MotoGP Κατάρ 2ο αγώνας: Άθλος Yamaha! Απίστευτος Quartararo με Martin νέο ήρωα!

Δύο στα δύο για την Yamaha!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/4/2021

Το εξαιρετικά προσωποκεντρικό, εξαιρετικά απρόβλεπτο MotoGP έκανε και σήμερα το θαύμα του χαρίζοντας γενναίες δόσεις θεάματος! Για αρχή ο φοβερός Martin που κανείς δεν περίμενε πως θα καταφέρει να κρατηθεί τόσο πολύ. Λέγαμε χθες πως ξεκινώντας από την pole position και με την εκκίνηση που έχει δείξει πως μπορεί να κάνει θα στρίψει πρώτος αλλά το θέμα είναι πόσο θα κρατηθεί εκεί. Κανείς δεν περίμενε, ούτε και ο Martin που έλεγε πως σκέφτεται μία θέση την 6άδα, πως θα οδηγούσε την κούρσα σχεδόν μέχρι το τέλος.

Αλλά αυτό είναι το θέμα με αυτούς τους αγώνες, η ψυχολογία του αναβάτη και η ευθυγράμμιση παραμέτρων που είναι αδύνατο να τις υπολογίσεις αλλάζουν το αποτέλεσμα όσο καλά κι αν νομίζουν οι ομάδες πως το έχουν στρώσει το έδαφος για να το προετοιμάσουν.

Η καταστροφική εκκίνηση της Yamaha έβαλε σε κίνδυνο τα σχέδιά της, τα ίδια με τον πρώτο αγώνα. Όμως ο Quartararo και ο Vinales παρόλο που βρέθηκαν στην 8η και 11η θέση δεν πτοήθηκαν καθόλου και έβαλαν στόχο να μείνουν κοντά στους πρώτους. Αυτό που έγινε σήμερα έχει έτσι κι αλλιώς πολύ καιρό να γίνει, παρόλο που συμβαίνει συχνά στις τελευταίες σεζόν: Δεν υπήρχε κενό μπροστά, τουλάχιστον όχι σοβαρό. Οι συνθήκες του αγώνα δεν επέτρεπαν τον ρυθμό να κατέβει ιδιαίτερα χαμηλά και τα ελαστικά κρατούσαν περισσότερο από πριν, όπως τόνισε και ο Quartararo.

Το τρενάκι τόσων αναβατών να οδηγούν κολλητά είναι κάτι που πρέπει όλοι να εκτιμήσουν ως προς αυτό που προσφέρει, τόσο ως θέαμα, όσο και σαν παρατηρήσεις για αναβάτες και μοτοσυκλέτες που πηγάζουν από τόσους γύρους τροχό με τροχό.

Η δύναμη των Ducati δεν άφηνε περιθώρια στην ευθεία με τις δύο Pramac να κρατούν τα ηνία του ρυθμού και πίσω τους να συνωστίζονται οι υπόλοιποι ψάχνοντας το κενό για έως και την τρίτη θέση. Ο Aleix Espargaro είναι άλλος ένας από τους ήρωες των ημέρων στο Κατάρ, φέρνοντας το όνομα της Aprilia πολύ πιο μπροστά από αυτό που οι Ιταλοί έχουν συνηθίσει και στους πρώτους γύρους ήταν τρίτος. Αργότερα θα κρατούσε πίσω του και τις δύο Yamaha μέχρι να καταφέρουν να τον περάσουν.

Ο Rins από εκεί και πέρα έπαιξε όλα του τα χαρτιά κυνηγώντας τις Ducati, θέλοντας να πάρει πίσω την τιμή της Suzuki για την προσπέραση στον Mir στην έξοδο της τελευταίας στροφής του πρώτου αγώνα. Κορυφαία στιγμή όταν πατά στο κερμπ και γλιστρώντας κρατά την θέση του και συνεχίζει να παλεύει. Δεκατέσσερις γύρους πριν το τέλος όμως είχε καταφέρει να μπει στην δεύτερη θέση την ώρα που ο Mir ήταν στην έκτη. Ο Rins πάλευε με τις Pramac και ο Mir με τις εργοστασιακές Ducati με τα πράγματα να γίνονται οριακά στην περίπτωση του Miller.

