MotoGP, Le Mans Practice – Πρώτος ο Zarco, εκτός δεκάδας ο Marc Marquez

Δεύτερος ο Di Giannantonio και τρίτος ο Bagnaia
zarco
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/5/2026

Εκπλήξεις είχαμε στα σημερινά δοκιμαστικά στην πίστα του Le Mans, καθώς ταχύτερος αναδείχθηκε ο Johann Zarco, με δεύτερο τον Fabio Di Giannantonio και τρίτο τον Pecco Bagnaia, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Περίπου 35 λεπτά πριν τη λήξη των δοκιμαστικών ο Di Giannantonio έκανε 1:30:739 με τους πρώτους πέντε αναβάτες - Pedro Acosta, Bagnaia, Jorge Martin και Marco Bezzecchi - να έχουν διαφορά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, ενώ φωτιά έπιασε η μοτοσυκλέτα του Raul Fernandez χωρίς ευτυχώς τραυματισμό.

Ένα τέταρτο πριν το τέλος, οι αναβάτες ξεκινούν να τις προσπάθειες τους για τον απόλυτο χρόνο και ο Zarco γράφει 1:30:500 και περνάει πρώτος και στον αμέσως επόμενο γύρο βελτιώνει τον χρόνο του σε 1:30:197.

Ο Acosta δώδεκα λεπτά πριν το τέλος ανέβηκε στην δεύτερη θέση και την ώρα που πήγαινε για την πρώτη θέση σημείωσε πτώση από μπροστινό, ευτυχώς ανώδυνη. Δύο λεπτά αργότερα ο Joan Mir περνάει πρώτος, όμως απαντάει έξι λεπτά πριν το τέλος ο Bagnaia και είναι εκείνος πρώτος. Στην συνέχεια οι χρόνοι βελτιώνονταν συνεχώς και απανωτά άλλαζαν και οι θέσεις της πρώτης δεκάδας.

Τελικά οι Zarco, Di Giannantonio, Bagnaia, Alex Marquez, Mir, Martin, Bezzechi, Rins, Ogura και Acosta είναι οι αναβάτες που προκρίνονται κατευθείαν στην Q2, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Ενδιαφέρον είναι ότι βλέπουμε όλους τους κατασκευαστές στην πρώτη δεκάδα και εκτός από τις Ducati και Aprilia, έχουμε μία Honda στην πρώτη θέση, Yamaha στην 8η και KTM στην 10η. Παρακάτω οι χρόνοι ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1:29.907

2

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46

1:29.917

3

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:30.045

4

Alex Marquez

Gresini Racing

1:30.045

5

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:30.092

6

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.128

7

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.177

8

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:30.195

9

Ai Ogura

Trackhouse Racing

1:30.196

10

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.196

11

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:30.274

12

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.288

13

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:30.371

14

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.417

15

Jack Miller

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:30.428

16

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.463

17

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:30.469

18

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46

1:30.670

19

Diogo Moreira

Pro Honda LCR

1:30.723

20

Toprak Razgatlioglu

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:31.328

21

Fermin Aldeguer

Gresini Racing

1:31.434

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

1:32.450

 

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.