MotoGP Misano Test – Ταχύτατος ο Marini, όσο τα βλέμματα πέφτουν σε Honda και Yamaha

Οι Ιάπωνες ψάχνουν ακόμη την απόδοση

Από το

motomag

12/9/2023

Οι χρόνοι σε αυτό το test πέρασαν όπως ήταν λογικό σε δεύτερη μοίρα καθώς οι εξελίξεις στα στρατόπεδα των Honda και Yamaha ήταν αυτές που ενδιέφεραν το ευρύ κοινό - και όχι μόνο

Μπορεί ο Luca Marini να σημείωσε τον πρώτο χρόνο στο επίσημο test των ομάδων στο Misano φέρνοντας ταυτόχρονα στην κορυφή την Ducati, ωστόσο τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στο τι αναβαθμίσεις έχουν φέρει οι Honda και Yamaha και ποιες θα είναι οι εντυπώσεις των Marc Marquez και Fabio Quartararo για τις πρωτότυπες μοτοσυκλέτες του 2024.

Στο επίσημο test στο Misano όπως διαβάσατε στο MOTO, απουσιάζουν οι εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati ώστε να αναρρώσουν από τους τραυματισμούς τους. Οι υπόλοιποι αναβάτες των ομάδων που βρέθηκαν στην ιταλική πίστα δοκίμασαν νέα εξαρτήματα ενώ κάποιες ομάδες -Honda, Yamaha, KTM- είχαν φέρει για δοκιμή τις πρωτότυπες μοτοσυκλέτες του 2024 ώστε οι αναβάτες να δώσουν την κατευθυντήρια γραμμή όσον αφορά την εξέλιξη τους. Από πλευράς χρόνων ο Luca Marini της Mooney VR46 Racing Team ήταν ο ταχύτερος όλων με χρόνο 1:30.602, με τον Ιταλό να πραγματοποιεί συνολικά 88 γύρους. Σχεδόν 2,5 δέκατα πίσω του βρέθηκε στη δεύτερη θέση ο Maverick Vinales της Aprilia Racing, με τον Ισπανό να συμπληρώνει 82 γύρους. Στην τρίτη θέση ολοκλήρωσε το test ο αναβάτης της KTM Factory Racing Brad Binder, με τον Νοτιοαφρικάνο να βρίσκεται μόλις μισό δευτερόλεπτο πίσω από τον Marini, έχοντας πραγματοποιήσει 68 γύρους συνολικά.

Ωστόσο το πραγματικό ενδιαφέρον πέφτει στο κατά πόσο ανταγωνιστικές θα είναι οι πρωτότυπες μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha την επόμενη σεζόν και τι έχουν να δηλώσουν για αυτές οι Marc Marquez και Fabio Quartararo. Όπως φυσικά να δούμε περισσότερα για το carbon πλαίσιο που δοκιμάζει η KTM και που μπορεί να φέρει μία μικρή επανάσταση υλικών, πετυχαίνοντας κάτι που στο παρελθόν έχει αποτύχει. Φυσικά και οι υπόλοιπες ομάδες που βρέθηκαν στην δοκιμή είχαν φέρει νέα εξαρτήματα για να δοκιμάσουν την προσαρμογή τους.

Ας δούμε λοιπόν πως κύλησε το test στο Misano για κάθε ομάδα και τις βασικές εξελίξεις:

Mooney VR46 Racing Team

Ο μοναδικός αναβάτης της Mooney VR46 που βρέθηκε στο test ήταν ο Luca Marini, με τον Ιταλό να σημειώνει τον ταχύτερο χρόνο μόλις δύο δέκατα πάνω από το ρεκόρ που έκανε στις κατατακτήριες δοκιμές το Σάββατο ο Jorge Martin. O Marini δεν είχε κάποια καινοτομία για να δοκιμάσει στην Ducati του ωστόσο οι μηχανικοί της ομάδας δούλεψαν πάνω στα ηλεκτρονικά.