Ξεκινήσαμε με ένα αγωνιστικό συμβάν όταν ο Mir που είχε την εσωτερική ακούμπησε τον Miller που μόλις τον είχε περάσει σηκώνοντας το πόδι, όσο ο Miller άνοιγε γραμμή και ο Mir έμπαινε ξανά εμπρός. Το επόμενο σκηνικό βρήκε τον Miller να πέφτει πάνω στον Mir στην έξοδο της τελευταίας στροφής και οι δυο τους να ακουμπούν δυνατά. Ανταλλάσσοντας και χειρονομίες στην ευθεία με 250 χιλιόμετρα. Το συμβάν κρίθηκε αγωνιστικό από τους κριτές, οι δυο τους σίγουρα δεν το ξέχασαν συνεχίζοντας τις χειρονομίες αμέσως μετά τον αγώνα. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως ο Miller ήθελε να το κάνει γιατί κανείς δεν είναι στο κεφάλι του Miller να ξέρει τι σκέπτεται, γεγονός είναι πως είδε που ήταν ο Mir. Τις επόμενες ώρες οι δηλώσεις των αναβατών θα ρίξουν φως για το πώς το είδαν εκείνοι...

Μια άλλη σύγκρουση, του Nakagami με τον Petrucci πιο πίσω θα γέμιζε κομμάτια κάρμπον την πίστα τα οποία και πάτησε ο Quartararo την χειρότερη στιγμή, ενώ πήγαινε για την νίκη.

Έξι γύρους πριν το τέλος ο Quartararo είναι τρίτος πίσω από τον Zarco και τον Martin που μέχρι τώρα αλάνθαστα οδηγεί τον αγώνα, μόλις τον δεύτερο της καριέρας του στα MotoGP. Ο Quartararo παλεύει να κρατήσει πίσω του τον Miller που στην ευθεία εκμεταλλεύεται την ταχύτητα της Ducati και ψαλιδίζει την διαφορά. Σε περίπτωση που οι δυο τους μπλέξουν σε μάχη καραδοκεί ο Rins που έχει πέσει στην 5η θέση και δεν του αρέσει καθόλου. Πίσω του έχει τον Vinales ο οποίος σκοπεύει να ανέβει στο βάθρο!\

Είναι έξι απίστευτοι γύροι, ένα κανονικό θρίλερ από την πλευρά της Yamaha που προσπαθεί να κερδίσει θέσεις και απόσταση στις στροφές για να μην χάσει στην ευθεία. Είναι χαρακτηριστικό πως οι Yamaha αρχίζουν να πιέζουν ταυτόχρονα για το βάθρο με τον Quartararo να είναι σε καλύτερο μοίρα από την στιγμή που δεν έχει και τον Rins να παλέψει, όπως ο Vinales. Και μετά ο Quartararo κάνει μία απίστευτη επίθεση περνώντας διαδοχικά, χωρίς να περιμένει δεύτερη σκέψη, καθαρά κι αποφασιστικά και τις δύο Ducati!

Ο Vinales ανεβαίνει 4ος με τις Yamaha να βρίσκονται σε πραγματική χορογραφία, μόνο που ο Zarco δεν υπάρχει περίπτωση να χάσει το βάθρο και τον αναγκάζει να είναι υπερκινητικός ξοδεύοντας ελαστικό, κάτι που ο Quartararo δεν χρειάζεται να κάνει. Έχει μία πιο δύσκολη δουλειά, πρέπει να είναι απόλυτα αλάνθαστος και εξαιρετικά γρήγορος για να διατηρήσει την θέση του. Χτίζει μία πολύ μικρή διαφορά και έρχεται η φοβερή ευθεία στο τέλος του 3ο γύρου. Ο Quartararo έχει 0,5 διαφορά από τον Martin, ο Vinales παίρνει προειδοποίηση ορίων πίστας και πασχίζει να περάσει τον Zarco ακόμη και από την εσωτερική. Δεν τα καταφέρνει και η διαφορά ανοίγει ενώ πίσω του έχει κολλημένο τον Rins που έχει ξανά παλέψει με όλους τους υπόλοιπους. Θα χάσει τα φρένα της πρώτης στροφής για πολύ λίγο ο Vinales στον επόμενο γύρο και ο Rins θα περάσει μπροστά. Ο Zarco βάζει στόχο να προηγείται στο πρωτάθλημα και περνά, καθαρά ευτυχώς, τον Martin με τον rookie να του το «συγχωρεί» αργότερα.

