσως μετά έβαλε πολλές φορές τον τροχό του δίπλα στον Dovizioso αλλά πρακτικά δεν τον απείλησε ποτέ, ούτε και του έκοψε φόρα. Η προσπάθειά του να περάσει, δεν ήταν από εκείνες που εμπλέκονται αναβάτες και χάνουν απόσταση από τον εμπρός, το ίδιο είπε και ο Ιταλός αργότερα. Ο Quartararo είχε προσπαθήσει να κρατήσει όσο περισσότερο γινόταν το ελαστικό του και τα κατάφερε, με την επίθεση του Dovizioso να είναι καταιγιστική, ψαλιδίζοντας ενάμισι δευτερόλεπτο μέχρι την τελευταία στροφή. Ήθελε άλλες δύο για να παλέψει έμπρακτα με την Yamaha.

Ο Quartararo κέρδιζε έτσι το τίτλο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου, και μάλιστα τρεις γύρους πριν το τέλος του πρωταθλήματος ενώ έχει βάλει στόχο ακόμη και την τρίτη υψηλότερη βαθμολογία στο πρωτάθλημα!

Οι μάχες για την τελευταία θέση στο βάθρο κράτησαν το θέαμα, την ώρα που ο Marquez είχε την δική του αγωνία για το αν θα μείνει από βενζίνη μέσα στον ναό της Honda και αντί να τους δοξάσει, τους ντροπιάσει.

Στην Moto2 ο Luca Marini κατάφερε να φέρει μία συνεχόμενη νίκη, κάτι που είχε να κάνει από το 2018, με τον Luthi να τον κυνηγά και να ανταλλάζουν θέσεις. Πίσω τους είδαμε πολύ καλές μάχες με Martin και Baldassarri και τον νεότερο Marquez που είχε κάνει το σώσιμο της δεκαετίας το Σάββατο να μην καταφέρνει να κρατηθεί σε αυτή την σκληρά αγωνιζόμενη πεντάδα. Χαρακτηριστική στιγμή του αγώνα η εγκατάλειψη του Marco Bezzecchi που έκανε εμετό μέσα στο κράνος του και αναγκάστηκε να σταματήσει τον αγώνα…

Στην Moto3 ο Dalla Porta νίκησε με πολύ μικρή διαφορά τους Arenas και Vietti.

Πηγαίνουμε τώρα στην Αυστραλία σε μία πίστα που ευνοεί την Yamaha, την αγαπημένη του Vinales και με μεγάλο ερωτηματικό για τον Quartararo όπου περιμένουμε να δούμε πώς θα αποδώσει. Ήπιες αλλά γρήγορες στροφές είναι το καλύτερο για την Yamaha με τον Marquez να θέλει την νίκη για να ψαλιδίσει την διαφορά 17 βαθμών από την ομάδα της Ducati. Είναι πλέον αυτός, απέναντι σε δύο Ducati, έτσι το βλέπει, στον αγώνα του για το τριπλό στέμμα…

το κοντυνότερο που έχει έφτασε κανείς στον Marquez μέσα στον αγώνα, και το πιο κοντυνό για τον Hafizh Syahrin στην έως τώρα καριέρα του... βοήθησε το Marquez να επιστρέψει στα pit

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
161.9
42'41.492
2
Yamaha
161.8
+0.870
3
Ducati
161.8
+1.325
4
Yamaha
161.7
+2.608
5
Honda
161.3
+9.140
6
Yamaha
161.3
+9.187
7
Suzuki
161.3
+9.306
8
Suzuki
161.2
+10.695
9
Ducati
161.0
+14.216
10
Ducati
160.7
+18.909
11
KTM
160.3
+25.554
12
KTM
160.1
+27.870
13
Ducati
160.0
+29.983
14
KTM
159.9
+31.232
15
Aprilia
159.9
+32.546
16
Honda
159.6
+37.482
17
Honda
159.4
+40.410
18
Ducati
159.2
+43.458
19
KTM
159.0
+46.206
20
Suzuki
158.8
+50.235
 
Yamaha
160.9
4 Laps
 
Aprilia
158.5
17 Laps

 

Ετικέτες

WorldSBK: Οι επικρατέστεροι στην μάχη για τη θέση του Bulega στη Ducati

Βασικοί υποψήφιοι ο Franco Morbidelli και ο Manuel Gonzalez
morbidelli
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2026

Με τον Nicolo Bulega να βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη μεταγραφή του στη VR46 Ducati για το MotoGP του 2027, η Aruba.it Racing Ducati έχει ήδη στρέψει την προσοχή της στον διάδοχό του. Τα ονόματα που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας είναι εκείνα των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez.

