MotoGP Ιαπωνίας: Πολεμική κατάταξη! Κράτησε ο Dovizioso από 1ος-6ος ο Marquez!

Αναμένεται μία από τις πιο εκρηκτικές εκκινήσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2018

Η σημερινή κατάταξη προετοίμασε το έδαφος για μία από τις πιο εκρηκτικές εκκινήσεις, σε έναν αγώνα με μεγάλες πιθανότητες να στέψει τον Marquez πρωταθλητή μέσα στο Motegi, κάτι που για τους Ιάπωνες της Honda θα είναι μία ουτοπία από την οποία θα κάνουν καιρό να συνέλθουν.

Σε περίπτωση που ο Motul Grand Prix of Japan είναι ένας στεγνός αγώνας, όπως κι έχει μεγάλες πιθανότητες να είναι, θα στηθεί ένας από τους πιο εκρηκτικούς αγώνες, το μίγμα που έχει συντελεστεί αυτές τις ημέρες είναι σπάνιο. Η Ducati είναι ευνοημένη σε αυτή την πίστα που απαιτεί δυνατές επιταχύνσεις αλλά και φοβερή πίεση στα φρένα, και παρόλο που δεν έχει τον Lorenzo, ο Dovizioso είναι στο στοιχείο του και μπορεί μόνος του εκεί να κάνει μπροστά να κάνει θαύματα. Πρόκειται για μία πολύ τεχνική πίστα που δίνει την εντύπωση πως χρειάζεται επιθετικότητα, ενώ στην πράξη θέλει το ανάποδο και έτσι ο Dovizioso έχει το πάνω χέρι.

Αυτό το τρίπτυχο, πίστας, μοτοσυκλέτας, αναβάτη, ευνοεί ιδιαίτερα την ομάδα της Ducati και εκεί κρύβεται και ο λόγος που σήμερα θα ξεκινήσουν από την πρώτη σειρά εκκίνησης, την στιγμή που αντίστοιχα όλες οι δορυφορικές Ducati είχαν μία εκπληκτική ημέρα. Ο Miller και ο Bautista ήταν σήμερα εξαιρετικοί, με τον Miller να φτάνει την pole position και να την κρατά περισσότερο από όσο την κράτησε ο Marquez. Σημείωσε έπειτα μία ήπια πτώση από απώλεια πρόσφυσης εμπρός, από την οποία σηκώθηκε και συνέχισε τον γύρο καταλήγοντας τελικά στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

Η Ducati λοιπόν είναι σε πλεονεκτική θέση ενώ στην δεύτερη θέση της εκκίνησης, ο Zarco έχει την ταχύτερη Yamaha. Κάνοντας μία κοιλιά στην απόδοσή του, ανταλλάσσοντας αυτό το διάστημα φιλοφρονήσεις με την Yamaha από την οποία αποχωρεί στο τέλος της χρονιάς για την KTM, ο Γάλλος δείχνει πως έχει επιστρέψει και ήταν έτοιμος για pole position. Σήμερα θα τον βλέπαμε πρώτο αν μία αλλαγή από τρίτη σε δευτέρα δεν πήγαινε ακριβώς όπως το ήθελε χάνοντας μόλις πέντε με έξι χιλιοστά του δευτερολέπτου. Μία τρίχα, στην κυριολεξία λοιπόν, τον χωρίζει από την πρώτη θέση του Dovizioso και αύριο θέλει να οδηγήσει τον αγώνα. Εκτός από το γεγονός πως το δήλωσε ξεκάθαρα, μιλάμε για τον Zarco που έχει αποδείξει πως μπορεί να νικήσει μέσα στην Ιαπωνία και θέλει επίσης να ολοκληρώσει την πορεία του στην Yamaha με αξιώσεις και όπου μπορεί εμπρός από τις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες.

