MotoGP Misano 2019: Επιστροφή στις νίκες ο Marquez

Άλλη μια μάχη στον τελευταίο γύρο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/9/2019

Ο αγώνας στην πίστα της Αδριατικής ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, καθώς ο καιρός και οι ανταγωνιστικοί χρόνοι των δοκιμών, ήταν τα καλύτερα εχέγγυα για μπόλικο θέαμα. Στην εξίσωση προσθέστε και το παρασκήνιο από το συμβάν στις κατατακτήριες δοκιμές μεταξύ Rossi και Marquez, και θα έχετε την πλήρη εικόνα του σκηνικού που είχε σχηματιστεί λίγο πριν σβήσουν τα φώτα στη σχάρα εκκίνησης.

Το ότι η Yamaha είχε το πάνω χέρι ήταν ξεκάθαρο καθ’ όλη την διάρκεια του τριημέρου, αφού και οι τέσσερις μοτοσυκλέτες ήταν μέσα στις εφτά πρώτες θέσεις. Ευχάριστη έκπληξη όμως ήταν η παρουσία του Pol Espargaro στην δεύτερη θέση, με την πορεία του νεαρού Ισπανού με την ΚΤΜ να διατηρεί την ανοδική της πορεία.
Με το σβήσιμο των φώτων στην εκκίνηση δεν είχαμε κάποια σημαντική αλλαγή, με τον Vinales να στρίβει στην θέση από την οποία ξεκίνησε: πρώτος. Πίσω του ο Quartararo και πιο πίσω ο Marquez έδειχναν ότι στόχος τους ήταν να έχουν τον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha σε απόσταση βολής, ενώ και ο Morbidelli έδειχνε άνετος στην τέταρτη θέση. Η μάχη όμως για την πρώτη θέση δεν άργησε να ανάψει και ο Quartararo πήρε την πρωτοπορία, ενώ το γκρουπ των τριών πρώτων (Quartararo, Vinales και Marquez) έκανε γρήγορα και την διαφορά από τους υπόλοιπους. Ο Marquez πέρασε μέσα σε ένα γύρο τον Vinales ανεβαίνοντας στην δεύτερη θέση, με την μάχη των δυο τους να δίνει και μια ανάσα στον πρωτοπόρο Γάλλο.


Αυτή η χρονική διαφορά όμως ήταν κάτι που πολύ γρήγορα “ροκάνισε” ο Marquez κι όλα έδειχναν ότι θα είχαμε μια δυνατή μάχη διαρκείας για τη νίκη στο Misano. Πιο πίσω ο Rossi εκμεταλλεύτηκε ένα λάθος του Rins και ανέβασε ρυθμό φτάνοντας στην πέμπτη θέση, ενώ το γυρολόγιό του ήταν το τρίτο ταχύτερο από τους αναβάτες που ήταν μέσα στην πίστα. Αντίστοιχα και ο περσινός νικητής του αγώνα, ο Andrea Dovizioso, ανέβασε κι αυτός το ρυθμό του 19 γύρους πριν το τέλος και ανέβηκε στην έκτη θέση, δείχνοντας ότι έχει ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό τον τραυματισμό του.


Για μεγάλο διάστημα στον αγώνα και μέχρι τα μισά, δεν είχαμε συνταρακτικές αλλαγές, μιας και ο Γιατρός δυσκολευόταν να περάσει τον Morbidelli, ενώ μπροστά η διαφορά μεταξύ Quartararo και Marquez έμενε σταθερή. Μόνο ο Vianles έδειχνε δείγματα… ζωής, μειώνοντας αργά αλλά σταθερά την διαφορά του από τον Marquez και την δεύτερη θέση. Πέντε γύρους πριν τον τερματισμό το σκηνικό παρέμενε ίδιο και πλέον όλοι περίμεναν τις τελευταίες κινήσεις των αναβατών που ενδεχομένως θα προσπαθούσαν για κάτι καλύτερο. Ο Vinales προσπαθούσε φιλότιμα να μειώσει κι άλλο την διαφορά, χωρίς όμως ιδιαίτερο αποτέλεσμα, ενώ ο Marquez ήταν κολλημένος στην ρόδα του Quartararo, χωρίς όμως να παίρνει ρίσκα.

Τελικά ο Ισπανός πολυπρωταθλητής έκανε την κίνησή του μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο του αγώνα, αλλά ο Γάλλος δεν είχε πει την τελευταία του λέξη ξαναπερνώντας μπροστά. Ο Marquez επιτέθηκε ξανά δύο στροφές μετά και μπήκε πάλι μπροστά, μένοντας εκεί μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πίσω του τερμάτισαν τα δύο Yamaha των Quartararo και Vinales, με τους Rossi και Morbidelli να κλείνουν το “τρενάκι” των Yamaha στην τέταρτη και πέμτπη θέση αντίστοιχα.
Ο Dovizioso ¨ηταν το πρώτο Ducati στην έκτη θέση, ενώ η βαθμολογική του διαφορά στο πρωτάθλημα από τον πρωτοπόρο Marquez έφτασε στους 93 βαθμούς.


KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”