Prima Pramac Racing

Η ομάδα της Pramac είχε και τους δύο αναβάτες της στη δοκιμή, ωστόσο ο Jorge Martin ήταν αυτός που δοκίμασε νέα εξαρτήματα καθώς ο Johann Zarco o οποίος αποχωρεί στο τέλος του χρόνου για την LCR Honda όπως είναι λογικό δεν θα δοκίμαζε κάτι καινούργιο. Ως εκ τούτου ο Martin είχε στο γκαράζ της ομάδας δύο μοτοσυκλέτες οι οποίες είχαν μεγαλύτερα πλαϊνά φαίρινγκ χωρίς να έχουν τη διάταξη μορφοποιητή ροής αέρα -downwash duct- στο κάτω μέρος της μοτοσυκλέτας. Ο Ισπανός κατάφερε να ολοκληρώσει 63 γύρους σημειώνοντας τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο.

Gresini Racing

Η ομάδα της Gresini είχε στο Misano και αυτή έναν αναβάτη και συγκεκριμένα τον Alex Marquez. O Ισπανός δεν είχε και αυτός κάτι νέο να δοκιμάσει ελεώ και της απουσίας της εργοστασιακής ομάδας από το test. Ο νεαρός Marquez συμπλήρωσε 67 γύρους στην πίστα γράφοντας τον ένατο ταχύτερο χρόνο.

Aprilia Racing

Η Ιταλική ομάδα έφερε στο Misano σημαντικές αναβαθμίσεις για τους αναβάτες της, Aleix Espargaro και Maverick Vinales. Εκτός από κάποιες νέες ρυθμίσεις στα ηλεκτρονικά υπήρξε και ένα νέο πλαίσιο όχι αυτό από ανθρακόνημα το οποίο δοκίμασε σε παλαιότερο test o δοκιμαστής της ομάδας Lorenzo Savadori. Ο Espargaro μετά την δοκιμή του νέου πλαισίου δήλωσε πως δεν μπορεί να καταλήξει αν ήταν καλύτερο ή χειρότερο, απλά ήταν κάτι διαφορετικό καθώς το ένιωθε πιο μαλακό, ωστόσο ήταν καλύτερο στις ανωμαλίες -σαμαράκια- του οδοστρώματος της πίστας. Όσον αφορά τους χρόνους ο Vinales σημείωσε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο, ενώ ο Espargaro τον ενδέκατο με τους δύο τους να έχουν περίπου μισό δευτερόλεπτο διαφορά.

Aprilia CryptoData RNF MotoGP Team

Σημαντικό ήταν το test για τον Miguel Oliveira, καθώς η Aprilia για πρώτη φορά του έδωσε τη δυνατότητα να δοκιμάσει την αγωνιστική μοτοσυκλέτα του 2023, καθώς ο Πορτογάλος μέχρι τώρα χρησιμοποιούσε την Aprilia RS-GP του 2022. Έχοντας ολοκληρώσει το test o Oliveira δήλωσε πως έχει γίνει ένα βήμα προς τα εμπρός σε κάθε κατεύθυνση. Για την ιστορία ο Πορτογάλος πέτυχε τον έβδομο χρόνο έχοντας “γράψει” 65 γύρους πάνω στην μοτοσυκλέτα της Aprilia.

Red Bull KTM Factory Racing

Η Αυστριακή εταιρεία είχε φέρει στο Misano την νέα μοτοσυκλέτα για το 2024. Οι Jack Miller και Brad Binder δοκίμασαν το νέο carbon πλαίσιο που χρησιμοποιούσε ο Dani Pedrosa όλο το αγωνιστικό τριήμερο στο Misano. Εκτός από αυτό το πλαίσιο οι δύο αναβάτες δοκίμασαν επίσης και ένα άλλο πλαίσιο μαύρου χρώματος το οποίο έμοιαζε με αυτό που χρησιμοποιούν τη φετινή χρονιά. Από πλευράς χρόνων ο Binder ολοκλήρωσε το test στην τρίτη θέση, με τον Miller να σημειώνει τον πέμπτο χρόνο ελάχιστα πίσω από τον teammate του.