Ανάμεσα σε αυτούς τους δύο υπάρχει μία πληθώρα αναβατών, που όλοι τους μπορούν να κάνουν τον ίδιο, νικητήριο χρόνο. Το πόσο θα αντέξουν να το κάνουν αυτό είναι που αύριο θα αποτελέσει τον πιο μεγάλο αστάθμητο παράγοντα! Ο Crutchlow σήμερα μπορούσε να είναι όχι απλά μέσα στην πρώτη τριάδα, αλλά ακόμα και στην pole position την οποία και κράτησε για λίγο, κι έχει μπροστά του τον Miller που επίσης βρίσκεται ακριβώς στην ίδια κατάσταση. Τους χωρίζει από τον Marquez ο Iannone, ο οποίος αύριο θα προσπαθήσει να στρίψει στις πρώτες θέσεις αλλά και θα πασχίσει για το καλύτερο δυνατό. Πόση ώρα θα αποτελεί τον αστάθμητο παράγοντα στον αυριανό αγώνα είναι κάτι που και ο ίδιος θα ήθελε να ξέρει, το μόνο σίγουρο είναι πως θα παλέψει τόσο με τους εμπρός, όσο και με εκείνους που θα προσπαθήσουν να τον περάσουν, εξαιρώντας τον Marquez που αναμένεται να είναι ο ταχύτερος μαζί με τον Dovizioso.

Πίσω του λοιπόν είναι οι εργοστασιακές Yamaha και η άλλη Suzuki με τον Rins να δοκιμάζει τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα και να μένει ιδιαίτερα ικανοποιημένος..

Αύριο το πρωί λοιπόν, στις 08:00 δική μας ώρα, θα γίνει η φλογισμένη εκκίνηση ενός σίγουρα εξαιρετικού αγώνα με αρκετές πιθανότητες να μας δώσει πρωταθλητή.

Ποιες είναι αυτές; Αν κερδίσει καταρχήν ο Marquez κερδίζει και το πρωτάθλημα, όπως επίσης και αν κρατήσει πίσω του τον Dovizioso μέχρι και την πέμπτη θέση! Και έκτος όμως να τερματίσει, αν η Ducati είναι στην πέμπτη θέση τότε πάλι θα είναι ο φετινός πρωταθλητής, ενώ αν πέσουν και οι δύο τότε είναι και πάλι πρωταθλητής εκτός κι αν τότε κερδίσει ο Rossi…

Τα πρώτα δύο σενάρια έχουν βέβαια τεράστιες πιθανότητες να συμβούν, κι αν όχι τότε απλά καθυστερούμε το προδιαγεγραμμένο… Οι συνθήκες για έναν μαγικό αγώνα, έχουν ήδη συγκεντρωθεί!

 

Κατάταξη εκκίνησης Motul Grand Prix of Japan

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ. 1ου
Διαφ.Προηγ.
1
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'44.590
 
 
2
Johann ZARCO
Yamaha
1'44.658
0.068
0.068
3
Jack MILLER
Ducati
1'44.727
0.137
0.069
4
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'44.820
0.230
0.093
5
Andrea IANNONE
Suzuki
1'44.832
0.242
0.012
6
Marc MARQUEZ
Honda
1'44.889
0.299
0.057
7
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'45.140
0.550
0.251
8
Alex RINS
Suzuki
1'45.225
0.635
0.085
9
Valentino ROSSI
Yamaha
1'45.265
0.675
0.040
10
Alvaro BAUTISTA
Ducati
1'45.396
0.806
0.131
11
Dani PEDROSA
Honda
1'45.519
0.929
0.123
12
Takaaki NAKAGAMI
Honda
1'46.168
1.578
0.649
 
Αποτελέσματα Q1:
 
 
 
 
Q2
Alvaro BAUTISTA
Ducati
1'45.429
 
 
Q2
Takaaki NAKAGAMI
Honda
1'45.656
0.227
0.227
13
Bradley SMITH
KTM
1'45.722
0.293
0.066
14
Pol ESPARGARO
KTM
1'45.742
0.313
0.020
15
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'45.759
0.330
0.017
16
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
1'45.765
0.336
0.006
17
Franco MORBIDELLI
Honda
1'45.969
0.540
0.204
18
Karel ABRAHAM
Ducati
1'46.072
0.643
0.103
19
Aleix ESPARGARO
Aprilia
1'46.183
0.754
0.111
20
Katsuyuki NAKASUGA
Yamaha
1'46.441
1.012
0.258
21
Scott REDDING
Aprilia
1'46.571
1.142
0.130
22
Xavier SIMEON
Ducati
1'46.573
1.144
0.002
23
Thomas LUTHI
Honda
1'46.817
1.388
0.244
24
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
1'47.106
1.677
0.289
25
Jordi TORRES
Ducati
1'47.147
1.718
0.041

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.