MotoGP Misano: Το έκανε ξανά ο Bagnaia!

Αγώνας καρμπόν με Aragon
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2021

Για δεύτερη φορά στην σειρά, ο Bagnaia είχε όλες τις απαντήσεις! Ο αγώνας στο Misano, ο πρώτος από τους δύο αυτής της σεζόν, είχε πολλά χαρακτηριστικά για να γίνει καρμπόν του Aragon καθώς είχαμε την ίδια σειρά εκκίνησης για την πρώτη τριάδα και τον Bagnaia να φεύγει εμπρός από την pole position και να κάνει την διαφορά. Αυτή την φορά δεν είχε σε όλο τον αγώνα κολλημένο πίσω του τον Marquez ο οποίος πάλευε για θέση εκτός βάθρου πιο πίσω, αλλά τον Miller τουλάχιστον για το πρώτο μισό του αγώνα.

Ο Bagnaia είχε επίσης τον Martin να λειτουργεί ως οπισθοφυλακή φρενάροντας κάθε προσπάθεια του Quartararo μέχρι που έπεσε από αυτή την προσπάθεια, συνέχισε τον αγώνα και δέχτηκε με την σειρά δύο ποινές για μακρύ γύρο εγκαταλείποντας τον αγώνα στην δεύτερη ποινή.

Ξεκινήσαμε με μία πολύ δυνατή εκκίνηση από τις Ducati με τον Quartararo να καταφέρνει να φτάσει πίσω από τον Bagnaia και τον Miller αμέσως μετά να μπαίνει ανάμεσα και να αφήνει τον Bagnaia να φύγει εμπρός. Ο Quartararo δεν είχε μόνο τον Miller μπροστά του αλλά και τους υπόλοιπους πίσω του να προσπαθούν για την θέση με τον Marquez να πιέζει για θέση στο βάθρο, τον Aleix Espargaro να θέλει ακριβώς το ίδιο και τον Martin να προσπαθεί να τους σταματήσει όλους. Ο Zarco άφησε να τον καταπιούν στην εκκίνηση και οι Suzuki δεν κατάφεραν να κάνουν το θαύμα τους και να πεταχτούν μπροστά, αλλά η μάχη για την τρίτη θέση ήταν έντονη τους πρώτους γύρους.

Ο Bagnaia έχτιζε διαφορά όλο αυτό διάστημα με τον Miller να μένει πίσω σιγά-σιγά και τον Quartararo να παλεύει για την θέση του μέχρι και την πτώση του Martin. Από εκείνη την στιγμή και μετά ο Γάλλος έπιασε τον Miller και ήταν θέμα χρόνου να τον περάσει ενώ πίσω o Rins έπεφτε αφήνοντας κι εκείνος χώρο για την μάχη να αναπνεύσει και ένα όνομα που κανείς δεν περίμενε να αρχίσει να πρωταγωνιστεί στον ρυθμό του αγώνα.

Ο Bastianini ήταν ο πιο γρήγορος αναβάτης για μία σειρά από γύρους ανεβαίνοντας εύκολα από τον Aleix Espargaro και τον Marquez και φτάνοντας τον Miller να τον περάσει από την εσωτερική με την παλαιότερη Ducati του και κρατώντας την γραμμή του να μείνει μπροστά και να κάνει και αμέσως διαφορά από τον εργοστασιακό αναβάτη!

Εκείνο το διάστημα ο Quartararo έκλεινε την απόσταση από τον Bagnaia φτάνοντας κάτω από το μισό δευτερόλεπτο από εκεί που η διαφορά τους είχε φτάσει κοντά στα τρία και βασιζόμενος πως το δικό του πίσω ελαστικό με την μεσαία γόμα, θα του δώσει το προβάδισμα έναντι της μαλακιάς πίσω γόμας που είχε το ελαστικό της Ducati.

Τελικά ήθελε τουλάχιστον ένα γύρο μεγαλύτερο αγώνα για να τα καταφέρει, με τον Bagnaia να κάνει απίστευτη διαχείριση και στον τελευταίο γύρο, εκεί που ο Quartararo θα είχε την μοναδική ευκαιρία να τον περάσει, έχοντας πλησιάσει στα φρένα της ευθείας, ο Bagnaia τα έδωσε όλα στις πρώτες στροφές και δεν άφησε ποτέ την Yamaha να πλησιάσει παίρνοντας μία φοβερή νίκη!