GASGAS Tech3 Factory Racing

Στην ομάδα της GASGAS δεν είχαμε κάτι σημαντικό. Οι δύο αναβάτες Pol Espargaro και Augusto Fernandez επί της ουσίας μάζευαν δεδομένα για την μεταγενέστερη εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Το σημαντικότερο γεγονός για την ομάδα ήταν η πτώση του Espargaro με τον Ισπανό ωστόσο να μην τραυματίζεται. Στο απογευματινό session ο μόνος αναβάτης που βρέθηκε στην πίστα για την GASGAS ήταν ο Augusto Fernandez, με τον ίδιο να επικεντρώνεται στο στήσιμο της RC16. Όσον αφορά τους χρόνους, ο Fernandez σημείωσε τον 15 χρόνο, έχοντας κάνει 77 γύρους, ενώ ο Espargaro ολοκλήρωσε το test στην 17^η θέση.

Monster Energy Yamaha MotoGP

Στην Yamaha το test στο Misano ήταν καθοριστικής σημασίας καθώς εκεί θα βρισκόταν η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα του 2024. Ο Fabio Quartararo ο οποίος εδώ και πολύ καιρό ζητά βελτίωση από την ιαπωνική εταιρεία είχε πολύ δουλειά να κάνει. Το πρωί η μία μοτοσυκλέτα του είχε νέα μεγάλα αεροδυναμικά βοηθήματα, ενώ λίγο αργότερα ο Ισπανός οδήγησε μία άλλη μοτοσυκλέτα η οποία είχε τα μικρότερα αεροδυναμικά βοηθήματα. Στη συνέχεια είδαμε ακόμη μία μοτοσυκλέτα να έχει μια παραλλαγή αεροδυναμικών βοηθημάτων με αυτή που είχε δοκιμάσει ο Franco Morbidelli στο test του Portimao. Μιας και αναφέραμε τον Morbidelli, o Ιταλός ο οποίος αναχωρεί από την Yamaha στο τέλος της χρονιάς, δοκίμασε το τρέχον αεροδυναμικό πακέτο καθώς και αυτό που είχε δοκιμάσει στην αρχή της χρονιάς, ενώ στην μοτοσυκλέτα του υπήρχε νέο ρεζερβουάρ καυσίμου, νέα εξάτμιση η οποία είχε διπλά τελικά καθώς και νέο πλαίσιο. Στο γκαράζ της ιαπωνικής εταιρείας υπήρχε και μία ακόμη μοτοσυκλέτα η οποία χρησιμοποιούσε τον νέο κινητήρα της επόμενης χρονιάς. Ο διευθυντής της ομάδας Massimo Meregalli δήλωσε πως έχουν γίνει βήματα προς τα εμπρός ωστόσο ο Quartararo ήθελε κάτι περισσότερο όσον αφορά την απόδοση. Τόνισε πως κάνουν βήματα εμπρός αλλά είναι μικρά και δεν αρκούν για να κάνουν τη διαφορά. Αν αναλογιστούμε πως ακόμη και με τον νέο κινητήρα υπήρχε μια διαφορά 5 χιλιομέτρων στην τελική ταχύτητα έναντι της ταχύτερης Ducati τότε τα λόγια του Quartararo αποκτούν βαρύτητα ή μάλλον πρέπει επιτέλους να αποκτήσουν βαρύτητα στη Yamaha. Την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα όπως ήταν λογικό δεν οδήγησε ο Morbidelli, καθώς δεν πρέπει να έχει δεδομένα για το μέλλον, φεύγοντας από την ομάδα. Από πλευράς χρόνων, ο Quartararo πέτυχε τον έκτο χρόνο, έχοντας διανύσει τους περισσότερους γύρους από κάθε άλλον αναβάτη, 91 συνολικά! Ο teammate του για λίγους μήνες ακόμη στην Yamaha Morbidelli σημείωσε τον όγδοο ταχύτερο χρόνο έχοντας ολοκληρώσει 76 γύρους στην ιταλική πίστα.

