MotoGP Liqui Moly Teruel Χρονομετρημένα: Ιάπωνας την pole μετά από 16 χρόνια

Πρόγευση για τον αυριανό αγώνα με απόλυτη κυριαρχία Nakagami
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/10/2020

Το μεγάλο δράμα της ημέρας ξεκίνησε από τα ελεύθερα δοκιμαστικά FP3 όπου οι αναβάτες και οι μοτοσυκλέτες μας έδωσαν μια πολύ καλή γεύση για το τι μπορούν να κάνουν στον αγώνα. Ταυτόχρονα έγινε και το μεγάλο ξεκαθάρισμα για τα Q2, όπου οι αναβάτες της Ducati προσπάθησαν με κάθε τρόπο  να αποφύγουν τη διαδικασία του Q1, όμως φάνηκε πως κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν σε αυτή την πίστα για τους αναβάτες των ιταλικών μοτοσυκλετών. Τόσο ο Dovizioso όσο και ο Miller βρέθηκαν μέσα στην πρώτη δεκάδα μερικά λεπτά πριν πέσει η σημαία στα FP3, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό. Ακόμα και οι μοτοσυκλέτες της KTM εμφανίστηκαν πολύ ανταγωνιστικές αυτή τη φορά, με τον Lacuona  να δίνει υποσχέσεις.

Γενικά η KTM δείχνει πως στους διπλούς αγώνες πάντα φαίνεται πολύ πιο βελτιωμένη στο δεύτερο αγώνα, κάτι που εν μέρει οφείλεται στο γεγονός πως η μοτοσυκλέτα είναι εντελώς νέα φέτος και ο επιπλέον χρόνος στην ίδια πίστα έχει μεγαλύτερο όφελος για τους Αυστριακούς σε σχέση με τις υπόλοιπες εταιρείες. Το βέβαιο είναι πως στα FP3 επιβεβαιώθηκε η άνεση με την οποία τα Honda μπορούν να πετύχουν γρήγορο και σταθερό γυρολόγιο με τα ελαστικά αγώνα, αλλά και να σπάσουν τα χρονόμετρα με τα μαλακά ελαστικά. Ειδικά ο Nakagami έδειχνε πως είναι το μέτρο σύγκρισης για όλους. Ποιος θα το περίμενε αυτό είκοσι ημέρες πριν όταν η Honda είχε τα χειρότερα αποτελέσματα στη μεγάλη κατηγορία από τις αρχές της δεκαετίας του ’80! Φέτος όμως η κανονικότητα αποτελεί το παράδοξο και προς το τέλος του πρωταθλήματος η Suzuki έχει γίνει ένα από τα φαβορί για τον τίτλο.

 Στο στρατόπεδο της Yamaha υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία. Οι τρεις μοτοσυκλέτες της είναι πολύ γρήγορες, αλλά για λίγους γύρους. Ο Vinales ήταν σταθερά μέσα στην πεντάδα και ο Morbideli ήταν ταχύτερος όλων στα FP3, με το Quartararo μια ανάσα από τον Nakagami. Όμως με τα μαλακά ελαστικά δεν μπορούσαν να κάνουν πάνω από έναν γρήγορο γύρο και η κατάσταση δεν είναι πολύ διαφορετική με τα ελαστικά του αγώνα. Η Michelin και οι περισσότεροι manager των ομάδων είπαν πως ο καιρός έχει γλυκάνει σε σχέση με το προηγούμενο Σαββατοκύριακο και πως τα ελαστικά θα έχουν πιο σταθερή απόδοση για περισσότερους γύρους, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού των αναβατών της Yamaha σίγουρα εξακολουθεί να υπάρχει η αμφιβολία για το τι θα γίνει στη διάρκεια στον αγώνα. Κάτι τέτοιο δεν απασχολεί φυσικά τους αναβάτες της Suzuki. Μάλιστα ο Alex Rins τρόμαξε για λίγο τους αντιπάλους του καθώς όταν έβαλε τα μαλακά ελαστικά έκανε έναν πολύ γρήγορο χρόνο και όλοι μπορούν να φανταστούν τι μπορεί να γίνει αν η Suzuki ξεκινήσει από την πρώτη σειρά, τι στιγμή που μπορεί να κερδίζει αγώνες ξεκινώντας από την τρίτη ή την τέταρτη σειρά. Αντιθέτως ο Joan Mir δημιούργησε παραπάνω άγχος στην ομάδα του, διότι έφτασε πολύ κοντά στο σημείο να βρεθεί σε μεγάλους μπελάδες.

