MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

FIM Event Licence: Ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους σε αγώνες, όχι όμως δωρεάν

Ως τώρα μόνο οι αναβάτες ήταν ασφαλισμένοι στους αγώνες της FIM
fim
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Με την Event Licence η FIM απλώνει μια προστατευτική ομπρέλα πάνω από όλον τον κόσμο που εργάζεται με οποιονδήποτε τρόπο σε αγωνιστικούς θεσμούς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της.

Στην ανακοίνωσή της η FIM αναλύει λεπτομερέστερα τι περιλαμβάνει αυτό το πακέτο ασφάλισης, το οποίο περιγράφει με μια πρόταση ως: “καλύπτει οποιονδήποτε δεν εμπλέκεται στη διοργάνωση ως αναβάτης”. Αυτό σημαίνει όλα τα μέλη των ομάδων, από μηχανικούς ως υποστηρικτικό προσωπικό, τα άτομα συνοδείας των αναβατών, τους αγωνοδίκες και κριτές, μεταφορείς, φύλακες, δημοσιογράφους, φωτογράφους, χειριστές καμερών, εν ολίγοις τους πάντες που εργάζονται για να γίνει ένας αγώνας FIM.

Ο λόγος που οι αναβάτες εξαιρούνται της Event Licence είναι προφανώς διότι αυτοί έχουν ήδη ξεχωριστή ασφάλιση FIM. Όλοι οι υπόλοιποι έμεναν ακάλυπτοι, αλλά όχι πια.

Η ασφάλιση της FIM ωστόσο δεν είναι δωρεάν. Το κόστος προσφέρει δύο επιλογές, μια ετήσια και μια ανά αγώνα. Στην πρώτη περίπτωση το κόστος είναι 120 ευρώ για όλον τον χρόνο, ενώ στη δεύτερη είναι 90 ευρώ ανά διοργάνωση. Αυτά τα κόστη καλύπτουν ιατρική φροντίδα και επαναπατρισμό, ενώ με 58 επιπλέον ευρώ τον χρόνο (ή 50 ευρώ ανά διοργάνωση) καλύπτουν ασφαλιστικά και τα ενδεχόμενα θανάτου ή παράλυσης με ποσό 50.000 ευρώ.

Οι καλύψεις περιλαμβάνουν ιατρικά έξοδα ως 400.000 ευρώ, κόστη έρευνας και διάσωσης ως 50.000 ευρώ, πλήρη κάλυψη για μεταφορά σε νοσοκομείο και επαναπατρισμό, καθώς και αρκετές ακόμη παροχές όπως ιατρικές συμβουλές, ψυχολογική υποστήριξη κ.ά.

Μια εύλογη απορία είναι το πώς μέχρι τώρα δεν είχε προβλεφθεί η ασφαλιστική κάλυψη όλου αυτού του προσωπικού που εργάζεται στους αγωνιστικούς στίβους της μοτοσυκλέτας από την Ομοσπονδία και η απάντηση είναι προφανής: ήταν έξοδα που κάλυπταν οι ομάδες που προσλάμβαναν το προσωπικό αυτό, ενώ τώρα με τη FIM Event Licence δημιουργείται ένα πακέτο κοινό για όλους που μπορούν πάλι να αναλάβουν οι ομάδες-εργοδότες για το προσωπικό τους, ενδεχομένως με καλύτερες τιμές.

Επιπλέον, η δυνατότητα ασφάλισης για μια μοναδική διοργάνωση με προκαθορισμένες τιμές και όρους προσφέρει ένα ακόμη μαξιλαράκι ασφαλείας για όσους δεν δίνουν σταθερά το παρών στις αγωνιστικές διοργανώσεις της FIM, αλλά μόνο σε μεμονωμένες περιστάσεις.

Το ασφαλιστικό αυτό πρόγραμμα της FIM αφορά όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα, κύπελλα και λοιπά έπαθλα, τα επίσημα Training Camps καθώς και τις ανάλογες διοργανώσεις των Ηπειρωτικών Ενώσεων (π.χ. FIM Europe).

Αφορούν δεν κάθε μορφής αγώνα, ασχέτως αν αυτός γίνεται σε κλειστή πίστα ή στο ύπαιθρο, εντός ή εκτός δρόμου, συμπεριλαμβάνει δε όλους τους χώρους που σχετίζονται με τον αγώνα και καλύπτει ακόμη και το ταξίδι από και προς τον αγώνα.