MotoGP Jerez: Pedrosa πρωταγωνιστεί σε θρίλερ με αγνοούμενη πρόσφυση, πτώσεις, μπερδεμένα ελαστικά και ξύλο!

Και είναι και το θέμα με το αυτοκίνητο «ανασφάλειας»….
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2017

Ο αγώνας αυτός είχε καταρχήν μία άλλη γλυκύτητα, παρά τον ορυμαγδό που βλέπαμε στις οθόνες, γιατί τον παρακολουθούσαμε από την πίστα των Μεγάρων, παρέα με αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr που είχαν έρθει για το MOTO Test Ride Event 2017. Μαζί μας στην αίθουσα ήταν και οι άνθρωποι των εταιριών που κάνοντας ένα διάλειμμα από την οδήγηση στην πίστα όσο κάποιοι -πιο άτυχοι- έβαζαν βενζίνη και ήλεγχαν 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ, δημιουργώντας έτσι όλες αυτές οι παρουσίες το κατάλληλο σύνολο για να παρακολουθήσεις αγώνα με καυστικά σχόλια. Και ο συγκεκριμένος έφερε τόσες πολλές ευκαιρίες… Είχαμε τον αγώνα στην τηλεόραση και σε projector να δείχνει πλάνα από το ελικόπτερο και onboard κάμερες και το σκηνικό ήταν τελικά ακριβώς αυτό που έπρεπε για έναν τόσο επεισοδιακό αγώνα!

Παρακολουθώντας αργότερα τις Moto3 και Moto2 κατηγορίες, από την στιγμή που μέχρι και ελάχιστα λεπτά πριν τα MotoGP εξυπηρετούσαμε τον κόσμο που έκανε test ride, είναι ότι σε όλες τις κατηγορίες, μαζί με τον Pedrosa στα MotoGP, οι νικητές ήταν χωρίς εξαιρέσεις στην πρώτη θέση του βάθρου δικαιωματικά και θα ήταν εκεί ότι κι αν γινόταν πίσω τους, είτε δεν έπεφτε κανείς, είτε δεν υπήρχαν σκουντήματα και σπρωξίματα…

Παρόλο που ο αγώνας της Moto3 κρίθηκε στο τέλος και η μάχη ήταν έντονη, δεν μπορείς να πεις ότι η πρώτη θέση στο βάθρο δεν δόθηκε άξια, ούτε πως για τον Alex Marquez που κέρδισε στην Moto2 πρέπει να μετρήσουμε λιγότερο την νίκη του, καθώς το φαβορί, ο Franco Morbidelli, τέθηκε εκτός ανταγωνισμού. Βλέποντας απλά την πορεία του Marquez στην πρώτη στροφή, είναι αρκετό για να αντιληφθεί κανείς ότι κέρδισε δικαιωματικά και θα κέρδιζε τον αγώνα, όποιος και αν έπεφτε ή δεν έπεφτε.

Με τους δύο πρώτους αγώνες των μικρών κατηγοριών, να έχουν ολοκληρωθεί επεισοδιακά, ήταν ξεκάθαρο πλέον ότι υπήρχε θέμα με την πρόσφυση, πράγμα που επικυρώθηκε με τον πιο παραστατικό τρόπο. Το αυτοκίνητο ασφαλείας έχασε τον έλεγχο απότομα και καταλήγοντας με σφοδρότητα στα ελαστικά και τις προστατευτικές μπαριέρες, καταστράφηκε στέλνοντας τον Uncini και τον συνεπιβάτη στο νοσοκομείο με σπασμένα πλευρά και άλλα κατάγματα…

Ο τρόπος που το αυτοκίνητο ασφαλείας έφυγε από την πίστα, μαρτυρούσε αυτό που όλοι πλέον είχαν καταλάβει και γινόταν εικόνα πλέον και παραστατική εικόνα και για τους θεατές: Η πρόσφυση αγνοούνταν και οι ομάδες είχαν εκπέμψει silver alert…