Στα ελεύθερα δοκιμαστικά FP4 η θερμοκρασία ανέβηκα ακόμα περισσότερο, βοηθώντας τα ελαστικά και τους αναβάτες να πετύχουν ακόμα καλύτερους χρόνους και μάλιστα σε σταθερό ρυθμό. Σύμφωνα με τα προγνωστικά, την ώρα του αγώνα η θερμοκρασία θα είναι πιο κοντά σε αυτή που είχαν οι αναβάτες στα FP4 σήμερα. Για άλλη μια φορά ο Nakagami φρόντισε να γίνει το σημείο αναφοράς με τον ρυθμό και την ταχύτητά του και μόνο ο Vinales μπόρεσε να τον ρίξει από την πρώτη θέση με έναν πολύ γρήγορο γύρο πριν μπει στα πιτς. Πολύ καλός και ο Joan Mir που ξεκαθάρισε σε όλους πως θα έχει για άλλη μια φορά ρόλο πρωταγωνιστή στον αγώνα.

Από το στρατόπεδο της Yamaha είπαν πως το πρόβλημα στον προηγούμενο αγών ήταν οι λάθος πιέσεις που διάλεξαν για τα medium ελαστικά και πως δεν θα έχουν τέτοιο πρόβλημα αυτή τη φορά. Οι καρδιακοί παλμοί κρατήθηκαν πολύ ψηλά για όσους παρακολούθησαν τα Q2, όπου ο Miller έκανε αμέσως έναν πολύ γρήγορο γύρο και μετά ξαναμπήκε στην πίστα με το Dovizioso πίσω του ώστε να κάνουν το 1-2. Όμως το πλάνου τους πήγε εντελώς στραβά διότι ο pol Espargaro και η KTM ήταν πολύ πιο γρήγορο δίδυμο και τελευταία στιγμή ο Zarco έκανε χοντρό χουνέρι στους αναβάτες της Ducati με τα εργοστασιακά συμβόλαια, ανεβαίνοντας στη δεύτερη θέση και βγάζοντας έξω από τα Q1 τον Miller!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Λόγω αλλαγής ώρας δείτε ΕΔΩ το νέο πρόγραμμα

 

Με όλα αυτά να μας δίνουν μια καλή εικόνα για το τι μπορούμε να περιμένουμε αύριο στον αγώνα, άνοιξαν τα πιτς για να ξεκινήσει η διαδικασία των Q2, όπου η Ducati θα είχε την τελευταία της ευκαιρία να ξεφύγει από τον εφιάλτη να βρεθεί εκτός δεκάδας. Ο Zarco μπήκε με φόρα και κατάφερε μια 5η θέση και για λίγο ήταν στην 3η θέση! Όμως κανείς δεν μπορούσε να πλησιάσει τον Nakagami που έσπασε το φράγμα του 1:47 και πήρε άξια την Pole. Πίσω του ο Morbideli καταφέρνοντας να πετύχει τον καλύτερο χρόνο με Yamaha. Ο Quartraro το πάλεψε, αλλά έκανε κάποια λάθη και έμοιαζε να μην έχει την άνεση που έχει συνήθως στα χρονομετρημένα μένοντας στην 6η θέση. Πάντως με αυτό δεν συμφωνεί ο Alex Rins που θα ξεκινήσει από την 3η θέση και είπε πως ακολούθησε τον Quartararo για να πετύχει αυτόν το χρόνο. Μάλλον έχει δίκιο διότι ο Joan Mir δεν τα πήγε καθόλου καλά και ξεκινά τον αγώνα πίσω από την πρώτη δεκάδα.      

