MotoGP LeMans: Επικράτηση για Ducati και Bastianini

Χωρίς να λείψουν οι ατυχίες και για την Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2022

Στην κατάμεστη γαλλική πίστα η εκκίνηση του αγώνα ήταν έντονη με όλους τους αναβάτες σε σημείο επαφής, εκτός του Miller που ξέφυγε εμπρός. Είχε δεύτερο τον Bastianini και πίσω τον Bagnaia και τον Rins που είχαν ήδη ακουμπήσει. Πριν τελειώσει ο πρώτος γύρος ο Bastianini ήταν τέταρτος και πίσω δεν ξεχώριζες ποιος είναι σε ποια θέση.

Και πάνω που έλεγες πως είναι περίεργο που δεν έχουν αρχίσει να συγκρούονται ακόμη, ο Quartararo επιτίθεται στον Nakagami που μόλις πάλευε με τον Aleix Espargaro. O Nakagami αντιστέκεται και ανοίγει γραμμή για να κρατήσει τον Quartararo πίσω του καθώς ήταν εξωτερικά του, και έτσι ο Marquez βρίσκει το κενό να περάσει μπροστά και τους δύο ταυτόχρονα. Με τον Quartararo να είναι εκτός πίστας και μετά βίας να αποφεύγει την επαφή με τον Marquez έχοντας περάσει τον Nakagami και δίνοντάς του την θέση πίσω. Ο Zarco που βρέθηκε πίσω εξαιτίας της ποινής του παλεύει και εκείνος να περάσει μπροστά στην επόμενη στροφή ταυτόχρονα με τον Quartararo που συνεχίζει την επιμένει και ο Nakagami φεύγει εκτός πίστας στο εσάκι της Dunlop χωρίς όμως να πέσει. Όπως δεν έπεσε και ο Binder σε επαφή με τον Zarco, έχασε μία αεροτομή όμως που είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην φτάσεις να έχεις μόνο μία στην μοτοσυκλέτα καθώς κάνει τον αγώνα εξαιρετικά δύσκολο και όχι μόνο στις ευθείες.

Πτώση και μάλιστα εντυπωσιακή σημείωσε αμέσως μετά ο Rins στην τέταρτη στροφή στην αρχή του τρίτου γύρου. Βγαίνει εκτός στα φρένα πριν το εσάκι, προσπαθεί να κρατήσει όρθια την μοτοσυκλέτα πάνω στο χαλίκι και τα καταφέρνει, μόνο που τελειώνει το περιθώριο και μπαίνει ξανά στην πίστα με την πίσω ανάρτηση να του απαντά πως δεν μπορεί να κάνει enduro και ζητά πολλά. Ο πίσω τροχός χάνει την επαφή με το έδαφος και ο Rins πέφτει με το κεφάλι στην άσφαλτο. Ξανά σηκώθηκε, προσπάθησε μάλιστα να συνεχίσει αλλά δεν τα κατάφερε.

Στους επόμενους γύρους πέφτουν ο Gardner και ο Fernandez όσο ο Bagnaia περνά τον Miller και η Ducati συνεχίζει να έχει τρεις μοτοσυκλέτες μπροστά με τέταρτο τον Mir και πέμπτο τον Quartararo που έχει περάσει τον Marquez και μάχεται με τον Aleix Espargaro στην τέταρτη θέση, με την Aprilia να μην τον αφήνει να περάσει εμπρός.

Στον 12ο γύρο και στην 8η στροφή ο Bastianini τελικά περνά τον Miller καθώς τον είχε για ώρα στο στόχαστρο και έψαχνε τον πιο καθαρό τρόπο. Την ίδια στιγμή ο Bagnaia άνοιγε το κενό στο 0,6 και ο Mir με τον Aleix Espargaro και τον Quartararo ήταν μερικά δέκατα πιο γρήγοροι. Οπότε ο Bastanini έκανε πολύ καλά που μπήκε ανάμεσα στις εργοστασιακές μειώνοντας και την διαφορά με τον Bagnaia.

Και στον 15ο γύρο έπεσε και ο Mir. Η τύχη εγκαταλείπει όποιον αποσύρεται, αυτό είναι δεδομένο κοσμικό και το σχόλιο πηγαίνει στην Suzuki. O Bastanini πιάνει αμέσως και τον ρυθμό του Bagnaia και πλέον πηγαίνουν μαζί, με τον Aleix Espargaro να έχει 0,7 κενό από τον Miller. Ο Marquez αφήνει κενό που το εκμεταλλεύεται ο Zarco με ευκολία για να περάσει εμπρός ενώ στον 18ο γύρο πέφτει ο μεγάλος άτυχος της Ducati, ο Martin με την μοτοσυκλέτα του να πιάνει και φωτιά που αμέσως αντιμετωπίστηκε.

Στον 21ο γύρο και ακριβώς στην πρώτη στροφή ο Bastianini κάνει την πρώτη επίθεση και περνά για λίγο τον Bagnaia που ανταποδίδει και ξανά περνά μπροστά αλλά ζορίζεται να κρατήσει την αμυντική στάση και κάνει το λάθος βγαίνοντας εκτός πίστας και μπαίνοντας αμέσως μετά στην γραμμή του. Επειδή έχει τεράστιο κενό με τον Miller πιο πίσω, ο Βagnaia  συνεχίζει να είναι δεύτερος. Για αυτό το επόμενο λάθος του είναι ολότελα τραγικό καθώς έπεσε μόνος του έχοντας βγει εκτός γραμμής στα φρένα, χάνοντας πρόσφυση εμπρός.

Η πτώση αυτή είναι ένα τεράστιο δώρο στον Quartararo που έμεινε κολλημένος πίσω από τον Aleix Espargaro και ανέβαινε θέσεις! Τώρα ο Quartararo ξέρει ότι απλά αν περάσει την Aprilia έχει ανέβει στο βάθρο και αυτό ακριβώς ετοιμάζεται να κάνει. Μόνο που ο Aleix Espargaro το ξέρει πολύ καλά αυτό και είναι πλέον ο πιο γρήγορος στην πίστα. Στον 25ο γύρο άλλη μία KTM πέφτει. Ο Oliveira που νωρίτερα είχε λάβει και προειδοποίηση για τα όρια της πίστας, χάνει πρόσφυση μέσα στο εσάκι και ενώ ήταν πίσω από τον Binder. Ο Pol Espargaro που ακολουθούσε αποφεύγει με δυσκολία την KTM και ο Oliveira προλαβαίνει τελικά να βγει εκτός πίστας πριν τον πατήσουν.

Μία μόνο μάχη μένει για τον τελευταίο γύρο για την τελευταία θέση του βάθρου. Όμως αυτή δεν έρχεται ποτέ γιατί ο Aleix Espargaro κάνει έναν αγώνα για σεμινάριο και δεν αφήνει καμία ευκαιρία στον Quartararo να βρεθεί σε σημείο που να μπορεί να επιχειρήσει προσπέραση.

Μία μεγάλη νίκη για τον Bastianini χωρίς η Ducati να έχει κερδίσει την μάχη με την ατυχία και μεγάλο μπράβο στον Aleix Espargaro που είναι κρίμα να μην έχει ακόμη εξασφαλίζει πλήρως το συμβόλαιο με την Aprilia στην οποία έχει αφιερώσει την καριέρα του κυριολεκτικά.

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Km/h

Χρόνος

1

23EneaBastianini

Ducati

163

41'34.6130

2

43JackMiller

Ducati

162.8

+2.718

3

41AleixEspargaro

Aprilia

162.7

+4.182

4

20FabioQuartararo

Yamaha

162.7

+4.288

5

5JohannZarco

Ducati

162.3

+11.139

6

93MarcMarquez

Honda

162

+15.155

7

30TakaakiNakagami

Honda

161.9

+16.680

8

33BradBinder

KTM

161.8

+18.459

9

10LucaMarini

Ducati

161.7

+20.541

10

12MaverickViñales

Aprilia

161.6

+21.486

11

4PolEspargaro

Honda

161.5

+22.707

12

72MarcoBezzecchi

Ducati

161.5

+23.408

13

49FabioDi Giannantonio

Ducati

161.3

+26.432

14

73AlexMarquez

Honda

161.2

+28.710

15

21FrancoMorbidelli

Yamaha

161.1

+29.433

16

4AndreaDovizioso

Yamaha

160.6

+38.149

17

40DarrynBinder

Yamaha

159.2

+59.748

 

63FrancescoBagnaia

Ducati

163

20 Laps

 

25RaulFernandez

KTM

158.6

6 Laps

 

88MiguelOliveira

KTM

161.7

24 Laps

 

87RemyGardner

KTM

157.1

3 Laps

 

36JoanMir

Suzuki

162.5

13 Laps

 

42AlexRins

Suzuki

144.6

5 Laps

 

89JorgeMartin

Ducati

161.5

16 Laps

       

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.