Η θερμοκρασία δεν είναι η μόνη αιτία, ούτε τα ελαστικά. Αφορμή μπορεί να είναι η ζέστη που επικρατούσε, όμως τα πραγματικά αίτια πρέπει να αναζητηθούν στην παλαιότητα της πίστας, που έχει μία δεκαπενταετία να ανανεωθεί. Είναι τεράστιο το χρονικό διάστημα και κάθε φορά διαφορετική θερμοκρασία, μπορεί να την επηρεάσει με άλλο τρόπο, δεν υπάρχει σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι αναβάτες που οδηγούν πάντα στο όριο, που έχουν μάθει να ρισκάρουν λίγο περισσότερο, βρίσκονταν σε μειονεκτικότερη θέση συγκριτικά με τους σταθερότερους και φυσικά και πιο αργούς σε κανονικές συνθήκες. Ο Pedrosa είναι ένας από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία του MotoGP και αυτό που τον κάνει καλύτερο, είναι η σταθερότητά του, χαρακτηριστικό που ευθύνεται απόλυτα για τα δεσμά του με την Honda που δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσει να φύγει. Παίζοντας σταθερά στις πρώτες θέσεις, κυνηγώντας το βάθρο σε πολλούς αγώνες και σημειώνοντας τουλάχιστον μία νίκη –απαράβατα- σε κάθε σεζόν, ο Pedrosa είναι ο πρωταθλητής του δεύτερου ρόλου, λάμποντας όμως ως πρωταγωνιστής σε τακτικά αριστουργήματα. Ο χθεσινός αγώνας, ήταν άλλο ένα από αυτά.

Η κυριαρχία του φάνηκε από τις δοκιμές, κερδίζοντας την pole position από την οποία ξεκίνησε για να κερδίσει τον αγώνα, χωρίς ποτέ να αμφισβητείται. Ελάχιστες φορές πλησίασε ο Marquez και τότε ο Pedrosa έπαιρνε λίγο το ρίσκο για να παραμείνει μπροστά, κερδίζοντας τελικά ως αναμφισβήτητα ο καλύτερος για όλες τις μέρες και όχι μόνο για τον αγώνα. Βασική αιτία για την νίκη του, η σταθερότητά του και η απόλυτη συγκέντρωση που έχει στην διάρκεια του αγώνα. Κανείς άλλος αναβάτης δεν έχει την ίδια αφοσίωση και παρόμοια σταθερότητα, αντίστοιχα με του Pedrosa που κατάφερε τώρα να κάνει ένα πραγματικό ρεκόρ, καθώς είναι ο μόνος αναβάτης που έχει κερδίσει έναν αγώνα σε κάθε σεζόν για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια! Πρόκειται λοιπόν για έναν χειρούργο, κι αυτό ακριβώς είδαμε, χειρουργική οδήγηση στις πλέον δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης!

Από την αρχή της χρονιάς τα πράγματα στο στρατόπεδο της Honda δεν είναι στην καλύτερή τους φάση και ο Marquez δεν έχει καταφέρει να τα λύσει όλα. Την παντοδυναμία τους στην Jerez δεν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως την αρχή της επίλυσης, απλά στην Yamaha έχουν πλέον και οι ίδιοι μεγάλα προβλήματα, κυρίως ρυθμίσεων με τα ελαστικά. Αυτό που είδαμε στην Jerez είναι η νίκη εκείνου με τα λιγότερα προβλήματα πρόσφυσης παράλληλα με την σταθερότητα του Pedrosa. Στην Yamaha έχουν δύο επιθετικούς που αντίστοιχα κυνηγούν την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, στην Honda αυτός ο ρόλος είναι πιο ξεκάθαρος.

Η τρίτη θέση του βάθρου στον Lorenzo, που πιστεύω ότι δεν ήταν εκεί αν ο Cruthlow δεν έπεφτε, κομμάτι πρότασης που είναι οξύμωρο καθώς ο Cruthlow έχει - αν μη τι άλλο - συχνές πτώσεις, γιορτάστηκε από τον Ισπανό με μεγάλες δηλώσεις που φανερώνουν.. έπαρση. Ο Lorenzo είναι από τους μεγαλύτερους και καλύτερους αναβάτες των MotoGP και όσο κι αν τον σέβομαι για αυτό και θαυμάζω την οδήγησή του, δεν γίνεται παρά να μην σχολιάσει κανείς δηλώσεις όπως «να μην αμφισβητείτε την ικανότητα και την ψυχολογία μου». Φυσικά και η απόδοσή του σε προκαλούσε από μόνη της να σταματήσεις να τον αμφισβητείς, αν ανήκεις σε εκείνους που το έκαναν, όμως όταν το ζητά με τέτοιου είδους δηλώσεις, αφαιρεί πόντους από την τεράστια προσπάθεια και επιτυχία, που διαφορετικά θα του αναγνώριζες!

