MotoGP Liqui Moly Teruel: Κορυφαία οδήγηση από Morbidelli

…και τραγωδία για την Honda
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/10/2020

Για άλλη μια φορά ο καιρός έβαλε τις ομάδες να ρισκάρουν με την επιλογή των ελαστικών, καθώς σε σχέση με τον προηγούμενο αγώνα είχαμε περισσότερη ζέστη και την ίδια στιγμή ο ρυθμός όλων των αναβατών ήταν σαφώς ταχύτερος. Έτσι η επιλογή του Medium εμπρός και του Soft πίσω δεν ήταν πλέον μονόδρομος, καθώς υπήρχε η ανησυχία πως το κράτημά τους θα πέσει πολύ πιο γρήγορα και απότομα αυτή τη φορά. Με εξαίρεση τον Nakagami που στα FP4 είχε καταφέρει με soft πίσω ελαστικό που είχε ήδη 20 γύρους να είναι το ίδιο γρήγορος, οι αναβάτες της Yamaha και της Suzuki δοκίμασαν medium πίσω ελαστικό, όπου ο Joan Mir ήταν πάρα πολύ γρήγορος. Το ίδιο δοκίμασαν και οι εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati όπου στο πρωινό ζέστα πριν τον αγώνα ήταν μέσα στην πεντάδα. Όμως οι χρόνοι ήταν πάνω από το 1:48 όπου και πάλι ο Nakagami ήταν ταχύτερος όλων. Οπότε το στοίχημα για τους αντίπαλους του Ιάπωνα ήταν στη διάρκεια του soft πίσω ελαστικού της Honda μετά την μέση του αγώνα, ελπίζοντας πως αυτό θα ρίξει τον ρυθμό του και θα καταφέρουν να του κλέψουν μια διαφαινόμενη εύκολη νίκη. Μόνο που όπως ξέρουμε φέτος κάθε αγώνας είναι ένα αυτοτελές επεισόδιο, με τους ίδιους ηθοποιούς σε εντελώς διαφορετικούς ρόλους! Τελικά οι μόνοι που πήραν το ρίσκο με τα ελαστικά ήταν ο Alex Rins που επέλεξε Soft-Soft, ο Morbidelli με Medium-Medium και ο Alex Marquez που ξεκίνησε τον αγώνα με Hard-Soft, όταν όλοι οι άλλοι έμειναν στη σιγουριά του Medium-Soft εμπρός-πίσω.

Με την Honda να έχει πάρει την 800η νίκη της στα Grand Prix λίγα λεπτά πριν στην Moto3 με τον Massia, όλων τα μάτια στην εκκίνηση ήταν στην LCR του Ιάπωνα. Ο οποίος λύγησε από το βάρος της πίεση και έπεσε λίγες στροφές μετά την εκκίνηση καταστρέφοντας κάθε ελπίδα να βρεθεί Ιάπωνας στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου μετά από 16 χρόνια, αλλά και να μπει στο παιχνίδι του τίτλου. Κερδισμένοι από την εκκίνηση ήταν ο Zarco και ο Mir με τον πρώτο να ανεβαίνει στην 3η θέση και τον Mir στην 5η. Όμως από τον τρίτο γύρο και μετά, καλό θα ήταν να παρακολουθείς τον Marquez που ζέστανε το σκληρό εμπρός ελαστικό του και άρχισε να περνά όποιον ήταν μπροστά του φτάνοντας στην 6η στον τέταρτο γύρο! Ο Morbidelli εμπρός οδηγούσε καταπληκτηκά και σπάζοντας το ρεκόρ αγώνα του Lorenzo άνοιξε το πακέτο των έξι πρώτων αναβατών από τους υπόλοιπους με τον Alex Rins σταθερά πίσω του. Την ίδια στιγμή ο Quartraro είχε μείνει πίσω έχοντας περισσότερο το μυαλό του στα KTM που είχε στην ουρά του παρά στην μάχη εμπρός.

Και καλά έκανε διότι ο Esparagaro τον πέρασε, ρίχνοντας τον Γάλλο άλλη μια θέση πίσω. Δεκαέξι γύρους πριν το τέλος έγινε ξεκάθαρο πως ο Mir και Marquez θα ήταν η μεγάλη απειλή προς το τέλος του αγώνα. Όμως το θρίλερ για τη Honda ήθελε να χάνει από τον αγώνα και τον Alex Marquez από πτώση στον 10 γύρο τη στιγμή που είχε περάσει τον Zarco και κυνηγούσε την πρώτη τριάδα. Αγώνας που θα θέλουν να ξεχάσουν γρήγορα ήταν για τον Dovizioso και τον Quartraro που είδαν την Aprilia του Aleix Espargaro να τους προσπερνά! Δυστυχώς για τον αναβάτη της Aprilia ο κινητήρας δεν άντεξε την πίεση… Έχουμε φτάσει δύο μόλις γυρους πριν πέσει η καρό σημαία και ο Morbidelli δίνει μαθήματα ταχύτητας και σταθερότητας στους υπόλοιπους με τα Suzuki του Rins και του Mir να τον παρακολουθούν σε απόσταση την ίδια στιγμή ο Zarco έκανε μερικά φοβερά dog-fight με τις KTM του Espargaro και κυρίως του Olivera. Στο τέλος ο Γάλλος κατάφερε να κρατήσει την 5η θέση πάνω στην γραμμή του τερματισμού!  