Ο Nicolo Bulega πραγματοποιεί μια εντυπωσιακή σεζόν στο WorldSBK, έχοντας κερδίσει σχεδόν όλους τους αγώνες μέχρι στιγμής και βρισκόμενος πολύ κοντά στην κατάκτηση του πρώτου του παγκόσμιου τίτλου. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει στις δοκιμές της νέας Ducati MotoGP των 850 κ.εκ., ενώ όλα δείχνουν ότι το 2027 θα μετακινηθεί στα MotoGP με την ομάδα VR46 του Valentino Rossi.

Με τον Iker Lecuona να έχει ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του με την εργοστασιακή Ducati στο WorldSBK, απομένει μία μόνο διαθέσιμη θέση για το 2027.

Ο παλιός είναι αλλιώς - Το φαβορί της Ducati

Σύμφωνα με το πληροφορίες, ο Franco Morbidelli εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως το φαβορί για το κόκκινο γκαραζ.

Η πορεία του Ιταλού στα MotoGP φαίνεται να ολοκληρώνεται στο τέλος του 2026. Μετά τη σπουδαία σεζόν του 2020, όταν κατέκτησε τρεις νίκες και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στη δεύτερη θέση με την Petronas Yamaha SRT, η καριέρα του δεν ακολούθησε ανάλογη πορεία.

Morbidelli

Η μετακίνησή του στην εργοστασιακή Yamaha δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, ενώ η πρώτη του χρονιά με Ducati στην Pramac επηρεάστηκε από σοβαρό τραυματισμό πριν από την έναρξη της σεζόν. Από το 2025 αγωνίζεται με τη VR46, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να επανέλθει στα επίπεδα απόδοσης του παρελθόντος.

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της Aruba Ducati, Serafino Foti, βλέπει θετικά την επιλογή του Morbidelli. Επιπλέον, η ιταλική του υπηκοότητα θεωρείται πλεονέκτημα για μια εργοστασιακή ιταλική ομάδα.

Ένα ακόμη στοιχείο υπέρ του είναι ότι χρησιμοποιεί συστηματικά μια Ducati Panigale V4 στις προπονήσεις της VR46 Academy, ενώ η μετάβαση του WorldSBK στα ελαστικά Michelin από το 2027 θα μπορούσε να διευκολύνει σημαντικά την προσαρμογή του, καθώς διαθέτει πολυετή εμπειρία με τα συγκεκριμένα ελαστικά από τα MotoGP.

Μα και ο νέος είναι ωραίος - Η εναλλακτική λύση

Ο δεύτερος βασικός υποψήφιος είναι ο Manuel Gonzalez, ο οποίος προηγείται στο πρωτάθλημα Moto2 με σημαντική διαφορά.

Παρά την εξαιρετική του πορεία, οι πιθανότητες να βρεθεί στα MotoGP το 2027 φαίνεται να μειώνονται, καθώς οι διαθέσιμες θέσεις είναι ελάχιστες. Έτσι, μια εργοστασιακή θέση στο WorldSBK θα αποτελούσε ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή.

Manuel Gonzalez

Ο Ισπανός γνωρίζει ήδη το περιβάλλον των μοτοσυκλετών παραγωγής, αφού πριν μεταβεί στα Grand Prix είχε στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής Supersport 300 το 2019, ενώ το 2021 ολοκλήρωσε τρίτος το παγκόσμιο Supersport.

Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Morbidelli, δεν διαθέτει εμπειρία με τα ελαστικά Michelin ούτε με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες του WorldSBK, κάτι που θα μπορούσε να δυσκολέψει την προσαρμογή του.

Η τελική απόφαση εκκρεμεί

Η Ducati δεν έχει ακόμη λάβει την οριστική της απόφαση, όμως όλα δείχνουν ότι η επιλογή θα γίνει μεταξύ των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez, χωρίς πάντως να αποκλείονται εκπλήξεις με τόσους έμπειρους και γνωστούς αναβάτες να περισσεύουν από το MotoGP.

Αν τελικά ο Bulega μετακινηθεί στη VR46 για το MotoGP του 2027, η εργοστασιακή ομάδα του WorldSBK θα κληθεί να αποφασίσει αν θα επενδύσει στην εμπειρία ενός αναβάτη με πολυετή παρουσία στα MotoGP ή σε έναν από τους πιο ελπιδοφόρους νέους αναβάτες της Moto2.