Φοβερός ήταν και ο Bastianini που μόνος τους οδηγούσε στην τρίτη θέση, με τους υπόλοιπους πολύ πιο πίσω. Ο Marquez είχε την τέταρτη θέση στον 13ο γύρο του αγώνα με τον Bastianini μπροστά του και τον Rins πίσω που έπεσε, αφήνοντας τον Aleix Espargaro και τον Mir να παλέψουν με τον Marquez συναντώντας στην πορεία και τον Miller. Ο Mir πέρασε και τον Marquez και είχε θέσει τον εαυτό του στην πορεία για την τέταρτη θέση προσπερνώντας με block pass τον Miller στην προτελευταία στροφή. Μία κίνηση που άφησε περιθώριο στον Marquez να περάσει μπροστά και από τους δύο! Για κυριολεκτικά μισό ελαστικό πίσω από τον Marquez, ο Mir πάτησε εκτός πίστας στην έξοδο για την καρό σημαία και έτσι έχασε την θέση του, οπότε μοιραία κερδισμένος από όλη αυτή την προστάθεια βγήκε ο Marquez που βρέθηκε από έκτος - τέταρτος.

Ο Rossi πάλευε στις τελευταίες θέσεις και συγκεκριμένα με τον Oliveira μέχρι που τον άφησε πίσω του και ανέβηκε μέχρι την 17η θέση ενώ τελευταίος από όλους ήταν ο Dovizioso. Η εικόνα της KTM, μετά και την πτώση του Lecuona σώθηκε προς το τέλος με την επίθεση του Binder που κατάφερε να μπει στην δεκάδα και στην ένατη θέση συγκεκριμένα πίσω από τον Aleix Espargaro που πάλεψε με όλους όμως και δεν χάρισε σε κανέναν την θέση του, κερδίζοντας τελικά μία ηρωική 8η θέση στην κατάταξη. Ο Quartararo δεν έκρυψε καθόλου την απορία του στο τέλος του αγώνα για την διαχείριση των ελαστικών που έκανε ο Bagnaia και σήκωσε μπροστά σε όλους το πανί που κάλυπτε την μοτοσυκλέτα για να δει τα ελαστικά συγκρίνοντας την διαφορά τόσο με τον Bastianini, όσο και με την ίδιο...

Επόμενος αγώνας τώρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού όπου πηγαίνουμε με τον Quartararo στην πρώτη θέση στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, το απόλυτο φαβορί για τον φετινό τίτλο με δεύτερο πλέον τον Bagnaia 48 βαθμούς μακριά. Τόσο ο Bagnaia όσο και ο Bastianini έδειξαν πως μπορούν ξεκάθαρα να διαδραματίσουν βασικούς ρόλους στα MotoGP από εδώ και πέρα…

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Km/h

Διαφ.

1

Francesco BAGNAIA

Ducati

163.7

41'48.305

2

Fabio QUARTARARO

Yamaha

163.7

+0.364

3

Enea BASTIANINI

Ducati

163.4

+4.789

4

Marc MARQUEZ

Honda

163.0

+10.245

5

Jack MILLER

Ducati

163.0

+10.469

6

Joan MIR

Suzuki

163.0

+10.325

7

Pol ESPARGARO

Honda

162.9

+13.234

8

Aleix ESPARGARO

Aprilia

162.7

+15.698

9

Brad BINDER

KTM

162.7

+16.129

10

Takaaki NAKAGAMI

Honda

162.5

+18.519

11

Michele PIRRO

Ducati

162.4

+20.373

12

Johann ZARCO

Ducati

162.3

+21.066

13

Maverick VIÑALES

Aprilia

162.3

+21.258

14

Stefan BRADL

Honda

161.9

+28.142

15

Alex MARQUEZ

Honda

161.7

+30.686

16

Danilo PETRUCCI

KTM

161.6

+32.654

17

Valentino ROSSI

Yamaha

161.5

+33.853

18

Franco MORBIDELLI

Yamaha

161.4

+36.272

19

Luca MARINI

Ducati

161.3

+36.839

20

Miguel OLIVEIRA

KTM

161.3

+37.202

21

Andrea DOVIZIOSO

Yamaha

161.0

+42.587

 

Alex RINS

Suzuki

163.0

10 Laps

 

Iker LECUONA

KTM

161.2

13 Laps

 

Jorge MARTIN

Ducati

158.3

17 Laps

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.