MotoGP Le Mans: Ρουλέτα ήταν η κατάταξη!

Ο καιρός αποφάσισε την τύχη τους…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/5/2019

Δεν ήταν καλά τα πράγματα σήμερα για τους αναβάτες που έπαιξαν κορώνα – γράμματα με την επιλογή ελαστικών και ως εκ θαύματος ο Rossi ήταν από τους κερδισμένους αυτή την φορά. Τουλάχιστον για την Q1 που πρόλαβε και βγήκε με τα slick έκανε με αρκετό ρίσκο ένα εξαιρετικό χρόνο στο ΄37 όταν ο Morbidelli ήταν δύο δευτερόλεπτα πιο αργός έχοντας η βροχή δυναμώσει. Αντίστοιχα ο γιατρός προσπάθησε να κάνει το ίδιο και στην Q2 αλλά δεν του βγήκε. Μόλις ενημέρωνε η Ducati τον Dovizioso πως ο Rossi έμπαινε με slick, εκείνος έβγαινε στα pit για να αλλάξει μοτοσυκλέτα. Πόσες φορές έχουμε δει να μην του βγαίνει η επιλογή ελαστικών, πόσες φορές ήταν στους άτυχους τα τελευταία τρία χρόνια; Σχεδόν όσες φορές έβρεξε είναι η απάντηση, αλλά το σερί σήμερα κόπηκε.

Αντίστοιχα στην Q2 ο Marquez πρόλαβε να θέσει ένα υψηλό ’40 κερδίζοντας την πρώτη θέση στην γραμμή εκκίνησης για αύριο, ακριβώς πριν πέσει ανώδυνα τελείως. Συνέχισε να γράφει γύρους μετά από αυτό, μόνο και μόνο για να κερδίσει χρόνο με την μοτοσυκλέτα σε αυτές τις συνθήκες και να προετοιμαστεί για αύριο.

Ο Petrucci είχε μερικές πολύ θεαματικές στιγμές επίσης, αλλά κατάφερε να μείνει στην δεύτερη θέση για την αυριανή εκκίνηση. Από το GP της Γερμανίας πέρσι έχει να βρεθεί εκεί, στην πρώτη γραμμή. Πίσω του ο παρόλο αυτά στεναχωρημένος Miller γιατί του έκοψαν τον γρήγορο γύρο. Σημείωσε και πτώση. Ωστόσο αύριο θα βρεθεί στην τρίτη θέση μπροστά από τον Dovizioso και τον Rossi, που αμφότεροι θα έχουν στόχο για μία πολύ καλή εκκίνηση, ανεξάρτητα από τον καιρό. Η αλήθεια είναι πως ενώ ο Petrucci πάσχιζε για την θέση και έλεγες πως είτε θα πέσει, είτε θα τα καταφέρει, εκείνος που δεν καταλάβαινες τόση ώρα πως πηγαίνει γρήγορα και είναι έτοιμος για μία θέση στο βάθρο που θα στηθεί αύριο, ήταν ο Dovizioso.

Απαρηγόρητος ήταν ο Quartararo που ευελπιστούσε σε μία πολύ καλή θέση στην εκκίνηση, για να ακούει τους Γάλλους να τον αποθεώνουν και να τον προτρέπουν για κάτι καλύτερο. Θα μπορούσε πράγματι να κάνει την έκπληξη, έχοντας παλέψει πολύ στην Γαλλία και ενώ χθες κατά το πρώτο μισό της ημέρας ήταν ο ταχύτερος. Ο Quartararo μπορούσε να σπάσει την πρώτη σειρά παίρνοντας μία από τις θέσεις, αλλά ήταν κι αυτός θύμα του καιρού.

Για να ευχαριστηθούμε θέαμα αύριο, και το ξέρουν όλοι οι αναβάτες αυτό, ο Marquez δεν πρέπει να φύγει μπροστά, για αυτό και τα δευτερόλεπτα της εκκίνησης θα έχουν αυξημένο ενδιαφέρον…

 

 

Pos.
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.1ος
Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
1'40.952
 
 
2
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'41.312
0.360
0.360
3
Jack MILLER
Ducati
1'41.366
0.414
0.054
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'41.552
0.600
0.186
5
Valentino ROSSI
Yamaha
1'41.655
0.703
0.103
6
Franco MORBIDELLI
Yamaha
1'41.681
0.729
0.026
7
Takaaki NAKAGAMI
Honda
1'42.059
1.107
0.378
8
Jorge LORENZO
Honda
1'42.067
1.115
0.008
9
Aleix ESPARGARO
Aprilia
1'42.450
1.498
0.383
10
Fabio QUARTARARO
Yamaha
1'42.509
1.557
0.059
11
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'42.555
1.603
0.046
 
Pol ESPARGARO
KTM
 
 
 
 
Q1 Αποτελέσματα:
 
 
 
 
Q2
Valentino ROSSI
Yamaha
1'37.667
 
 
Q2
Franco MORBIDELLI
Yamaha
1'39.262
1.595
1.595
13
Francesco BAGNAIA
Ducati
1'39.982
2.315
0.720
14
Johann ZARCO
KTM
1'40.029
2.362
0.047
15
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'40.114
2.447
0.085
16
Miguel OLIVEIRA
KTM
1'40.385
2.718
0.271
17
Karel ABRAHAM
Ducati
1'40.482
2.815
0.097
18
Joan MIR
Suzuki
1'40.606
2.939
0.124
19
Alex RINS
Suzuki
1'40.706
3.039
0.100
20
Tito RABAT
Ducati
1'41.351
3.684
0.645
21
Hafizh SYAHRIN
KTM
1'41.717
4.050
0.366
22
Andrea IANNONE
Aprilia
1'41.786
4.119
0.069

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.