Repsol Honda

Αν για την Yamaha το test στο Misano ήταν κρίσιμο τότε για την Honda ήταν ένας τελικός! Πριν το test οι συζητήσεις για το μέλλον του Marc Marquez έδιναν και έπαιρναν με τον Ισπανό να τονίζει πως το εν λόγω test θα είναι καθοριστικής σημασίας όσον αφορά την απόφαση του για το αν θα μείνει ή θα φύγει από την Honda. Γεγονός πως δεν είναι ικανοποιημένος μέχρι τώρα, γεγονός επίσης πως όλα δείχνουν πα θα τηρήσει το συμβόλαιό του, την ίδια στιγμή που παίζει πολύ καλά την Honda μέσα από δηλώσεις στις οποίες μιλά χωρίς να λέει και τίποτα... Το HRC βρέθηκε με όλους τους αναβάτες - Marc Marquez, Joan Mir και Stefan Bradl- στην ιταλική πίστα καθώς υπήρχαν πολλά που έπρεπε να δοκιμαστούν. Οι Marquez και Mir οδήγησαν την μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιούσε ο Bradl στον αγώνα του Misano, η οποία είχε νέο πλαίσιο, νέα ουσία και νέες εξατμίσεις. Ο Mir έκανε κάποιους γύρους με την μοτοσυκλέτα πριν επιστρέψει και πάλι σε αυτήν το απόγευμα, με τον Maqruez να περνά περισσότερο χρόνο με αυτήν σε σχέση με τον έτερο Ισπανό αναβάτη της Honda. O Marquez μετά την ολοκλήρωση του test δήλωσε πως υπάρχει διαφορά σε σχέση με πριν ωστόσο για να γίνει ανταγωνιστική χρειάζεται πολύ δουλειά. Επιπρόσθετα ο Ισπανός τόνισε πως βλέπει να γίνονται αλλαγές καθώς στο Misano είδε πολλά νέα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου ενός αεροδυναμιστή ο οποίος προέρχεται από την Formula 1. Ο βασικός δοκιμαστής της Honda, Stefan Bradl δοκίμασε την μοτοσυκλέτα με το νέο πλαίσιο, την νέα ουρά και τις νέες εξατμίσεις με τον Γερμανό να συμπληρώνει μόλις 38 γύρους. Όσον αφορά τους χρόνους των Marquez και Mir, ο πολυπρωταθλητής σημείωσε τον 14^ο χρόνο με τον Mir να ολοκληρώνει το test στην 16^η θέση. Συνολικά οι τρεις αναβάτες της Repsol Honda “έγραψαν” 173 γύρους.

LCR Honda Castrol

Στην LCR Honda, ο μοναδικός αναβάτης που βρέθηκε στο Misano ήταν ο Takaaki Nakagami, καθώς ο Alex Rins αναρρώνει από τον τραυματισμό του. Ο Nakagami δοκίμασε και αυτός τα νέα εξαρτήματα που είχε και ο Stefan Bradl -νέο πλαίσιο, νέα ουρά, νέες εξατμίσεις- με τον Ιάπωνα να δηλώνει πως είναι κάτι διαφορετικό χωρίς ωστόσο να μπορεί να πει αν είναι προς το καλύτερο. Ο Nakagami ολοκλήρωσε το test στην δωδέκατη θέση, με τον Ιάπωνα να είναι στην τρίτη θέση -87- όσον αφορά τους γύρους που διένυσαν οι αναβάτες συνολικά.

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Αφιερώματα

Επικαιρότητα

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2025

Στις 23 Οκτωβρίου 2011 ο κόσμος του MotoGP πάγωσε. Ο Marco Simoncelli το όνομα που όλοι μας πιστεύαμε πως θα είναι ο επόμενος απόλυτος διεκδικητής των MotoGP, ο νεαρός αναβάτης που ο Rossi έβλεπε ως συνεχιστή του, έχοντας προλάβει να γίνει ήδη ένας από του πιο αναγνωρίσιμους αναβάτες της σύγχρονης εποχής, έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του Grand Prix της Μαλαισίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που παραμένει αισθητό ακόμη και σήμερα. Ο “Super Sic”, όπως τον γνώριζε όλος ο κόσμος, δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός αναβάτης ήταν μια προσωπικότητα που οι αγώνες μοτοσυκλέτας χρειαζόντουσαν και μάλιστα χρειάζονται ακόμη. Είχε τεράστιο πάθος και ανεπιτήδευτη αγάπη για τους αγώνες, με μία πρέζα χιούμορ που έλκυε ακόμη και τους οπαδούς άλλων αναβατών!

