MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

MotoGP: Ο Bagnaia στην Aprilia για 2 + 2 χρόνια - Γιατί δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη

Η μεταγραφή του Pecco Bagnaia θεωρείται πλέον τελειωμένη υπόθεση στην Ιταλία και έχουμε μερικές σημαντικές πληροφορίες σχετικά με το συμβόλαιό του
pecco_bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Πάει ήδη αρκετός καιρός που μια σειρά από βαρύγδουπες μεταγραφές αναμένονται στα υψηλότερα κλιμάκια του MotoGP. Τις έχουμε αναλύσει διεξοδικά, ωστόσο ακόμη καμιά δεν έχει ανακοινωθεί, παρότι σχεδόν όλες θεωρούνται σίγουρες και υπάρχει λόγος γι’ αυτό.

Η εκκρεμότητα που έχει αποτρέψει όλες τις επίσημες ανακοινώσεις μετακινήσεων αναβατών έγκειται στη συμφωνία που θα υπογράψουν οι Dorna, κατασκευαστές και ομάδες ενόψει της νέας εποχής του MotoGP από το 2027. Σύμφωνα με αυτή, προβλέπεται ελάχιστος εγγυημένος μισθός για τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας, αλλά και αυξημένα έσοδα για τις ομάδες. Όσο όμως δεν πέφτουν οι υπογραφές, οι ομάδες τηρούν στάση αναμονής και αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουν επισημοποιηθεί οι μετακινήσεις των Fabio Quartararo στη Honda, Pedro Acosta στη Ducati, Jorge Martin στη Yamaha, Pecco Bagnaia στην Aprilia και Alex Marquez στην KTM.

Ειδικότερα για τον Bagnaia, ο ιταλικός Τύπος μεταφέρει μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με τον πρωταθλητή του 2022-2023. Συγκεκριμένα, ο Ιταλός φέρεται να έχει υπογράψει συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με την Aprilia, με εγγυημένα τα δύο πρώτα χρόνια και οψιόν ανανέωσης για άλλα δύο.

Μαζί με τον Bagnaia θα μετακινηθεί και ο αρχιμηχανικός του, Cristian Gabarrini, στη νέα ομάδα. Ο Gabarrini ήταν μηχανικός τους Casey Stoner στη Ducati και είχε ακολουθήσει τον Αυστραλό πρωταθλητή όταν εκείνος μεταγράφτηκε στη Honda, πράξη που φαίνεται να επαναλαμβάνει τώρα με τον Bagnaia.

Καλό θα ήταν πάντως να ρίξουμε λίγο νερό στο κρασί μας, καθώς υπάρχουν κάποιες παράμετροι που θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατάσταση. Αφενός η απόδοση του Jorge Martin με την Aprilia δείχνει πως η σύνδεση του Ισπανού με την RS-GP οδεύει σε πολύ καλό δρόμο και τα δυνατά αποτελέσματα θα μπορούσαν να ανατρέψουν την κατάσταση στο γκαράζ της Aprilia. Με τον Marco Bezzecchi δεμένο (με παπά και με κουμπάρο) με την Aprilia, ενδεχόμενη παραμονή του Martin θα σήμαινε πως δεν υπάρχει χώρος γι’ άλλον.

Από την άλλη, στη Ducati εκκρεμεί η υπογραφή ανανέωσης του Marc Marquez και, αν ο Ισπανός πρωταθλητής αποφασίσει να βάλει τέλος στην καριέρα του μετά τη φετινή χρονιά (ως έχει ακουστεί, ειδικά αν πάρει το 10ό του πρωτάθλημα φέτος), ίσως στο Borgo Panigale να δουν με διαφορετικό μάτι τον Bagnaia που, αν μη τι άλλο, τους έχει φέρει δύο τίτλους και είναι και Ιταλός, αγαπημένος του κοινού.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η φετινή μεταγραφική περίοδος έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον με όλους τους πρωτοκλασάτους αναβάτες να είναι σε φάση αλλαγής ομάδας.

 

Ετικέτες