Αποτελέσματα αγώνα

 

1              Franco Morbidelli           ITA         Petronas Yamaha (YZR-M1)

2              Alex Rins             SPA        Suzuki Ecstar (GSX-RR)

3              Joan Mir              SPA        Suzuki Ecstar (GSX-RR)

4              Pol Espargaro    SPA        Red Bull KTM Factory (RC16)

5              Johann Zarco     FRA        Reale Avintia Ducati (GP19)

6              Miguel Oliveira                POR       Red Bull KTM Tech3 (RC16)

7              Maverick Viñales             SPA        Monster Yamaha (YZR-M1)

8              Fabio Quartararo             FRA        Petronas Yamaha (YZR-M1)

9              Iker Lecuona      SPA        Red Bull KTM Tech3 (RC16)

10           Danilo Petrucci ITA         Ducati Team (GP20)

11           Cal Crutchlow    GBR       LCR Honda (RC213V)

12           Stefan Bradl       GER        Repsol Honda (RC213V)

13           Andrea Dovizioso            ITA         Ducati Team (GP20)

14           Tito Rabat           SPA        Reale Avintia Ducati (GP19)

15           Bradley Smith   GBR       Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

 

DNF--------------------------------------------------------------

                Aleix Espargaro                ITA         Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

                Alex Marquez   SPA        Repsol Honda (RC213V)

                Francesco Bagnaia           ITA         Pramac Ducati (GP20)

                Jack Miller          AUS       Pramac Ducati (GP20)

                Brad Binder        RSA        Red Bull KTM Factory (RC16)

                Takaaki Nakagami           JPN        LCR Honda (RC213V)

 

MotoGP: Η Honda ανακοίνωσε τον David Alonso, όχι όμως για ποια ομάδα της

Ο νεαρός Κολομβιανός προάγεται από τη Moto2 στη μεγάλη κατηγορία το 2027
david-alonso
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

21/7/2026

O David Alonso είναι μόλις 20 ετών, μα σε αυτά τα λίγα χρόνια έχει προλάβει να γράψει ιστορία στα Grand Prix. To 2024 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 για να γίνει ο πρώτο Κολομβιανός αναβάτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο σε οποιαδήποτε κατηγορία του MotoGP, ενώ ταυτόχρονα συνέδεσε το όνομά του για πάντα με την αγωνιστική ιστορία της CFMOTO, καθώς μαζί του έγινε η πρώτη κατασκευάστρια από την Κίνα που κατακτά παγκόσμιο πρωτάθλημα Κατασκευαστών – έστω κι αν κάτω από τα φέρινγκ βρισκόταν μια KTM RC250GP.

Με εκείνη την κυριαρχική και άκρως εντυπωσιακή σεζόν του στη Moto3 ο Alonso προήχθη άμεσα στη Moto2, στην οποία ωστόσο δεν έχει καταφέρει να επιδείξει σταθερότητα στην απόδοσή του. Στη δεύτερη χρονιά του στη μεσαία κατηγορία φέτος, ο Κολομβιανός που έχει γεννηθεί στη Μαδρίτη έχει δώσει δείγματα των ικανοτήτων του, αλλά δεν παλεύει για τον τίτλο όπως πολλοί θα περίμεναν.

Παρόλα αυτά ήταν γνωστό εδώ και καιρό πως οι μνηστήρες τον περιτριγύριζαν από την αρχή της φετινής χρονιάς θέλοντας να τον προσελκύσουν στο δικό τους άρμα για το πρωτάθλημα MotoGP του 2027, ενώ θεωρούταν σχεδόν σίγουρος για τη Honda εδώ και αρκετό καιρό.

Η σιγουριά αυτή μετατράπηκε σε βεβαιότητα με την επίσημη ανακοίνωση της Honda Racing Corporation, λίγη ώρα πριν επισημοποιηθεί και η μεταγραφή του Fabio Quartararo.

Υπάρχει ωστόσο μια ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο ανακοινώσεων, καθώς η Honda δεν έχει αποκαλύψει ακόμη αν ο Κολομβιανός θα ενταχθεί στην εργοστασιακή Honda HRC ή στην LCR του Lucio Cecchinello.

Το γεγονός πως η ομάδα του Alonso δεν έχει κοινοποιηθεί ακόμη από τη Honda σημαίνει πιθανότατα πως απομένουν κάποιες εκκρεμότητες προς επίλυση, χωρίς να είναι σαφές αν αυτό αφορά στο συμβόλαιο του αναβάτη ή αν οι Ιάπωνες περιμένουν κάποια άλλη μεταγραφική εξέλιξη που θα καθορίσει ποιος θα πάει στην εργοστασιακή ομάδα δίπλα στον Quartararo.

Το πιθανότερο σενάριο θέλει τη διοίκηση της Honda να αμφιταλαντεύεται μεταξύ του Diogo Moreira και του Alonso για τη δεύτερη εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, καθώς ο Βραζιλιάνος έχει ήδη πάρει το βάπτισμα του πυρός στη μεγάλη κατηγορία και μάλιστα έχει ανταπεξέλθει πολύ καλά, παίρνοντας βαθμούς στους περισσότερους αγώνες που έχει τρέξει. Αν η Honda HRC επιλέξει τον Moreira, τότε ο Alonso θα αγωνιστεί με τη μοτοσυκλέτα της LCR, στη θέση του Βραζιλιάνου και δίπλα στον Johann Zarco.

Ετικέτες