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, η μνήμη του συνεχίζει να ζει δυνατά χωρίς να έχει προλάβει να γεμίσει με ρεκόρ ή να φορτώσει τα στατιστικά, τέτοια ήταν η αγάπη του κόσμου και η καθολική του αποδοχή από όλους, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όχι μόνο στα MotoGP αλλά και γενικά στον μηχανοκίνητο αθλητισμό!

Ο Simoncelli ήταν φτιαγμένος από υλικό που δεν μετριέται σε τίτλους και στατιστικά. Το ανέμελο μαλί κάτω από το κράνος, το σπινθηροβόλο βλέμμα και εκείνο το απίστευτο πάθος για μάχη, που έκανε κάθε γύρο του MotoGP να θυμίζει κάτι από άλλες εποχές. Ήταν αγνός αγωνιστής, με μια ιταλική τρέλα που δεν μπορούσε, ούτε ήθελε, να κρύψει.

Super Sic 58 – The Legacy
Ονοματεπώνυμο: Marco Simoncelli
Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιανουαρίου 1987, Cattolica, Ιταλία
Θάνατος: 23 Οκτωβρίου 2011, Sepang, Μαλαισία
Αριθμός αγώνων GP: 151 (125cc, 250cc, MotoGP)
Νίκες: 14 (12 στο 250cc, 2 στο 125cc)
Παγκόσμιοι τίτλοι: 1 (250cc, 2008 – Gilera)
Ομάδες: Matteoni Racing, Metis Gilera, San Carlo Honda Gresini}
Νούμερο: 58 (αποσυρμένο επίσημα από το MotoGP το 2016)

Κληρονομιά:
• Το Misano World Circuit Marco Simoncelli φέρει το όνομά του από το 2012.
• Το Fondazione Marco Simoncelli στηρίζει νέους και οικογένειες σε ανάγκη, συνεχίζοντας το φιλανθρωπικό έργο της οικογένειας.
• Κάθε χρόνο, οι φίλοι του διοργανώνουν στο Misano το “Sic Day”, ένα φεστιβάλ χαράς και μοτοσυκλέτας, όπως το ήθελε εκείνος.
• Το #58 παραμένει σύμβολο πάθους και αυθεντικότητας, ένα νούμερο που θα θυμίζει για πάντα τι σημαίνει να ζεις ως αγωνιζόμενος στην κορυφή της μοτοσυκλέτας

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε το 2008, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 250cc με τη Gilera, χαρίζοντας στην παραπαίουσα τότε Ιταλική μάρκα το τελευταίο της σπουδαίο τρόπαιο. Από τότε, το όνομα “Simoncelli” έγινε συνώνυμο με τον επιθετικό και θεαματικό τρόπο οδήγησης. Ήταν ένα ιδιαίτερο επιθετικό στιλ, από εκείνα που ακόμη και οι αντίπαλοί του δεν χρησιμοποιούσαν αργότερα εναντίον του, ήταν όμως μοιραία και εκείνο που έδωσε το άδοξο τέλος. Όταν ανέβηκε στο MotoGP με τη Honda της ομάδας Gresini, όλοι ήξεραν πως μπροστά τους είχαν έναν από εκείνους τους αναβάτες που ή θα έγραφαν ιστορία ή θα την πλήρωναν ακριβά.

Γνώρισα προσωπικά τον Simoncelli με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Είχε μόλις κερδίσει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και βρισκόμασταν στην πίστα δοκιμών της Goodyear-Dunlop, μία μαγευτική τοποθεσία με μία εκπληκτική πίστα όπου φυσικά δεν υπάρχουν κερκίδες, ούτε μπορεί να μπει κανείς άλλος πέρα από τους αναβάτες δοκιμών και τους δημοσιογράφους, στις λίγες φορές που έχει φιλοξενήσει παρουσιάσεις ελαστικών.

Ήμουν για ακόμη μία φορά ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος και είχα μπει να οδηγήσω μαζί με τους Άγγλους δημοσιογράφους που τότε ήταν μία πολυπληθή ομάδα χωρίς Youtubers και Influencers, όλοι τους εξαιρετικά έμπειροι και επίσης όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, με αγωνιστικές περγαμηνές που έφταναν για δύο από αυτούς μέχρι και το BSB! Μπήκαμε με superbike στο session εκείνο και ο Simoncelli με ένα Dorsoduro 750. Αυτό που περισσότερο το έχετε δει να κυκλοφορεί με την ομάδα ΔΙΑΣ, σπάνια δικάβαλο παρότι η ομάδα αυτή έτσι έχει στηθεί και αν θυμάστε από την δοκιμή στο MOTO, δεν ήταν και μία μοτοσυκλέτα που μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει.

