MotoGP Jerez 2022–FP1/FP2: Με φόρα ο Quartararo!

Ελάχιστες οι διαφορές στους χρόνους
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/4/2022

Ονειρικό ήταν το ξεκίνημα του αγωνιστικού τριημέρου για την Suzuki, καθώς στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά οι αναβάτες της έκαναν το 1-2, καθώς σήμερα το πρωί οι Mir και Rins κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις (με αυτή τη σειρά), με την κορυφαία πεντάδα να έχει μερικές εκπλήξεις αφού ο Alex Marquez ήταν τρίτος, ο Aleix Espargaro τέταρτος και ο Fabio Quartararo πέμπτος.

H χθεσινοβραδινή βροχή δεν εμπόδισε τους αναβάτες και με την βοήθεια του ήλιου έμεινε μόνο λίγη υγρασία στην πίστα. Ο Quartarao μπήκε δυνατά, αλλά είχε μια πτώση από γλίστρημα του πίσω τροχού στην τελευταία στροφή –και ενώ ήταν πρώτος στους χρόνους. Αυτή η πτώση δεν ήταν εντελώς ανώδυνη, καθώς χτύπησε στην… "ευαίσθητη περιοχή", αλλά δεν ήταν τόσο σοβαρή ώστε να τον εμποδίσει να αστειευτεί με το γεγονός.

Ο πρώτος αναβάτης που μπήκε μπροστά από τον Γάλλο ήταν ο Pol Espargararo, με τον Marc Marquez να ανεβαίνει στην τρίτη θέση. Λίγο αργότερα ανέλαβε τα ηνία ο Joan Mir, ενώ ο Quartaro άρχισε να συνέρχεται από την πτώση και να ανεβαίνει θέσεις στον πίνακα των χρόνων, μέχρι που έφτασε στην κορυφή λίγο πριν τον "εκθρονίσει" ο Aleix Espargaro.

Ο Γάλλος επιχείρησε να ξαναπάρει την πρωτοπορία, αλλά ένα ακόμη high side από το Μ1 του κατέστρεψε τον γύρο, ευτυχώς χωρίς να σημειώσει άλλη μία πτώση. Παρόλα αυτά, λίγο αργότερα είχε και μία έξοδο στην πέμπτη στροφή της πίστας.

Αντιθέτως, ο Alex Marquez δεν αντιμετώπισε κανένα τέτοιο πρόβλημα και βρέθηκε για λίγο στην κορυφή, μέχρι που απάντησε ο Mir, ακολουθούμενος από τον team mate του, τον Alex Rins, ο οποίος σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση με διαφορά μόλις στα 25 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η πρώτη δεκάδα των πιο γρήγορων αναβατών κινούνται μέσα σε ένα πλαίσιο 560 χιλιοστών του δευτερολέπτου, με τον Marc Marquez να βρίσκεται για λίγο έξω από αυτήν, στην ενδέκατη θέση.

Τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά (FP2) είχαν διαφορετική εξέλιξη, με τον Quartararo να ανακτά την ορμή του και να γράφει τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας. Ήταν ένα επεισοδιακό session με αρκετές πτώσεις, δύο εκ των οποίων ανήκαν στον Marc Marquez και μάλιστα στον ίδιο γύρο (!) με αποτέλεσμα να τελειώσει την ημέρα στην 19η θέση.

Εξαιρετική επίδοση είχε και ο Bagnaia, o οποίος με το "καλημέρα" κατάφερε να σημειώσει χρόνο ταχύτερο από τον χρόνο των δύο Suzuki στα FP1. Η χαρά του όμως δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Quartararo πήρε γρήγορα την πρωτοπορία, με τους Mir και Aleix Espargaro να ακολουθούν το παράδειγμά του αμέσως μετά. Ο αναβάτης μάλιστα της Aprilia κράτησε την πρώτη θέση μέχρι σχεδόν τα μισά των δοκιμαστικών, ώσπου ο Takaaki Nakagami έβαλε ένα μαλακό ελαστικό, μπαίνοντας την κορυφή του πίνακα, με μόλις εφτά λεπτά να υπολείπονται για την πτώση της καρό σημαίας.

Το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλοι αναβάτες, με αποτέλεσμα οι Bagnaia, Martin, Quartararo και Bastianini να γράψουν ταχύτερους γύρους από τον Ιάπωνα. Ο Γάλλος όμως ήταν αυτός που "έγραψε" το 1:37.071 στον προτελευταίο του γύρο, με τον Basdtianini να έρχεται δεύτερος μπροστά από τον Bagnaia.

Αν τω μεταξύ είχε σημειωθεί και ένα μικροεπεισόδιο, όταν ο Marc Marquez κινήθηκε με χαμηλή ταχύτητα μέσα στην πίστα, εμποδίζοντας τους Pol Espargaro και Remy Gardner σε έναν καλό τους γύρο, με τους δύο αναβάτες να κάνουν χειρονομίες στον Ισπανό σε έξαλλη κατάσταση. Η μέρα του Marquez έγινε ακόμη χειρότερη, όταν έχασε το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του και έπεσε στην στροφή "Pedrosa", ενώ κατάφερε να ξαναμπεί στην πίστα μόνο και μόνο για να ξαναπέσει λίγο αργότερα καθώς πέρασε πάνω από ένα βρεγμένο κομμάτι της πίστας, προκειμένου να αφήσει χώρο για να περάσει ο Miguel Oliveira. Ο Marquez επέστρεψε στα πιτς πάνω σε ένα scooter που οδηγούσε ο… Pedrosa, ο οποίος παρακολουθούσε εκείνη την στιγμή τις προσπάθειες των αναβατών της KTM.

Από αυτούς έλειπε ο Raul Fernandez της Tech3 KTM, εξαιτίας του τραυματισμού του στο χέρι από τα χρονομετρημένα του Portimao, ενώ wild card συμμετοχές θα έχουν οι Stefan Bradl (Honda) και Lorenzo Savadori (Aprilia), εν όψει και των επίσημων δοκιμών της Δευτέρας στην ίδια πίστα.

 

Αποτελέσματα FP2

1

^4

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

1'37.071s

2

^10

Enea Bastianini

Gresini Ducati (GP21)

+0.201s

3

^10

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo (GP22)

+0.212s

4

^10

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP22)

+0.297s

5

^1

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

+0.510s

6

^1

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

+0.514s

7

^1

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

+0.519s

8

˅6

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.655s

9

=

Maverick Viñales

Aprilia Racing (RS-GP)

+0.688s

10

=

Jack Miller

Ducati Lenovo (GP22)

+0.691s

11

^6

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP22)

+0.759s

12

˅11

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.771s

13

˅9

Aleix Espargaro

Aprilia Racing (RS-GP)

+0.777s

14

^1

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.881s

15

^1

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

+0.941s

16

˅13

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

+0.956s

17

^5

Luca Marini

Mooney VR46 Ducati (GP22)

+1.031s

18

=

Marco Bezzecchi

Mooney VR46 Ducati (GP21)*

+1.125s

19

˅8

Marc Marquez

Repsol Honda (RC213V)

+1.129s

20

˅1

Andrea Dovizioso

WithU Yamaha RNF (YZR-M1)

+1.214s

21

^3

Fabio Di Giannantonio

Gresini Ducati (GP21)*

+1.242s

22

˅2

Stefan Bradl

Team HRC (RC213V)

+1.251s

23

˅2

Remy Gardner

KTM Tech3 (RC16)*

+1.282s

24

^1

Darryn Binder

WithU Yamaha RNF (YZR-M1)*

+1.817s

25

˅2

Lorenzo Savadori

Aprilia Racing (RS-GP)

+1.889s

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.