Από τις χειρότερες στιγμές του αγώνα, που αν γινόταν ανάμεσα στους κορυφαίους αναβάτες θα είχε πυροδοτήσει τον οπαδισμό στο τελευταίο προπύργιο ήπιων αντιδράσεων που χαίρονται τα MotoGP, ήταν το ξέσπασμα του Miller απέναντι στον Bautista και την Aspar Ducati που κλώτσησε αφού πρώτα έσπρωξε τον αναβάτη της. Ο Miller εισέπραξε πρόστιμο 1.000 Ευρώ και η συγνώμη του απέναντι στον Bautista δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρη… Δήλωσε εκνευρισμένος με άλλους αναβάτες γιατί εκμεταλλεύονταν το run off στην πρώτη στροφή για να κρατήσουν περισσότερο το γκάζι στην ευθεία και τον έβγαζαν εκτός γραμμής ενώ εκείνος έκανε υπερπροσπάθεια να την κρατήσει. Περισσότερο τον εκνεύρισε όταν θεώρησε πως αυτή η πρακτική ήταν εσκεμμένη και του στέρησε δέκατα από το κυνήγι με τον Dovizioso. Όταν λοιπόν ο επόμενος από τους αναβάτες, ένα από τα ονόματα που έδωσε ήταν ο Petrucci, τον έβγαλε εκτός πάνω σε αντίστοιχη περίπτωση, ο θυμός του εκδηλώθηκε σπρώχνοντάς τον και κλωτσώντας την μοτοσυκλέτα, με τον Bautista να αντιλαμβάνεται το θυμό, αλλά όχι και την συγκεκριμένη αντίδραση…

Πέρα από τον Pedrosa, ο αναβάτης που έλαμψε περισσότερο στον αγώνα, είναι μάλλον ο Zarco. Φαίνεται έτοιμος να πάει σε εργοστασιακή ομάδα και να παλέψει με όλους για την νίκη, κι ας είναι τόσο νέος στην κορυφαία κατηγορία. Από το Qatar που κυριάρχησε στους πρώτους γύρους, μέχρι τώρα που πάλευε ακουμπώντας, κάθε αγώνας του Zarco είναι και μία έκπληξη με μόνο σίγουρο την επιθετικότητά του, η οποίο όμως –κι αυτό είναι το βασικότερο- εκδηλώνεται με τρόπο αγωνιστικό και όμορφο, και δύσκολα γίνεται επικίνδυνη!

Ο Rossi δήλωσε μεγάλα προβλήματα με τα ελαστικά και μία ταλάντωση από το εμπρός που έγινε τόσο μεγάλη στο τέλος που θεωρεί θαύμα ότι τα κατάφερε. Ο Vinales είχε αντίστοιχα αλλά μικρότερα προβλήματα, ενώ και οι δύο τους κατηγορούν για τις επιδόσεις τους το ελαστικό, σε μία πίστα που μέχρι τώρα κυριαρχούσαν οι Yamaha. Το ελαστικό του Rossi σφραγίστηκε για να εξεταστεί, αν και είναι βέβαιο ότι υπήρχε πρόβλημα αν δει κανείς τους χρόνους και το πώς έπεφταν προς το τέλος. Ο Rossi έκανε ωστόσο τα πάντα για να κρατήσει βαθμούς την στιγμή που αυτός ο αγώνας ψαλίδιζε έντονα την διαφορά του. Πλέον οι τέσσερις πρώτοι είναι τόσο κοντά, που όλα μπορούν να αλλάξουν

Ετικέτες

MotoGP: Ducati και VR46 μαζί ως το 2029 με αναβαθμισμένο ρόλο και εργοστασιακή υποστήριξη

Η ομάδα του Valentino Rossi συνεχίζει τη στενή της συνεργασία με τη Ducati για άλλα τρία χρόνια
MotoGP VR46 k Ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου ανακοινώθηκε η ανανέωση συνεργασίας μεταξύ της Ducati Corse και της ομάδας VR46 Racing Team για άλλα τρία χρόνια, δηλαδή ως και τη σεζόν του 2029.