 

Χρονομετρημένα/Σειρά εκκίνησης αγώνα:

1              Takaaki Nakagami            JPN        LCR Honda (RC213V)
2              Franco Morbidelli             ITA         Petronas Yamaha (YZR-M1)
3              Alex Rins              SPA        Suzuki Ecstar (GSX-RR)
4              Maverick Viñales              SPA        Monster Yamaha (YZR-M1)
5              Johann Zarco     FRA        Reale Avintia Ducati (GP19)
6              Fabio Quartararo              FRA        Petronas Yamaha (YZR-M1)
7              Cal Crutchlow    GBR       LCR Honda (RC213V)
8              Miguel Oliveira  POR       Red Bull KTM Tech3 (RC16)
9              Pol Espargaro     SPA        Red Bull KTM Factory (RC16)
10           Alex Marquez    SPA        Repsol Honda (RC213V)
11           Iker Lecuona      SPA        Red Bull KTM Tech3 (RC16)
12           Joan Mir               SPA        Suzuki Ecstar (GSX-RR)
13           Aleix Espargaro ITA         Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
14           Jack Miller           AUS       Pramac Ducati (GP20)
15           Brad Binder        RSA        Red Bull KTM Factory (RC16)
16           Stefan Bradl       GER        Repsol Honda (RC213V)
17           Andrea Dovizioso             ITA         Ducati Team (GP20)
18           Francesco Bagnaia           ITA         Pramac Ducati (GP20)
19           Danilo Petrucci  ITA         Ducati Team (GP20)
20           Tito Rabat            SPA        Reale Avintia Ducati (GP19)
21           Bradley Smith    GBR       Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

 

 

 

Αποτελέσματα/Κατάταξη FP4

 

1. Maverick VIÑALES SPA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'47.931
2. Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU HONDA 1'48.085 9 13 0.154
3. Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'48.366 5 13 0.435
4. Pol ESPARGARO SPA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'48.391
5. Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing Team Gresini APRILIA 1'48.475
6. Franco MORBIDELLI ITA Petronas Yamaha SRT YAMAHA 1'48.497
7. Jack MILLER AUS Pramac Racing DUCATI 1'48.580
8. Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'48.683
9. Cal CRUTCHLOW GBR LCR Honda CASTROL HONDA 1'48.686
10. Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Tech 3 KTM 1'48.700
11. Alex MARQUEZ SPA Repsol Honda Team HONDA 1'48.704
12. Fabio QUARTARARO FRA Petronas Yamaha SRT YAMAHA 1'48.761
13. Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'48.807
14. Johann ZARCO FRA Esponsorama Racing DUCATI 1'48.812
15. Iker LECUONA SPA Red Bull KTM Tech 3 KTM 1'48.943
16. Bradley SMITH GBR Aprilia Racing Team Gresini APRILIA 1'49.011
17. Andrea DOVIZIOSO ITA Ducati Team DUCATI 1'49.035
18. Francesco BAGNAIA ITA Pramac Racing DUCATI 1'49.045
19. Stefan BRADL GER Repsol Honda Team HONDA 1'49.126
20. Danilo PETRUCCI ITA Ducati Team DUCATI 1'49.430
21. Tito RABAT SPA Esponsorama Racing DUCATI 1'49.449

 

 

Αποτελέσματα/Κατάταξη FP3

1. Franco MORBIDELLI ITA Petronas Yamaha SRT YAMAHA 1'47.333
2. Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU HONDA 1'47.392
3. Fabio QUARTARARO FRA Petronas Yamaha SRT YAMAHA 1'47.401
4. Maverick VIÑALES SPA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'47.473
5. Alex MARQUEZ SPA Repsol Honda Team HONDA 1'47.546
6. Iker LECUONA SPA Red Bull KTM Tech 3 KTM 1'47.548
7. Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'47.554
8. Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Tech 3 KTM 1'47.625
9. Cal CRUTCHLOW GBR LCR Honda CASTROL HONDA 1'47.708
10. Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'47.715
11. Jack MILLER AUS Pramac Racing DUCATI 1'47.739
12. Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing Team Gresini APRILIA 1'47.742
13. Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'47.822
14. Andrea DOVIZIOSO ITA Ducati Team DUCATI 1'47.878
15. Tito RABAT SPA Esponsorama Racing DUCATI 1'48.023
16. Pol ESPARGARO SPA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'48.025
17. Danilo PETRUCCI ITA Ducati Team DUCATI 1'48.096
18. Francesco BAGNAIA ITA Pramac Racing DUCATI 1'48.134
19. Stefan BRADL GER Repsol Honda Team HONDA 1'48.255
20. Bradley SMITH GBR Aprilia Racing Team Gresini APRILIA 1'48.471
21. Johann ZARCO FRA Esponsorama Racing DUCATI 1'48.501

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες