MotoGP Μαλαισία: Pole Position Bagnaia – Παρατρίχα Quartararo

Τρίτη φορά στην σειρά!
MotoGP Μαλαισία: Pole Position Bagnaia – Παρατρίχα Quartararo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/10/2025

Όταν ήρθε η ώρα για τα δοκιμαστικά της κορυφαίας κατηγορίας, ο ήλιος έκανε επιτέλους την εμφάνισή του πάνω από την Sepang σταματώντας τις απειλές για βροχή και μαζί του, φάνηκε να ξαναβρίσκει τη λάμψη του και ο Pecco Bagnaia. Όχι αμέσως, για λίγο δεν υπήρχε καμία Ducati εμπρός, μέχρι τελικά να κυριαρχήσουν στην πρώτη σειρά.

Ούτε και η Q1 ξεκίνησε πολύ καλά για τον Bagnaia, τελικά όμως σημείωσε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο, πριν τελικά ο Ιταλός να βγει για μία και μοναδική προσπάθεια στην Q2, και αυτή αρκούσε για να του χαρίσει την τρίτη pole position της χρονιάς, ενώ το ρολόι έδειχνε ακόμη τέσσερα λεπτά πριν το τέλος.

Μόλις ένα εκατοστό του δευτερολέπτου πιο αργός, ο Alex Marquez ανέκαμψε θεαματικά ύστερα από ένα δύσκολο χθεσινό ξεκίνημα, εξασφαλίζοντας τη δεύτερη θέση. Την πρώτη σειρά της Ducati ολοκλήρωσε ο Franco Morbidelli, επιστρέφοντας καθώς τουλάχιστον δύο δεν κατάφεραν να τον κόψουν.

Ο Fabio Quartararo θα έδιωχνε τον Morbidelli αλλά από την επάνω μεριά γιατί πήγαινε σε ρυθμό που θα τον έφερνε πιο κοντά στο ρεκόρ πίστας που έχει ο Bagnaia από πέρσι. Ο Quartararo θα ήταν ο μόνος που θα κατέβαινε κάτω από το 1:57 που τελείως οριακά πέτυχε ο Bagnaia, όταν ένα λάθος στο τέλος ακύρωσε άλλη μία pole position για φέτος.

Στις στροφές 13 και 15 ο εξαιρετικός γύρος του χάλασε και έτσι ο Γάλλος περιορίστηκε στην 4η θέση. Ο Pedro Acosta είχε τη δική του ατυχία, καθώς έπεσε στην πρώτη στροφή λίγο πριν ξεκινήσει τη δεύτερη του προσπάθεια. Αν και ξαναμπήκε γρήγορα στη μάχη, δεν κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του και έμεινε στην 5η θέση. Ο Fermin Aldeguer, που είχε πάρει το πρώτο εισιτήριο της Q1, είχε ένα χαοτικό Q2: έπεσε στη στροφή 4 αμέσως μετά τον καλύτερό του γύρο, ενώ στη συνέχεια είχε ακόμη ένα απρόσμενο περιστατικό καθώς επέστρεφε με τη μηχανή στο paddock. Με τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του δεν βρήκε ξανά ρυθμό και έκλεισε την εξάδα στην 6η θέση.

Ο Joan Mir έχασε τη δεύτερη σειρά για μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου, ξεκινώντας 7ος, μπροστά από τους Fabio Di Giannantonio και Johann Zarco, με τον τελευταίο περίπου μισό δευτερόλεπτο πίσω από την pole. Με μεγαλύτερη διαφορά ακολούθησε η τέταρτη σειρά, με τους Alex Rins, Jack Miller και Pol Espargaro, οι οποίοι κινήθηκαν γύρω στο +1 δευτερόλεπτο από τον Bagnaia.

Η μέρα ξεκίνησε με υποσχέσεις για τον Luca Marini, που έδειχνε ανταγωνιστικός τόσο στα FP2 όσο και στο Q1, όμως οι κίτρινες σημαίες από την πτώση του Aldeguer τον καθυστέρησαν και δεν μπόρεσε να βελτιώσει, μένοντας 13ος. Στο ίδιο Q1, ο Marco Bezzecchi αντιμετώπισε δυσκολίες και περιορίστηκε στη 14η θέση, ενώ ο Raul Fernandez, νικητής του προηγούμενου αγώνα, συμπλήρωσε την πέμπτη σειρά εκκίνησης.

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.