Ο Simoncelli ξεκίνησε τελευταίος, πίσω μας και σε λίγους γύρους μας είχε μαζέψει. Εγώ βρισκόμουν τότε σχετικά μπροστά στο γκρουπ, τρίτος κατά σειρά όταν με πέτυχε στο πιο αργό κομμάτι της πίστας, αργό για εμάς. Ανηφορικό εσάκι με θετική κλίση στην μεσαία του στροφή. Ήξερα ότι ήταν πίσω μου και είχα υπολογίσει να κρατηθώ στην έξοδο για να μην τον κόψω και να ανοίξω το γκάζι του GSXR1000R μόλις με περάσει. Μόνος μου στόχος να μείνω πίσω του για λίγο καθώς αμέσως μετά είχαμε άλλες δύο στροφές που μας οδηγούσαν στην ευθεία, οπότε θα προλάβαινα να οδηγήσω τουλάχιστον μισό γύρο πίσω του. Ότι και να έκανε δεν θα μπορούσε να ξεφύγει στην ευθεία με το Dorsoduro 750 από το GSXR1000R!

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ!

Την ώρα που έστριβα την δεύτερη στροφή από το εσάκι, εκείνη την αριστερή με την θετική κλίση, είδα ένα Dorsoduro να πετάγεται πλαγιασμένο μέσα από κερμπ πέρνοντας μαζί του χώματα, πετραδάκια και χόρτα και να προσγειώνεται μπροστά μου με το γόνατο. Πίστεψα ότι απλά έπεφτε μπροστά μου, άφησα το γκάζι και προσευχήθηκα στην Dunlop να κρατήσει το εμπρός ελαστικό που εκείνη την στιγμή του ζητούσες να κάνει κάτι δύσκολο. Μόνο που ο Simoncelli δεν είχε πέσει, ντριφτάρισε στην προσγείωση μέχρι το εξωτερικό κερμπ, εκτός δηλαδή αγωνιστικής γραμμής και πάνω του ακριβώς άνοιξε το γκάζι και με τρόπο που δεν πίστευα πως μπορούσε να γίνει το Dorsoduro 750 σηκώθηκε με το γκάζι, πλάγιασε στην επόμενη δεξιά ξύνοντας τα πάντα και εξαφανίστηκε στα 150 μέτρα της ευθείας πριν τα φρένα της επόμενης αριστερής. Όταν βγήκα στην ευθεία ήταν ήδη περίπου στην μέση και δεν τον έφτασα ποτέ στα φρένα της σπαστής δεξιάς, μίας πολύ ύπουλης στροφής που όταν μάθαινες την πίστα μπορούσες να την πουλήσεις πηγαίνοντας διαγώνια προς την κατηφορική ευθεία πριν από μία απότομη δεξιά όπου είχαν σημειωθεί και αρκετές πτώσεις.

Δεν οδηγήσαμε ποτέ μαζί για μισή πίστα, ενώ αμέσως μετά ήμασταν μόνοι μας για τους λίγους γύρους που έμεναν για το υπόλοιπο session. ΌΛΟΙ οι Άγγλοι συνάδελφοι είχαν βγει έξω νωρίτερα ζητώντας από την Dunlop να βγάλει τον Simoncelli γιατί δεν ήθελαν να σκοτωθούν δοκιμάζοντας λάστιχα. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το είχα δει ως απερισκεψία, ήμουν ακόμη εντυπωσιασμένος από το πώς κατάφερε να προσγειωθεί πλαγιασμένος και κυρίως με την λογική ακολουθία της σκέψης του. Πώς δηλαδή πήρε την απόφαση να βγει εκτός πίστας, μέσα από τα κέρμπ! Στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχαμε μετά, ξεκίνησα από εκεί: «Πώς το σκέφτηκες αυτό και κυρίως γιατί; Ποιος ο λόγος;» - «Δεν το σκέφτηκα, μου είπε ο Simoncelli, δεν ήταν δηλαδή μία μελετημένη από πριν απόφαση, είχατε πολύ πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες οπότε έπρεπε να μην φρενάρω πουθενά για να σας περάσω, ότι ήρθαν οι στροφές και είδα ότι θα έπρεπε να κόψω πολύ για να μείνω πίσω από το GSXR και μετά στην ευθεία να μην μπορώ να προσπεράσω, σκέφτηκα την προσπέραση στην επόμενη στροφή και μου ήρθε πολύ μακριά. Οπότε εκεί που έστριβα την πρώτη δεξιά, το σήκωσα και έκανα την αριστερή εκτός πίστας.