Η VR46 θα διατηρήσει το ίδιος στάτους που είχε τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή θα έχει μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα μεταξύ των δύο που θα τρέξει, αν και αυτό το γεγονός θα έχει πλέον διαφορετική βαρύτητα το 2027. Ο λόγος είναι πως το πρωτάθλημα MotoGP ανοίγει μια νέα σελίδα του χρόνου με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc, γεγονός που σημαίνει πως την πρώτη χρονιά δεν θα υπάρχουν φετινές και περσινές μοτοσυκλέτες, καθώς όλες θα είναι ίδιες.

Ωστόσο, ο “εργοστασιακός” αναβάτης της ομάδας θα έχει την πλήρη υποστήριξη του εργοστασίου και θα λαμβάνει όλες τις αναβαθμίσεις που θα παίρνουν και οι αναβάτες της Lenovo Ducati, ενώ ο δεύτερος θα έχει χαμηλότερου επιπέδου εξέλιξη στη μοτοσυκλέτα του.

Ειδικά πάντως για την επόμενη χρονιά, την πρώτη με τις νέες μοτοσυκλέτες MotoGP, αυτή η κατάσταση ενδεχομένως να είναι πιο ομαλοποιημένη για την ομάδα του Valentino Rossi και αυτό έχει να κάνει αφενός με την ιδιαιτερότητα του νέου ξεκινήματος για το πρωτάθλημα, αφετέρου με τους δύο αναβάτες που θα έχει.

Ως γνωστόν, αμφότεροι οι φετινοί αναβάτες της VR46 αναμένονται να αλλάξουν στρατόπεδα, με τον Fabio Di Giannantonio να πηγαίνει πιθανότατα (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη) σε μια εργοστασιακή KTM δίπλα στον Alex Marquez, ενώ ο Franco Morbidelli κατά 99% θα βρεθεί εκτός πρωταθλήματος.

Στη θέση τους αναμένονται (ανεπιβεβαίωτα ακόμη) δύο νέα πρόσωπα: ο Fermin Aldeguer που μετακινείται παράλληλα από τη Ducati της Gresini σε αυτή της VR46 και ο Nicolo Bulega που θα έρθει από το WSBK. Το θέμα είναι πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο απευθείας με τη Ducati Corse (γι’ αυτό και μπορεί να φύγει χωρίς πολλές αντιρρήσεις από τη Gresini) το οποίο προέβλεπε πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη μετά τη rookie χρονιά του, ενώ ο Bulega έχει χριστεί αναβάτης εξέλιξης της νέας αγωνιστικής 850cc και κατά συνέπεια τουλάχιστον το 2027 η λογική λέει πως θα έχει όλες τις αναβαθμίσεις και στη δική του μοτοσυκλέτα.

Μόλις μια μέρα πιο πριν είχε ανακοινωθεί και η ανανέωση συνεργασίας της Ducati με τη Gresini Racing, η οποία επίσης θα έχει μια εργοστασιακή Ducati στους κόλπους της και η οποία θα δοθεί στον Joan Mir.

Στο σχήμα αυτό πάντως είναι ξεκάθαρο πως η VR46 είναι πλέον η πρώτη τη τάξει δορυφορική ομάδα της Ducati, κρίνοντας από το γεγονός πως εδώ έρχεται με τις ευλογίες της Ducati Corse τόσο ο Aldeguer, αναβάτης που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης και προσοχής στο Borgo Panigale, όσο και ο πολύ σημαντικός λόγω του εξελικτικού του ρόλου Bulega, έχοντας και μηχανικούς της Ducati “αποσπασμένους” μαζί με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της VR46.

Ετικέτες