Ο Zarco έχει παλέψει πολύ να τον προστατέψει από τον Rins και το έκανε για να έχει κάποιον με πολύ καλό ρυθμό μπροστά του δεν ήταν αλτρουιστική κίνηση, ώστε να ακολουθεί κι εκείνος με μεγαλύτερη ευκολία.

Ο Quartararo έδειξε τον χαρακτήρα του πανηγυρίζοντας την νίκη του, λέγοντας πως η πίεση του κόσμου να φανεί αντάξιος του Rossi είναι κουραστική και ο ίδιος έχει δουλέψει τόσο σκληρά που το μόνο που ήθελε ήταν να το γιορτάσει με ένα burger από τα McDonald’s… Ναι, αυτό ονειρεύεται ένας άνθρωπος μετά από μία τέτοια νίκη, κάτι από αυτά που έχει στερηθεί και το φαγητό με γεύση, είναι ένα από αυτά…

Ο Pol Espargaro έκανε απίστευτη δουλειά σήμερα για την Honda, μία μοτοσυκλέτα που η KTM έχει χρησιμοποιήσει ως έμπνευση για το setup και η προσαρμογή του είναι δύσκολη χωρίς να είναι στην πίστα ο άνθρωπος για τον οποίο σχεδιάστηκε. Μία έξοδος στα φρένα μετά της ευθείας, όπως και ο Bagnaia του στέρησε μία θέση μέσα στην δεκάδα. Ο νεότερος Marquez έπεσε και σε αυτό τον αγώνα, όπως και ο Lecuona, με τον Rossi να συνεχίζει την κακή επίδοση φτάνοντας έως την 16η θέση.

Ένας εξαιρετικός αγώνας με τόσους αναβάτες να οδηγούν μαζί, και την Yamaha να κάνει άλλο έναν άθλο και να κερδίζει δύο νίκες στο Κατάρ, την μία μετά την άλλη!

Στην Moto3 το σκηνικό ήταν "πολεμικό" με κορυφαία στιγμή την σύγκρουση Alcoba και Binder που έστειλε την μοτοσυκλέτα του δεύτερου πάνω στον McPhee και την συνέχεια να δίνεται εκτός πίστας. Αμέσως μετά ο Tatay και ο Fernandez θα έπεφταν, όπως και ο Artigas. Τελικά ο λιγότερο πιθανός να κερδήσει τον αγώνα, ο Acosta πήρε την νίκη!

Στην Moto2 ο Sam Lowes έμεινε μπροστά από τις KTM των Gardner και Fernandez σε έναν αγώνα που είχε πολλά περισσότερα κενά στους πρώτους από την Moto3 αλλά και τα MotoGP που ακολούθησαν!

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Διαφ.
1
Yamaha
167.4
42'23.997
2
Ducati
167.3
+1.457
3
Ducati
167.3
+1.500
4
Suzuki
167.3
+2.088
5
Yamaha
167.3
+2.110
6
Ducati
167.3
+2.642
7
Suzuki
167.1
+4.868
8
KTM
167.1
+4.979
9
Ducati
167.1
+5.365
10
Aprilia
167.1
+5.382
11
Ducati
167.1
+5.550
12
Yamaha
167.1
+5.787
13
Honda
167.0
+6.063
14
Honda
167.0
+6.453
15
KTM
166.9
+8.928
16
Yamaha
166.5
+14.246
17
Honda
166.4
+16.241
18
Ducati
166.4
+16.472
19
KTM
166.3
+16.779
20
Aprilia
164.9
+38.775
 
Honda
166.5
10 Laps
 
KTM
166.4
10 Laps

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.