Στην συνέχεια εκείνης της συνέντευξης τον ρώτησα αν οδηγεί στον δρόμο και μου είπε πως όχι γιατί είναι επικίνδυνο και γελάσαμε έπειτα μαζί.

Μπορούσες να το δεις όπως οι Άγγλοι, ως επιθετικό και απερίσκεπτο ή να τον θαυμάσεις ως κάτι εξωπραγματικό και μοναδικό. Διότι αυτό ήταν. Απίστευτα πράος και μαζεμένος όλες τις στιγμές, εκτός από εκείνες που οδηγούσε. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και μου για λίγο, πολύ λίγο, οδηγήσαμε και μαζί.

Το 2011, με τον αριθμό 58 πάνω στο λευκό fairing, ο Marco έδειχνε πως το μεγάλο του ξέσπασμα ήταν θέμα χρόνου. Πάλευε με τους καλύτερους τότε, με Lorenzo, Stoner, Pedrosa, Rossi κι αν κάποιες φορές οι κινήσεις του ήταν υπερβολικά τολμηρές, είχαν εκείνο το στοιχείο του “πραγματικού αγώνα” που σήμερα θα ξεσήκωνε αντιδράσεις. Δεν υπολόγιζε τίποτα. Οδήγησε πάντα σαν να μην υπήρχε αύριο, και ίσως τελικά γι’ αυτό να έγινε αθάνατος.

Η μοίρα στάθηκε άδικη στη Sepang. Μια πτώση στην πρώτη κιόλας στροφή, ένα ατυχές σημείο επαφής και το όνειρο σταμάτησε απότομα. Ο θάνατός του σε ζωντανή μετάδοση καθώς όλοι οι θεατές κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί βλέποντας το κράνος του να φεύγει, έμεινε για πάντα χαραγμένος στην ιστορία και κανείς, δεν θέλει να το αναπαράγει. Είχε έντονα στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας μάλιστα από την στιγμή που πάνω του έπεσαν οι καλύτεροί του φίλοι εκτός πίστας και ταυτόχρονα ανταγωνιστές την ώρα του αγώνα. Ένας από τους καλύτερους θα σβήσει άδοξα. Όμως εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι άλλο, ένας θρύλος που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Από τότε, το νούμερο 58 έγινε σύμβολο: όχι μόνο του Simoncelli, αλλά κάθε αναβάτη που τρέχει με την καρδιά του.

Η Honda Gresini διατήρησε τη μνήμη του, το Misano World Circuit φέρει πλέον το όνομά του, και κάθε φορά που βλέπεις εκείνη τη λευκοκόκκινη σημαία με τον αριθμό 58, νιώθεις ότι ο “Super Sic” δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια. Ζει σε κάθε νέο αναβάτη που ανεβαίνει με πάθος πάνω στη μοτοσυκλέτα, σε κάθε θεατή που ανατριχιάζει όταν ακούει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές.

Ο Simoncelli ήταν ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν χρειάζονται χρόνο για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Αρκούσαν λίγες σεζόν για να αλλάξει την ψυχή των GP, για να θυμίσει σε όλους μας πως οι αγώνες δεν είναι μόνο νίκες, είναι άνθρωποι, πάθος, είναι συναίσθημα.

Και αν σήμερα κοιτάξεις τον ουρανό πάνω από το Misano, κάπου ανάμεσα στις στροφές της ιστορίας θα δεις τον Marco να γελά, με εκείνο το ανέμελο βλέμμα που λέει: